فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Шунан һуң шайтан уларҙы йәннәттән икеһен дә ылыҡтыра, һәм улар унда булғанда уҡ унан ҡыуыла. Беҙ: «Төшөгөҙ! Ҡайһы берәүҙәрегеҙ икенселәрегеҙгә дошман, ерҙә һеҙгә бер аҙ ваҡытҡа йәшәү урындары һәм ләззәттәр булыр», - тинек.

وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ

wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

Йәлүт һәм уның ғәскәренә ҡаршы алға сыҡҡас, улар: «Раббыбыҙ, беҙгә сабырлыҡ бир, аҙымдарыбыҙҙы нығыт һәм кафырҙарға ҡаршы торорға ярҙам ит», — тип доға ҡылдылар.

فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).

Шулай итеп, Аллаһ рөхсәте менән уны еңделәр, Дауыт Жалутты үлтерҙе. Шунан һуң Аллаһ уға (Дауытҡа) батшалыҡ, хикмәт бирҙе һәм уға үҙе теләгәнде өйрәтте. Әгәр ҙә Аллаһы Тәғәлә ҡайһы бер кешеләрҙе икенселәре менән бергә яҡламаһа, был ер, һис шикһеҙ, һәләк буласаҡ. Әммә Аллаһтың бөтә тәбиғәткә лә рәхмәте бар.

۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ

tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).

Пәйғәмбәрҙәрҙең ҡайһы берҙәрен башҡаларынан өҫтөнлөк бирҙек. Улар араһында Аллаһ Тәғәлә (туранан-тура) һөйләшкән кешеләр ҙә, бер нисә дәрәжәгә күтәргән кешеләр ҙә бар. Беҙ Мәрйәм улы Ғайсаға бер нисә мөғжизә бирҙек һәм уны Изге Рух менән нығыттыҡ. Әгәр Аллаһ теләһә, уларҙан һуң да кешеләр үлтермәҫ ине, уларға дәлилдәр килеп еткәс. Ләкин улар айырылып торҙо, шуға күрә уларҙың ҡайһы берҙәре иман килтерҙе, ҡайһылары инҡар итте. Аллаһ бирһә, кеше үлтермәҫтәр. Әммә Аллаһы Тәғәлә үҙенең ихтыяры буйынса эшләй.

قَدْ كَانَ لَكُمْ اٰيَةٌ فِيْ فِئَتَيْنِ الْتَقَتَا ۗفِئَةٌ تُقَاتِلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَاُخْرٰى كَافِرَةٌ يَّرَوْنَهُمْ مِّثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ ۗوَاللّٰهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّاُولِى الْاَبْصَارِ

qad kāna lakum āyatun fī fi'atainil taqatā, fi'atun tuqātilu fī sabīlillāhi wa ukhrā kāfiratuy yaraunahum miṡlaihim ra'yal-‘ain(i), wallāhu yu'ayyidu binaṣrihī may yasyā'(u), inna fī żālika la‘ibratal li'ulil-abṣār(i).

Ысынлап та, бер-береһенә ҡаршы торған ике партияла һеҙҙең өсөн бер ишара бар ине. Бер төркөм Аллаһ юлында һуғышҡан, икенсеһе кәфер булған, улар үҙҙәренең (мосолмандарҙың) ике тапҡырға күберәк булыуын үҙ күҙҙәре менән күргән. Аллаһ теләгән кешене ярҙамы менән нығыта. Ысынлап та, күҙҙәре күргәндәр өсөн бында ғибрәт бар.

اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسٰٓى اِنِّيْ مُتَوَفِّيْكَ وَرَافِعُكَ اِلَيَّ وَمُطَهِّرُكَ مِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَجَاعِلُ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْكَ فَوْقَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ اِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاَحْكُمُ بَيْنَكُمْ فِيْمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ

iż qālallāhu yā ‘īsā innī mutawaffīka wa rāfi‘uka ilayya wa muṭahhiruka minal-lażīna kafarū wa jā‘ilul-lażīnattaba‘ūka fauqal-lażīna kafarū ilā yaumil-qiyāmah(ti), ṡumma ilayya marji‘ukum fa aḥkumu bainakum fīmā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

(Иҫеңдә тотоғоҙ), Аллаһ Тәғәлә: «Эй, Ғайса! Мин һине алдым һәм Үҙемә күтәрҙем, һине кафырҙарҙан таҙарттым, һиңә эйәргәндәрҙе Ҡиәмәт көнөнә тиклем кафырҙарҙан өҫтөн ҡуйҙым.

وَدَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يُضِلُّوْنَكُمْۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

waddaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi lau yuḍillūnakum, wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).

