قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
கூறுங்கள், "நாங்கள் அல்லாஹ்வையும், எங்களுக்கு அருளப்பட்டவற்றையும், இப்ராஹீம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யாக்கூப் மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினருக்கு அருளப்பட்டவற்றையும், மூஸா மற்றும் ஈஸாவிற்கு வழங்கப்பட்டவற்றையும், தங்கள் இறைவனிடமிருந்து நபிமார்களுக்கு வழங்கப்பட்டவற்றையும் நம்புகிறோம். அவர்களில் எவருக்கும் இடையில் நாங்கள் வேறுபாடு காட்டுவதில்லை, மேலும் நாங்கள் அவனிடமே சரணடைகிறோம்."
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
அல்லது ஆபிரகாம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யாக்கோபு மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினர் யூதர்களாகவோ அல்லது கிறிஸ்தவர்களாகவோ இருந்தார்கள் என்று நீங்கள் (யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும்) கூறுகிறீர்களா? கூறுங்கள், "உங்களை விட அல்லாஹ்வை விட வேறு யார் நன்கு அறிவார்கள்? மேலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து தனக்குக் கிடைத்த சாட்சியத்தை மறைப்பவனை விடப் பெரும் அநீதியாளன் யார்?" நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் அறியாதவன் அல்ல.
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
(முஹம்மது) கூறுவீராக: "நாங்கள் அல்லாஹ்வையும், எங்களுக்கு அருளப்பட்டவற்றையும், இப்ராஹீம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யாக்கூப் மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினருக்கு அருளப்பட்டவற்றையும், மூஸா, ஈஸா மற்றும் நபிமார்களுக்கு அவர்களின் இறைவனிடமிருந்து வழங்கப்பட்டவற்றையும் நம்புகிறோம். அவர்களில் எவருக்கும் இடையில் நாங்கள் வேறுபாடு காட்டுவதில்லை; அவனிடமே நாங்கள் சரணடைகிறோம்."
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
நிச்சயமாக, நாம் அதை நூஹுக்கும் அவருக்குப் பின் வந்த நபிமார்களுக்கும் வெளிப்படுத்தியது போலவே, உமக்கும் (முஹம்மதுக்கும்) வெளிப்படுத்தினோம்; மேலும் அதை ஆபிரகாம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யாக்கூப் மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினரான ஈஸா, அய்யூப், யூனுஸ், ஹாரூன் மற்றும் சுலைமான் ஆகியோருக்கும் வெளிப்படுத்தினோம். மேலும், தாவூதுக்கு சங்கீதங்களின் வேதத்தை நாம் வழங்கினோம்.
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
மேலும், நாம் அவர்களைப் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களாகப் பிரித்தோம்; அவை ஒவ்வொன்றும் எண்ணிக்கையில் பெரியவையாக இருந்தன. அவருடைய மக்கள் மூசாவிடம் தண்ணீர் கேட்டபோது, நாம் அவருக்கு இவ்வாறு வெளிப்படுத்தினோம்: “உமது கைத்தடியால் பாறையை அடியுங்கள்!” அவ்வாறே, அந்தப் பாறையிலிருந்து பன்னிரண்டு நீரூற்றுகள் பீறிட்டு வெளிவந்தன. ஒவ்வொரு கோத்திரமும் தமது குடிநீர் இடத்தை அறிந்திருக்கிறது. மேலும், நாம் அவர்களை மேகங்களால் நிழலிட்டு, அவர்களுக்கு மன் மற்றும் சல்வாவை இறக்கினோம். (நாம் கூறினோம்), “நாம் உங்களுக்கு வழங்கிய வாழ்வாதாரத்திலிருந்து நன்றாக உண்ணுங்கள்.” அவர்கள் நமக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை, ஆனால் அவர்கள்தான் எப்போதும் தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொள்பவர்கள்.