وَقَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللّٰهُ اَوْ تَأْتِيْنَآ اٰيَةٌ ۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۗ تَشَابَهَتْ قُلُوْبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ

wa qālal-lażīna lā ya‘lamūna lau lā yukallimunallāhu au ta'tīnā āyah(tun), każālika qālal-lażīna min qablihim miṡla qaulihim, tasyābahat qulūbuhum, qad bayyannal-āyāti liqaumiy yūqinūn(a).

Ә белмәгәндәр: «Ни өсөн Аллаһ беҙгә һөйләшмәй һәм беҙгә ҡөҙрәтле аяттар күрһәтмәй?» Уларҙан алда булғандар ҙа улар әйткәнде әйткәндәр ине. Уларҙың да күңелдәре бер. Ысынлап та, Беҙ иман килтергән кешеләргә аяттарҙы аңлаттыҡ.

وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اٰيَةَ مُلْكِهٖٓ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ التَّابُوْتُ فِيْهِ سَكِيْنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ اٰلُ مُوْسٰى وَاٰلُ هٰرُوْنَ تَحْمِلُهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa qāla lahum nabiyyuhum inna āyata mulkihī ay ya'tiyakumut-tābūtu fīhi sakīnatum mir rabbikum wa baqiyyatum mimmā taraka ālu mūsā wa ālu hārūna taḥmiluhul-malā'ikah(tu), inna fī żālika la āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

Һәм уларҙың пәйғәмбәре: «Ысынлап та, Уның батшалығының билдәһе – һеҙгә Раббығыҙҙан именлек булған кәмәнең килеүе һәм фәрештәләр килтергән Муса һәм Һарун ғаиләһенең ҡалдыҡтары.

وَرَسُوْلًا اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ اَنِّيْ قَدْ جِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۙاَنِّيْٓ اَخْلُقُ لَكُمْ مِّنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ فَاَنْفُخُ فِيْهِ فَيَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ وَاُحْيِ الْمَوْتٰى بِاِذْنِ اللّٰهِ ۚوَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُوْنَ وَمَا تَدَّخِرُوْنَ ۙفِيْ بُيُوْتِكُمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa rasūlan ilā banī isrā'īl(a), annī qad ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, annī akhluqu lakum minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi fa'anfukhu fihi fayakūnu ṭairam bi'iżnillāh(i), wa ubarri'ul-akmaha wal-abraṣa wa uḥyil-mautā bi'iżnillāh(i), wa unabbi'ukum bimā ta'kulūna wa mā taddakhirūna fī buyūtikum, inna fī żālika la'āyatal lakum in kuntum mu'minīn(a).

Һәм илсе булараҡ, Исраил балаларына (ул әйтте): "Мин һеҙгә Раббығыҙҙан билдә (мөғжизә) менән килдем, йәғни мин һеҙҙең өсөн (нимәлер) ерҙән ҡош формаһында эшләнем, һуңынан мин уның өҫтөнә өрҙөм, һәм ул ҡош булып китте, Аллаһтың рөхсәте менән. Аллаһтың рөхсәте, һәм Мин һеҙгә нимә ашағанығыҙҙы һәм өйөгөҙҙә нимә тотҡанығыҙҙы әйтәм.

وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَلِاُحِلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ وَجِئْتُكُمْ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ

wa muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa li'uḥilla lakum ba‘ḍal-lażī ḥurrima ‘alaikum wa ji'tukum bi'āyatim mir rabbikum, fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).

Һәм минән элек килгән Тәүратты раҫлаусы булараҡ һәм һеҙгә тыйылған нәмәләрҙең ҡайһы берҙәрен һеҙгә хәләл итеүем өсөн. Мин һеҙгә Раббығыҙҙан бер мөғжизә (мөғжизә) килтереп киләм. Шуның өсөн Аллаһ Тәғәләнән ҡурҡығыҙ һәм миңә итәғәт итегеҙ.

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اَنْ اَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ وَذَكِّرْهُمْ بِاَيّٰىمِ اللّٰهِ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ

wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā an akhrij qaumaka minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), wa żakkirhum bi'ayyāmillāh(i), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).

Ысынлап та, Беҙ Мусаны Үҙебеҙҙең аяттарыбыҙ менән ебәрҙек (һәм Беҙ уға: «Халҡыңды ҡараңғылыҡтан яҡты яҡтылыҡҡа алып сыҡ һәм уларға Аллаһтың көндәрен иҫкә төшөр», — тип бойорҙоҡ. Ысынлап та, сабыр итеүсе һәм шөкөр итеүсе һәр кем өсөн (Аллаһтың ҡөҙрәте) аяттар бар.

وَمَا مَنَعَنَآ اَنْ نُّرْسِلَ بِالْاٰيٰتِ اِلَّآ اَنْ كَذَّبَ بِهَا الْاَوَّلُوْنَۗ وَاٰتَيْنَا ثَمُوْدَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوْا بِهَاۗ وَمَا نُرْسِلُ بِالْاٰيٰتِ اِلَّا تَخْوِيْفًا

wa mā mana‘anā an nursila bil-āyāti illā an każżaba bihal-awwalūn(a), wa ātainā ṡamūdan-nāqata mubṣiratan fa ẓalamū bihā, wa mā nursilu bil-āyāti illā takhwīfā(n).

Һәм Беҙгә (ҡөҙрәтебеҙҙең) аяттар ебәреүебеҙгә бер нәмә лә ҡамасауламай, тик ул аяттарҙың элекке кешеләр тарафынан ялған һөйләнеүе генә. Беҙ Сәмүд халҡына (мөғжизә булараҡ) күренерлек инә дөйә бирҙек, ләкин улар (инә дөйәне) эҙәрлекләнеләр. Беҙ был аяттарҙы бары тик ҡурҡытыу өсөн генә ебәрҙек.

اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).

Ысынлап та, ундайҙарҙа (Аллаһтың ҡөҙрәте) ағзаһы бар, ләкин уларҙың күбеһе иман килтермәй.

اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ

usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

Ҡулығыҙҙы күлдәктең муйынына тығығыҙ, ул бер ниндәй ҙә етешһеҙлекһеҙ аҡ (ялтырап) килеп сығасаҡ, ҡурҡһағыҙ, ҡулдарығыҙҙы күкрәгегеҙгә тотоғоҙ. Был ике мөғжизә Раббыңдан (уларҙы һин күрһәтерһең) Фирғәүенгә һәм уның түрәләренә. Ысынлап та, улар яуыз кешеләр».

وَّاَنْ لَّا تَعْلُوْا عَلَى اللّٰهِ ۚاِنِّيْٓ اٰتِيْكُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۚ

wa al lā ta‘lū ‘alallāh(i), innī ātīkum bisulṭānim mubīn(in).

һәм Аллаһ менән ғорурланмағыҙ. Ысынлап та, мин һиңә асыҡ дәлилдәр килтереп киләм.

وَاٰتَيْنٰهُمْ مِّنَ الْاٰيٰتِ مَا فِيْهِ بَلٰۤـؤٌا مُّبِيْنٌ

wa ātaināhum minal-āyāti mā fīhi balā'um mubīn(un).

Һәм Беҙ уларға (бөйөклөгөбөҙҙөң) аяттарынан ысын бәрәкәтле нәмә бирҙек.

حِكْمَةٌ ۢ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُۙ

Ḥikmatum bāligatun famā tugnin-nużur(u).

(йәғни) камил хикмәт, әммә киҫәтеүҙәр (улар өсөн) файҙаһыҙ,