Бер төркөм китап әһелдәре һеҙҙе аҙаштырырға теләй. Ысынында (ысынында) улар түгел, ә үҙҙәрен аҙаштыралар, әммә улар аңлы түгел.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تُطِيْعُوْا فَرِيْقًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ يَرُدُّوْكُمْ بَعْدَ اِيْمَانِكُمْ كٰفِرِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tuṭī‘ū farīqam minal-lażīna ūtul-kitāba yaruddūkum ba‘da īmānikum kāfirīn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Китап бирелгәндәрҙең ҡайһы берҙәренә эйәрһәгеҙ, һис шикһеҙ, улар һеҙҙе иман килтергәндән һуң кире кафырҙарға әйләндерәсәк.

اِنْ يَّمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِّثْلُهٗ ۗوَتِلْكَ الْاَيَّامُ نُدَاوِلُهَا بَيْنَ النَّاسِۚ وَلِيَعْلَمَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَدَاۤءَ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الظّٰلِمِيْنَۙ

iy yamsaskum qarḥun faqad massal-qauma qarḥum miṡluh(ū), wa tilkal-ayyāmu nudāwiluhā binan-nās(i), wa liya‘lamallāhul-lażīna āmanū wa yattakhiża minkum syuhadā'(u), wallāhu lā yuḥibbuẓ-ẓālimīn(a).

Әгәр ҙә һин яра алһаң (Ухуд һуғышында), тимәк, улар ҙа шундай уҡ яра алған (Бәҙер һуғышында). Беҙ кешеләр араһында (уңыш һәм һәләкәт) осорҙарҙы (улар ғибрәт алһын өсөн), Аллаһ мөьминдәрҙе (кафырҙарҙан) айырһын өсөн һәм арағыҙҙан ҡайһы берәүҙәрҙе шәһит итһен өсөн алмаштырып торабыҙ. Аллаһ залимдарҙы яратмай.

وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ

wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).

Ә күпме пәйғәмбәрҙәр күп һанлы диндар шәкерттәр менән бергә һуғышҡа киткән. Аллаһ юлында үҙҙәренә килгән бәлә-ҡазалар арҡаһында көсһөҙләнмәнеләр, рухтарын юғалтманылар һәм (дошманға) бирелмәнеләр. Аллаһ сабыр булғандарҙы ярата.

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ الطَّاغُوْتِ فَقَاتِلُوْٓا اَوْلِيَاۤءَ الشَّيْطٰنِ ۚ اِنَّ كَيْدَ الشَّيْطٰنِ كَانَ ضَعِيْفًا ۚ ࣖ

al-lażīna āmanū yuqātilūna fī sabīlillāh(i), wal-lażīna kafarū yuqātilūna fī sabīliṭ-ṭāgūti fa qātilū auliyā'asy-syaiṭān(i), inna kaidasy-syaiṭāni kāna ḍa‘īfā(n).

Иман килтергәндәр Аллаһ юлында һуғыша, иман килтермәгәндәр тағүт юлында һуғыша, шулай булғас, шайтан дуҫтары менән һуғышығыҙ, (сөнки) шайтандың хәйләләре көсһөҙ.

فَقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚ لَا تُكَلَّفُ اِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ عَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّكُفَّ بَأْسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا ۗوَاللّٰهُ اَشَدُّ بَأْسًا وَّاَشَدُّ تَنْكِيْلًا

faqātil fī sabīlillāh(i), lā tukallafu illā nafsaka wa ḥarriḍil-mu'minīn(a), ‘asallāhu ay yakuffa ba'sal lażīna kafarū, wallāhu asyaddu ba'saw wa asyaddu tankīlā(n).

Шулай итеп, һеҙ (Мөхәммәт) Аллаһ юлында һуғышығыҙ, һеҙгә йөк түгел, ә үҙегеҙгә йөкмәтелгән. Уны (Мөьминдәрҙең рухын) ялҡынландырығыҙ (һуғышырға). Бәлки, Аллаһ кафырҙарҙың һөжүмен кире ҡағыр (өҙөр). Аллаһтың ҡөҙрәте бөйөк һәм язаһы ҡаты.

وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ

waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Улар һеҙҙең дә үҙҙәре кәфер булған кеүек кәфер булыуығыҙҙы теләй, һеҙ ҙә (улар менән) шул уҡ булығыҙ. Аллаһ юлына йүнәлмәйенсә, уларҙың береһен дә үҙегеҙгә дуҫ итмәгеҙ. Әгәр ҙә улар йөҙ сөйөрһәләр, уларҙы әсирлеккә алып, ҡайҙа тапһағыҙ, шунда үлтерегеҙ, уларҙың береһен дә тоғро дуҫ һәм ярҙамсы итмәгеҙ.

وَاِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَقْصُرُوْا مِنَ الصَّلٰوةِ ۖ اِنْ خِفْتُمْ اَنْ يَّفْتِنَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ اِنَّ الْكٰفِرِيْنَ كَانُوْا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa iżā ḍarabtum fil-arḍi fa laisa ‘alaikum junāḥun an taqṣurū minaṣ-ṣalāh(ti), in khiftum ay yaftinakumul-lażīna kafarū, innal-kāfirīna kānū lakum ‘aduwwam mubīnā(n).

