وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
An ka Isiyaka ni Yakuba di a ma. An ka sira di o bɛɛ kelen kelen ma; ani ka kɔn o ɲɛ, an ye sira di Nuhun ma, ani a bɔnsɔn dɔw (Ibrahima), minw ye Dawuda, Suleman, Ayyubu, Yusufu, Musa ani Haruna ye. Minw bɛ koɲuman kɛ, an bɛ o le sara;
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).
A (Saleh) ko: "E ne ka mɔgɔw! Aw k'a ɲɛfɔ ne ye ko ni dalilu gwɛnin be ne fɛ ka bɔ ne Matigi fɛ, ani a ye nɛɛma (kiraya) di ne ma ka bɔ ale fɛ, o tuma na, jɔn lo bena ne dɛmɛ ka bɔ (Ala ka ɲangili) la ni ne ma mɛnni kɛ a fɛ? O tuma na, aw bena dɔ fara ne ka bɔnɛw kan dɔrɔn."
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
O la, tuma min na a (Ibrahima) y’a yɛrɛ mabɔ u la ani u tun be min bato Ala kɔ, an ye Isiyaka ni Yakuba di a ma. An ka o bɛɛ kelen kelen kɛ kira ye.
وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ
wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).
An y’an ka hinu dɔw di u ma ani an y’u kɛ kumaɲumanw ni kumaɲumanw yiridenw ye.
وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا
wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).
An ye an ka nɛɛma dɔw di a ma, o ye ko a balimacɛ Haruna kɛra kira ye.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).
An ye Isiyaka ni Yakuba di a ma (Ibrahima), k’u kɛ nilifɛn ye. An ka o bɛɛ kelen kelen kɛ mɔgɔ terennin ye.
فَاسْتَجَبْنَا لَهٗ ۖوَوَهَبْنَا لَهٗ يَحْيٰى وَاَصْلَحْنَا لَهٗ زَوْجَهٗۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا يُسٰرِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَيَدْعُوْنَنَا رَغَبًا وَّرَهَبًاۗ وَكَانُوْا لَنَا خٰشِعِيْنَ
fastajabnā lah(ū), wa wahabnā lahū yaḥyā wa aṣlaḥnā lahū zaujah(ū), innahum kānū yusāri‘ūna fil-khairāti wa yad‘ūnanā ragabaw wa rahabā(n), wa kānū lanā khāsyi‘īn(a).
O la, an y’a ka (delili) jaabi, an ye Yahya di a ma, an y’a muso kɛ (a ka se ka kɔnɔ ta). Tiɲɛ na, u be teliya tuma bɛɛ ka koɲuman kɛ, ani u be An deli ni jigiya ni hamiba ye. Ani, olu lo y’u yɛrɛ di An ma.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ وَاٰتَيْنٰهُ اَجْرَهٗ فِى الدُّنْيَا ۚوَاِنَّهٗ فِى الْاٰخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba wa ja‘alnā fī żurriyyatihin nubuwwata wal-kitāba wa ātaināhu ajrahū fid-dun-yā, wa innahū fil-ākhirati laminaṣ-ṣāliḥīn(a).
An ka Ibrayima ni Isiyaka ni Yakuba di, ka kira ni kitabu dɔ kɛ a bɔnsɔnw ye, ka a sara di a ma diɲɛ kɔnɔ; ani tiɲɛ na, a bena kɛ Alaɲasiranbagaw cɛma saya kɔ.
وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ
wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
An ye dencɛ dɔ di Dawuda ma, min tɔgɔ ko Suleman; baaraden le ka fisa ni bɛɛ ye. Tiɲɛ na, a tun be mɛnni kɛ (Ala) fɛ kosɔbɛ.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اَهْلَهٗ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرٰى لِاُولِى الْاَلْبَابِ
wa wahabnā lahū ahlahū wa miṡlahum ma‘ahum raḥmatam minnā wa żikrā li'ulil-albāb(i).
An y’a ka denbaya barikada, an y’u caya, k’o kɛ an ka hina ye, ani kalan ye hakilitigiw ye.