قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
ចូរអ្នកពោលថាៈ យើងខ្ញុំជឿលើអល់ឡោះ និងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកឱ្យពួកយើង និងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកឱ្យអ៊ីប្រាហ៊ីម អ៊ីសម៉ាអែល អ៊ីសាក យ៉ាកុប និងកូនចៅរបស់ពួកគេ និងអ្វីដែលត្រូវបានប្រទានដល់ម៉ូសេ និងអ៊ីសា ព្រមទាំងអ្វីដែលត្រូវបានប្រទានដល់ព្យាការីពីម្ចាស់របស់ពួកគេ។ យើងមិនបែងចែកអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេទេ ហើយយើងប្រគល់ខ្លួនទៅឱ្យទ្រង់។
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
ឬមួយក៏ពួកអ្នក (ជនជាតិយូដា និងគ្រិស្តបរិស័ទ) និយាយថា អ៊ីព្រហ៊ីម អ៊ីសម៉ាអែល អ៊ីសាក យ៉ាកុប និងកូនចៅរបស់ពួកគេ ជាជនជាតិយូដា ឬជាគ្រិស្តបរិស័ទ? ចូរអ្នកសួរថា តើពួកអ្នកដឹងច្បាស់ជាងអល់ឡោះ ឬអ្នកណាដែលអយុត្តិធម៌ជាងអ្នកដែលលាក់បាំងសក្ខីភាពដែលខ្លួនមានពីអល់ឡោះ? អល់ឡោះមិនដឹងអំពីអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងធ្វើនោះទេ។
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ពួកយើងជឿលើអល់ឡោះ និងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកឱ្យពួកយើង និងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកឱ្យអ៊ីព្រហ៊ីម អ៊ីសម៉ាអែល អ៊ីសាក យ៉ាកុប និងកូនចៅរបស់ពួកគេ និងអ្វីដែលត្រូវបានប្រទានដល់ម៉ូសេ អ៊ីសា និងព្យាការីពីម្ចាស់របស់ពួកគេ។ យើងមិនបែងចែករវាងពួកគេណាម្នាក់ឡើយ ហើយយើងប្រគល់ខ្លួនទៅឱ្យទ្រង់តែមួយគត់។
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
ជាការពិតណាស់ យើងបានបើកសម្តែងវាដល់អ្នក (មូហាំម៉ាត់) ដូចដែលយើងបានបើកសម្តែងវាដល់ណូអា និងពួកព្យាការីបន្ទាប់ពីលោក ហើយយើងក៏បានបើកសម្តែងវាដល់អ៊ីព្រហ៊ីម អ៊ីស្មាអែល អ៊ីសាក យ៉ាកុប និងកូនចៅរបស់ពួកគេដែរ គឺអ៊ីសា អៃយូប យ៉ូណាស ហារូន និងសាឡូម៉ូន។ ហើយយើងបានប្រគល់គម្ពីរទំនុកតម្កើងដល់ដាវូដ។
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
ហើយយើងបានបែងចែកពួកគេជាដប់ពីរកុលសម្ព័ន្ធ ដែលកុលសម្ព័ន្ធនីមួយៗមានចំនួនច្រើន ហើយយើងបានផ្ដល់វ៉ាហ៊ីដល់មូសា នៅពេលដែលក្រុមរបស់គាត់បានសុំទឹកពីគាត់ថា "ចូរវាយថ្មដោយដំបងរបស់អ្នក!" ដូច្នេះប្រភពទឹកដប់ពីរបានហូរចេញពីថ្មនោះ។ កុលសម្ព័ន្ធនីមួយៗស្គាល់កន្លែងផឹករបស់វា។ ហើយយើងបានគ្របដណ្ដប់ពួកគេដោយពពក ហើយយើងបានបញ្ជូនម៉ាន់ និងសាល់វ៉ាមកឱ្យពួកគេ។ (យើងបាននិយាយថា) "ចូរបរិភោគឱ្យបានល្អប្រសើរពីអាហារដែលយើងបានផ្ដល់ឱ្យអ្នក"។ ពួកគេមិនបានធ្វើបាបយើងទេ ប៉ុន្តែពួកគេជាអ្នកដែលតែងតែធ្វើបាបខ្លួនឯង។