Ер йөҙөндә сәйәхәт иткәндә ҡасар намаҙҙарын уҡыу һиңә гонаһ түгел, әгәр ҙә һиңә кафырҙар һөжүм итеүҙән ҡурҡһаң. Ысынлап та, кафырҙар һеҙҙең ысын дошмандарығыҙ.

وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ

wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Улар (дошмандарығыҙ) артынан ҡыуыуҙа йөрәгегеҙ көсһөҙ булмағыҙ. Әгәр ҙә һеҙ һыҙланыуҙар кисерһәгеҙ, шуны белегеҙ: улар ҙа һеҙҙең кеүек үк һыҙланыуҙар кисерә, ә һеҙ һаман да улар көтә алмағанды ​​Аллаһтан көтә алаһығыҙ. Аллаһ бөтә нәмәне белеүсе, хикмәтле.

ۨالَّذِيْنَ يَتَرَبَّصُوْنَ بِكُمْۗ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّٰهِ قَالُوْٓا اَلَمْ نَكُنْ مَّعَكُمْ ۖ وَاِنْ كَانَ لِلْكٰفِرِيْنَ نَصِيْبٌ قَالُوْٓا اَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلَنْ يَّجْعَلَ اللّٰهُ لِلْكٰفِرِيْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ سَبِيْلًا ࣖ

al-lażīna yatarabbaṣūna bikum, fa in kāna lakum fatḥum minallāhi qālū alam nakum ma‘akum, wa in kāna lil-kāfirīna naṣībun qālū alam nastaḥwiż ‘alaikum wa namna‘kum minal-mu'minīn(a), fallāhu yaḥkumu bainakum yaumal-qiyāmah(ti), wa lay yaj‘alallāhu lil-kāfirīna ‘alal-mu'minīna sabīlā(n).

(атап әйткәндә) һеҙҙең менән буласаҡ (ваҡиғаларҙы) көткән кешеләр. Аллаһ тарафынан еңеүгә өлгәшкәс, улар: «Беҙ һеҙҙең менән булманыҡмы?» Әгәр ҙә кафырҙарға өлөш булһа, улар: «Беҙ һеҙҙең менән бергә булманыҡмы, һеҙҙе мөьминдәрҙән яҡламаныҡмы?» Шунан һуң Ҡиәмәт көнөндә Аллаһ арағыҙҙа хөкөм итер. Аллаһ кафырҙарға мөьминдәрҙе еңеү юлын бирмәҫ.

وَمَنْ يَّتَوَلَّ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا فَاِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰلِبُوْنَ ࣖ

wa may yatawallallāha wa rasūlahū wal-lażīna āmanū fa inna ḥizballāhi humul-gālibūn(a).

Кем Аллаһты, Уның рәсүлен һәм иман килтергән кешеләрҙе үҙенә ярҙамсы итһә, ысынлап та, Аллаһтың эйәрселәре (дин) еңә.

۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔

latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).

Һеҙ, һис шикһеҙ, мөьминдәргә иң дошманлыҡ күрһәткән кешеләрҙе, атап әйткәндә, йәһүдтәрҙе һәм мөшриктәрҙе осратырһығыҙ. Һеҙ, һис шикһеҙ, иман килтергәндәр менән иң яҡын дуҫлыҡта булғандарҙы табасаҡһығыҙ: «Ысынлап та, беҙ христиандар», — тип әйткәндәр. Был улар араһында руханиҙар һәм монахтар булғанға, (шулай уҡ) улар маҡтанмағанға.

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوْا عَلٰى مَا كُذِّبُوْا وَاُوْذُوْا حَتّٰٓى اَتٰىهُمْ نَصْرُنَا ۚوَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِ اللّٰهِ ۚوَلَقَدْ جَاۤءَكَ مِنْ نَّبَإِ۟ى الْمُرْسَلِيْنَ

wa laqad kużżibat rusulum min qablika fa ṣabarū ‘alā mā kużżibū wa ūżū ḥattā atāhum naṣrunā, wa lā mubaddila likalimātillāh(i), wa laqad jā'aka min naba'il-mursalīn(a).

Һеҙгә тиклемге пәйғәмбәрҙәргә ялған һөйләнделәр, әммә улар үҙҙәренә ҡарата ялғанға һәм эҙәрлекләүҙәргә сабыр иттеләр, уларға беҙҙең ярҙамыбыҙ килгәнсе. Һәм Аллаһ Тәғәләнең хөкөмдәрен (хөкөмдәрен) бер нәмә лә үҙгәртә алмай. Һәм, ысынлап та, һеҙгә илселәрҙең хәбәренең бер өлөшө килде.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰطِيْنَ الْاِنْسِ وَالْجِنِّ يُوْحِيْ بَعْضُهُمْ اِلٰى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوْرًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ مَا فَعَلُوْهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā likulli nabiyyin ‘aduwwan syayāṭīnal-insi wal-jinni yūḥī ba‘ḍuhum ilā ba‘ḍin zukhrufal-qauli gurūrā(n), wa lau syā'a rabbuka mā fa‘alūhu fa żarhum wa mā yaftarūn(a).

Һәм шулай итеп, һәр пәйғәмбәр өсөн Беҙ кешеләр һәм ендәр шайтандарынан дошман билдәләнек, уларҙың ҡайһы берҙәре икенселәренә алдау тип матур һүҙҙәр шыбырлай. Әгәр ҙә Раббың теләһә, улар быны эшләмәҫтәр ине, уларҙы үҙҙәре уйлап сығарған нәмәләр менән ҡалдыр.

وَلِتَصْغٰٓى اِلَيْهِ اَفْـِٕدَةُ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَلِيَرْضَوْهُ وَلِيَقْتَرِفُوْا مَا هُمْ مُّقْتَرِفُوْنَ

wa litaṣgā ilaihi af'idatul-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa liyarḍauhu wa liyaqtarifū mā hum muqtarifūn(a).

Әхирәткә ышанмаған кешеләрҙең күңелдәре уға тартылып, унан ләззәтләнһен, элек эшләгән эштәрен ҡылһын.

وَاِنْ تُطِعْ اَكْثَرَ مَنْ فِى الْاَرْضِ يُضِلُّوْكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَخْرُصُوْنَ

wa in tuṭi‘ akṡara man fil-arḍi yuḍillūka ‘an sabīlillāh(i), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in hum illā yakhruṣ ūn(a).

Әгәр һеҙ был ер йөҙөндәге күпселек кешеләргә эйәрһәгеҙ, һис шикһеҙ, улар һеҙҙе Аллаһ юлынан яҙҙырасаҡ. Улар эйәреп йөрөгән нәмә - фараз ғына, улар тик ялған ғына уйлап сығара.

وَلَا تَأْكُلُوْا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَاِنَّهٗ لَفِسْقٌۗ وَاِنَّ الشَّيٰطِيْنَ لَيُوْحُوْنَ اِلٰٓى اَوْلِيَاۤىِٕهِمْ لِيُجَادِلُوْكُمْ ۚوَاِنْ اَطَعْتُمُوْهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُوْنَ ࣖ

wa lā ta'kulū mimmā lam yużkarismullāhi ‘alaihi wa innahū lafisq(un), wa innasy-syayāṭīna layūḥūna ilā auliyā'ihim liyujādilūkum, wa in aṭa‘tumūhum innakum lamusyrikūn(a).

Һуйылғанда Аллаһ исемен йөрөтмәгән нәмәләрҙе ашамағыҙ, был эш ысынлап та яуызлыҡтыр. Ысынында, шайтандар дуҫтарына шыбырлаясаҡ, улар һеҙҙең менән бәхәсләшһен өсөн. Ә уларға буйһонһаң, әлбиттә, һин мөшриккә әйләнгәнһең.

وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَا فِيْ كُلِّ قَرْيَةٍ اَكٰبِرَ مُجْرِمِيْهَا لِيَمْكُرُوْا فِيْهَاۗ وَمَا يَمْكُرُوْنَ اِلَّا بِاَنْفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ

wa każālika ja‘alnā fī kulli qaryatin akābira mujrimīhā liyamkurū fīhā, wa mā yamkurūna illā bi'anfusihim wa mā yasy‘urūn(a).

Һәм шулай итеп, Беҙ һәр ерҙә шул ерҙә хәйлә ҡылыу өсөн яуыз хакимдар яһаныҡ. Тик улар үҙҙәре лә һиҙмәҫтән үҙҙәрен алдай ғына.

قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ

qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): "Эй, халҡым! Үҙегеҙҙең вазифағыҙға ярашлы ғәмәл итегеҙ, мин дә (шулай эшләйем). Ахирәттә (һуңыраҡ) кемгә (һуңыраҡ) урын биреләсәген белерһегеҙ. Ысынлап та, ғәҙелһеҙ кешеләргә бәхет теймәйәсәк".

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ

qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).

(Мөхәммәткә): «Аллаһтың быны тыйыуын иҫбатлай алырлыҡ шаһиттарығыҙҙы килтерегеҙ», — тип әйтегеҙ. Әгәр улар шаһитлыҡ бирһә, һеҙ (шулай уҡ) улар менән шаһитлыҡ бирергә тейеш түгелһегеҙ. Беҙҙең аяттарыбыҙҙы инҡар итеүселәрҙең һәм теге донъяға ышанмаусыларҙың һәм улар Аллаға тиңдәш тотҡандарҙың нәфсеһенә эйәрмәгеҙ.

۞ قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَنُخْرِجَنَّكَ يٰشُعَيْبُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَكَ مِنْ قَرْيَتِنَآ اَوْ لَتَعُوْدُنَّ فِيْ مِلَّتِنَاۗ قَالَ اَوَلَوْ كُنَّا كٰرِهِيْنَ

qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lanukhrijannaka yā syu‘aibu wal-lażīna āmanū ma‘aka min qaryatinā au lata‘ūdunna fī millatinā, qāla awalau kunnā kārihīn(a).

Шуғайб ҡәбиләһенең тәкәббер башлыҡтары: «Эй, Шөйәб, әгәр ҙә һин динебеҙгә ҡайтмаһаң, беҙ һине һәм мөьминдәрҙе илебеҙҙән ҡыуып сығарасаҡбыҙ», — тигән. Шөәйеп: «Беҙгә оҡшамаһа ла, (һеҙ беҙҙе ҡыуып сығарырға йыйынаһығыҙмы?»

قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ

qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).

Ысынлап та, Аллаһ беҙҙе унан ҡотҡарғандан һуң, һеҙҙең динегеҙгә кире ҡайтһаҡ, беҙ Аллаһҡа ҙур ялған уйлап сығарыр инек. Аллаһ, Раббыбыҙ теләмәһә, беҙгә уға ҡайтыу ярамай. Раббыбыҙҙың ғилеме һәр нәмәне үҙ эсенә ала. Беҙ тик Аллаһҡа ғына тәүәккәл итәбеҙ. Эй, Раббыбыҙ, беҙҙең менән халҡыбыҙ араһында ғәҙел (ғәҙел) хөкөм ит. Һеҙ иң яҡшы ҡарар ҡабул итеүсе».

وَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لَىِٕنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْبًا اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ

wa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī la'inittaba‘tum syu‘aiban innakum iżal lakhāsirūn(a).

Һәм уның халҡының (Шөғәйептең) кәфер булған етәкселәре: «Әгәр һеҙ Шөғәйепкә эйәрһәгеҙ, һис шикһеҙ, һеҙ юғалтыуҙар булырһығыҙ», — тинеләр.

فَوَقَعَ الْحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَۚ

fa waqa‘al-ḥaqqu wa baṭala mā kānū ya‘malūn(a).

Шул саҡта хәҡиҡәт иҫбатланды, уларҙың бөтә эштәре бушҡа булды.

يُجَادِلُوْنَكَ فِى الْحَقِّ بَعْدَمَا تَبَيَّنَ كَاَنَّمَا يُسَاقُوْنَ اِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ ۗ

yujādilūnaka fil-ḥaqqi ba‘da mā tabayyana ka'annamā yusāqūna ilal-mauti wa hum yanẓurūn(a).

Улар һинең менән хәҡиҡәт асыҡланғандан һуң (һис шикһеҙ еңәсәктәре) хаҡында бәхәсләштеләр, әйтерһең дә, күҙәтеп торған килеш үлемгә ҡыуып ебәрәләр.

وَاِذْ يَعِدُكُمُ اللّٰهُ اِحْدَى الطَّاۤىِٕفَتَيْنِ اَنَّهَا لَكُمْ وَتَوَدُّوْنَ اَنَّ غَيْرَ ذَاتِ الشَّوْكَةِ تَكُوْنُ لَكُمْ وَيُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّحِقَّ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَيَقْطَعَ دَابِرَ الْكٰفِرِيْنَۙ

wa iż ya‘idukumullāhu iḥdaṭ-ṭā'ifataini annahā lakum wa tawaddūna anna gaira żātisy-syaukati takūnu lakum wa yurīdullāhu ay yuḥiqqal-ḥaqqa bikalimātihī wa yaqṭa‘a dābiral-kāfirīn(a).

Аллаһ һеҙгә ике төркөмдөң береһе һеҙҙеке булыр тип вәғәҙә биргәнен, ә һеҙ ҡоралһыҙының үҙегеҙҙеке булыуын теләгәнегеҙҙе. Ләкин Аллаһ Үҙенең аяттары менән хәҡиҡәтте нығытырға һәм кәферҙәрҙе тамам юҡ итергә ниәтләй.

لِيُحِقَّ الْحَقَّ وَيُبْطِلَ الْبَاطِلَ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَۚ

liyuḥiqqal-ḥaqqa wa yubṭilal-bāṭila wa lau karihal-mujrimūn(a).

гонаһлыларға оҡшамаһа ла, хаҡлыҡты (исламды) нығытһын һәм ялғанды ​​(ширкты) юҡ итһен өсөн.

اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗفَسَيُنْفِقُوْنَهَا ثُمَّ تَكُوْنُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُوْنَ ەۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِلٰى جَهَنَّمَ يُحْشَرُوْنَۙ

innal-lażīna kafarū yunfiqūna amwālahum liyaṣuddū ‘an sabīlillāh(i), fa sayunfiqūnahā ṡumma takūnu ‘alaihim ḥasratan ṡumma yuglabūn(a), wal-lażīna kafarū ilā jahannama yuḥsyarūn(a).

Ысынлап та, кәферҙәр Аллаһ юлынан (кешеләрҙе) ҡамасаулау өсөн малдарын сарыф итә. Улар шул байлыҡты (артабан да) сарыф итерҙәр, һуңынан үҙҙәре лә үкенерҙәр, ахыр сиктә еңелерҙәр. Йәһәннәмгә кафырҙар йыйыласаҡ,

فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).

Хәрәм айҙар тамамланғас, мөшриктәр менән ҡайҙа осраһағыҙ, шунда һуғышығыҙ, уларҙы тотоп, уратып алығыҙ, уларҙы күҙәтеү урындарында күҙәтеп тороғоҙ. Тәүбә ҡылып, намаҙ уҡып, зәкәт бирһәләр, уларға азатлыҡ бир. Ысынлап та, Алла ярлыҡаусы, мәрхәмәтле!

يُرِيْدُوْنَ اَنْ يُّطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّٰهُ اِلَّآ اَنْ يُّتِمَّ نُوْرَهٗ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna ay yuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim wa ya'ballāhu illā ay yutimma nūrahū wa lau karihal-kāfirūn(a).

Улар ауыҙҙары (телмәре) менән Аллаһы Тәғәләнең нурын (динен) һүндерергә теләй, ләкин Аллаһы Тәғәлә баш тарта, уның урынына Үҙенең нурын камиллаштырырға теләй, хатта быны кафырҙар яратмаһа ла.

اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Тимәк, Аллаһҡа бирелгәнлектән һәм (Уның ризалығынан) биналар (мәсеттәр) төҙөүселәр яҡшыраҡмы, әллә биналарын емерелгән тарлауыҡ ситендә төҙөүселәрме, һуңынан (бина) улар менән бергә йәһәннәмгә емерелеп төшәме? Аллаһы Тәғәлә залимдарҙы тура юлға күндермәй .

وَيُحِقُّ اللّٰهُ الْحَقَّ بِكَلِمٰتِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُوْنَ

wa yuḥiqqullāhul-ḥaqqa bikalimātihī wa lau karihal-mujrimūn(a).

Һәм Аллаһ Тәғәлә Үҙенең тәҡдире менән дөрөҫлөктө нығытыр, гонаһ ҡылғандар быны яратмаһа ла.

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

Һәм ул (Нух) карап эшләй башланы. Халҡының етәкселәре уның эргәһенән үткән һайын уны мыҫҡыл иткәндәр. Ул (Нух): «Әгәр һеҙ беҙҙән мыҫҡыл итһәгеҙ, һеҙ (беҙҙе) мыҫҡыл иткән кеүек, беҙ ҙә һеҙҙе мыҫҡыл итербеҙ.

فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ يَّأْتِيْهِ عَذَابٌ يُّخْزِيْهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيْمٌ

fa saufa ta‘lamūn(a), may ya'tīhi ‘ażābuy yukhzīhi wa yaḥillu ‘alaihi ‘ażābum muqīm(un).

Шул саҡта киләсәктә кемгә кәмһетеүсе яза биреләсәген һәм кемгә мәңгелек яза биреләсәген белерһегеҙ».

اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ

in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).

Беҙ тик ҡайһы бер илаһтарыбыҙ һиңә аҡылдан яҙҙырҙы, тип әйтәбеҙ», — тип яуап бирҙе ул (Худ): «Ысынлап та, мин Аллаһҡа шаһитлыҡ итәм һәм шаһитлыҡ итәм: мин һеҙҙең миңә тиңдәш тотҡан нәмәләрҙән азатмын.

مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ

min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).

башҡалар менән, шуға күрә миңә ҡаршы бөтә алдауҙарығыҙҙы башҡарығыҙ һәм башҡаса тотҡарламағыҙ.

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النَّاسَ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلَا يَزَالُوْنَ مُخْتَلِفِيْنَۙ

wa lau syā'a rabbuka laja‘alan-nāsa ummataw wāḥidataw wa lā yazālūna mukhtalifīn(a).

Әгәр ҙә Раббың теләһә, Ул кешеләрҙе бер ҡәүем итер ине, ләкин улар һәр ваҡыт айырылалар ине.

اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَسَالَتْ اَوْدِيَةٌ ۢ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۗوَمِمَّا يُوْقِدُوْنَ عَلَيْهِ فِى النَّارِ ابْتِغَاۤءَ حِلْيَةٍ اَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهٗ ۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ەۗ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاۤءً ۚوَاَمَّا مَا يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِى الْاَرْضِۗ كَذٰلِكَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ ۗ

anzala minas-samā'i mā'an fa sālat audiyatum biqadarihā faḥtamalas-sailu zabadar rābiyā(n), wa mimmā yūqidūna ‘alaihi fin-nāribtigā'a ḥilyatin au matā‘in zabadum miṡluh(ū), każālika yaḍribullāhul-ḥaqqa wal-bāṭil(a), fa ammaz-zabadu fa yażhabu jufā'ā(n), wa ammā mā yanfa‘un-nāsa fa yamkuṡu fil-arḍ(i), każālika yaḍribullāhul-amṡāl(a).

Аллаһ Тәғәлә күктән һыу (ямғыр) төшөргән, шуға күрә ул (һыу) үҙәндә ҙурлығына ҡарап аға, артабан ағым йөҙөп йөрөгән күбек йөрөтә. Ә нимәнән (металдан) утҡа иретеп, биҙәүестәр йәки эш ҡоралдары эшләйҙәр, унда (шулай уҡ) шундай күбек (ағымдағы күбек) бар. Шулай итеп, Аллаһ дөрөҫ һәм ялған тураһында ҡисса килтерә. Ә көбәккә килгәндә, ул юҡ булып юҡҡа сығасаҡ; әммә кешеләргә файҙалы нәмә ерҙә ҡаласаҡ. Шулай итеп Аллаһ Тәғәлә ҡисса килтерә.

ثُمَّ رَدَدْنَا لَكُمُ الْكَرَّةَ عَلَيْهِمْ وَاَمْدَدْنٰكُمْ بِاَمْوَالٍ وَّبَنِيْنَ وَجَعَلْنٰكُمْ اَكْثَرَ نَفِيْرًا

Ṡumma radadnā lakumul-karrata ‘alaihim wa amdadnākum bi'amwāliw wa banīna wa ja‘alnākum akṡara nafīrā(n).

Шунан һуң Беҙ һеҙгә уларҙы еңергә сират бирҙек, һеҙгә мал-мөлкәт һәм балалар менән ярҙам иттек һәм һеҙҙе ҙурыраҡ төркөм иттек.

وَقُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ ۖاِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوْقًا

wa qul jā'al-ḥaqqu wa zahaqal-bāṭil(u), innal-bāṭila kāna zahūqā(n).

Һәм: “Хәҡиҡәт килде, ялған юҡҡа сыҡты”, – тип әйтегеҙ. Ысынлап та, ялған һүҙ һис шикһеҙ юҡҡа сығасаҡ.

اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا

innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).

Әгәр ҙә улар һинең ҡайҙалығыңды асыҡлаһа, һине таш менән бәрҙерҙәр йәки үҙ диненә ҡайтырға мәжбүр итерҙәр, шул саҡта һин бер ҡасан да уңышҡа өлгәшмәҫһең».

قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى

qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.

Ул (Аллаһ): "Икегеҙ ҙә күктән бергә төшегеҙ, берәүҙәрегеҙ икенселәргә дошман булыр. Әгәр һеҙгә Минән тура юл килһә, Минең тура юлға эйәргән кеше аҙашмаҫ һәм зыян күрмәҫ", - тигән.

بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهٗ فَاِذَا هُوَ زَاهِقٌۗ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُوْنَ

bal naqżifu bil-ḥaqqi ‘alal-bāṭili fa yadmaguhū fa iżā huwa zāhiq(un), wa lakumul-wailu mimmā taṣifūn(a).

Ысынында, Беҙ дөрөҫ булғанды ​​(хәҡиҡәтте) ялғанға (дөрөҫ булмағанға) ырғыттыҡ һәм шунан дөрөҫ нәмә уны юҡ итте, шунан шунда уҡ ул (ялған) юҡҡа сыҡты. Һәм ҡайғы һеҙгә, сөнки һеҙ (Аллаһҡа) Уға лайыҡ булмаған сифаттарҙы сифатлайһығыҙ.

۞ هٰذَانِ خَصْمٰنِ اخْتَصَمُوْا فِيْ رَبِّهِمْ فَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِّنْ نَّارٍۗ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُءُوْسِهِمُ الْحَمِيْمُ ۚ

hāżāni khaṣmānikhtaṣamū fī rabbihim fal-lażīna kafarū quṭṭi‘at lahum ṡiyābum min nār(in), yuṣabbu min fauqi ru'ūsihimul-ḥamīm(u).

Был ике төркөм (мөьминдәр һәм иманһыҙҙар) һуғыша, улар үҙҙәренең Аллаһы тураһында һуғыша. Тимәк, кәферҙәргә уттан (йәһәннәмдән) кейем яһалыр. Ҡайнаған һыу уларҙың баштарына ҡойоласаҡ, ашҡаҙандарында һәм тиреһендәге нәмәләрҙе юҡ итер.

فَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَجَاهِدْهُمْ بِهٖ جِهَادًا كَبِيْرًا

falā tuṭi‘il-kāfirīna wa jāhidhum bihī jihādan kabīrā(n).

Шулай булғас, кафырҙарға буйһонмағыҙ һәм уларға ҡаршы ҙур көрәш рухы менән (Ҡөрьән) менән һуғышығыҙ.

اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ

irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).

Уларға ҡайт! Ысынлап та, Беҙ уларға ҡаршы тора алмаҫлыҡ ғәскәр менән килербеҙ һәм уларҙы шул ерҙән (Сабағ) хурлыҡта ҡыуып сығарырбыҙ, улар хурлыҡта (әсирҙәр) буласаҡ».

وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ فَاِذَا هُمْ فَرِيْقٰنِ يَخْتَصِمُوْنَ

wa laqad arsalnā ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥan ani‘budullāha fa'iżā hum farīqāni yakhtaṣimūn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ Сәмүдкә уларҙың бер туған ҡустыһы Салехты (ул ҡысҡырҙы): «Аллаһҡа ғибәҙәт ҡылығыҙ!» Әммә ҡапыл улар ике дошман төркөмгә (әйләнде).

قُلْ جَاۤءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيْدُ

qul jā'al-ḥaqqu wa mā yubdi'ul-bāṭilu wa mā yu‘īd(u).

Әйт: «Хәҡиҡәт килде, ялған башланмаясаҡ һәм ҡабатланмаясаҡ».

وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوَلَّوُا الْاَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُوْنَ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًا

wa lau qātalakumul-lażīna kafarū lawallawul-adbāra ṡumma lā yajidūna waliyyaw wa lā naṣīrā(n).

Әгәр ҙә кәферҙәр һеҙҙең менән һуғышһа, улар, һис шикһеҙ, боролоп ҡасасаҡ (юғаласаҡ) һәм яҡлаусы ла, ярҙамсы ла тапмаясаҡ.

سُنَّةَ اللّٰهِ الَّتِيْ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ ۖوَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللّٰهِ تَبْدِيْلًا

sunnatallāhil-latī qad khalat min qabl(u), wa lan tajida lisunnatillāhi tabdīlā(n).

(Йәғни) борон-борондан ғәмәлдә булған Аллаһтың ҡанунын һин бер ҡасан да Аллаһтың ҡанунында бер ниндәй ҙә үҙгәреш тапмаҫһың.

اِنْ يَّثْقَفُوْكُمْ يَكُوْنُوْا لَكُمْ اَعْدَاۤءً وَّيَبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ وَاَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوْۤءِ وَوَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَۗ

iy yaṡqafūkum yakūnū lakum a‘dā'aw wa yabsuṭū ilaikum aidiyahum wa alsinatahum bis-sū'i wa waddū lau takfurūn(a).

Әгәр ҙә улар һине тотһа, һис шикһеҙ, һиңә дошман булып эш итерҙәр, һуңынан һиңә зыян килтерер өсөн ҡулдарын һәм телдәрен һиңә борор һәм һинең көфөрлөккә ҡайтыуыңды теләйҙәр.

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ

qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).

Ысынлап та, Ибраһимда һәм уның менән бергә булғандарҙа һеҙҙең өсөн яҡшы өлгө булды, улар уның халҡына: «Ысынлап та, беҙ һеҙҙән һәм һеҙ Аллаһтан башҡа табынған нәмәләрҙән айырылғанбыҙ, һеҙҙең (кәфәрегеҙҙе) инҡар итәбеҙ һәм беҙҙең менән һеҙҙең арала мәңгелеккә дошманлыҡ һәм нәфрәт бар, тик һеҙ Аллаһҡа ғына ышанғанға тиклем», — тип әйткән һүҙҙәренән башҡа, Ибраһимдың һүҙҙәренән башҡа. Һеҙ, әммә мин Аллаһтың һеҙгә ҡаршы ғазаптарына һис тә ҡаршы тора алмайым». (Ибраһим әйтте): «Раббыбыҙ, беҙ Һиңә генә тәүбә итәбеҙ һәм Һиңә генә тәүбә итәбеҙ һәм Һиңә генә ҡайтабыҙ.

يُرِيْدُوْنَ لِيُطْفِـُٔوْا نُوْرَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْۗ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُوْرِهٖ وَلَوْ كَرِهَ الْكٰفِرُوْنَ

yurīdūna liyuṭfi'ū nūrallāhi bi'afwāhihim, wallāhu mutimmu nūrihī wa lau karihal-kāfirūn(a).

Улар ауыҙҙары (телмәре) менән Аллаһы Тәғәләнең нурын (динен) һүндерергә теләгән, әммә Аллаһ, кафырҙар уны нәфрәт итһә лә, үҙенең нурын камиллаштырыуын дауам иткән.

وَمَا نَقَمُوْا مِنْهُمْ اِلَّآ اَنْ يُّؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ

wa mā naqamū minhum illā ay yu'minū billāhil-‘azīzil-ḥamīd(i).

Һәм улар мөьминдәрҙе (мөьминдәрҙең) ҡөҙрәтле һәм маҡтаулы Аллаһҡа инанған өсөн генә ғазаплайҙар.