لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ
la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).
Аллах үүнийг харааж, (чөтгөр) "Би Таны зарц нараас тодорхой хувийг авах нь гарцаагүй" гэж хэлэв.
وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا
wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).
Би тэднийг гарцаагүй төөрөгдүүлж, хоосон зүүд зүүдэлж, малын чихийг таслахыг тушаана (тэгвэл тэд үнэндээ тасална), мөн Аллахын бүтээлийг өөрчлөхийг тушаана (тэгвэл тэд үүнийг үнэхээр өөрчилнө).” Аллахаас өөр Сатаныг хамгаалагч болгон авсан хэн боловч жинхэнэ алдагдалд орно.
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(Иблис) хариуд нь: “Та намайг төөрөгдүүлсэн тул би тэднийг Таны шулуун замаас холдуулсаар байх болно.”
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
Тэгвэл би тэдний урдаас, араас, баруунаас, зүүнээс нь лавтайяа дайрах болно. Тэдний ихэнх нь талархалтай байхыг чи олохгүй.”
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
Тэр (Сатан) “Эзэн минь, Та намайг төөрүүлсэн тул би тэдэнд дэлхий дээрх (муу мууг) үнэхээр тааламжтай болгож, тэднийг бүгдийг нь төөрөгдүүлэх болно” гэж хэлэв.
قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا
qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).
Тэр (Иблис) “Надад тайлбарлаад өгөөч, энэ чинь надаас илүү хүндэтгэл хүлээсэн зүйл мөн үү? Хэрэв Та надад Амилалтын өдөр хүртэл хугацаа өгсөн бол би түүний үр удмыг багахан хэсгийг нь эс тооцвол төөрөгдүүлэх байсан” гэж хэлэв.
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا
wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).
Чи (Иблис) тэднээс чадах хүнээ (гайхалтай) дуу хоолойгоороо хуурч, морьтой болон явган цэргүүдээ тэдний эсрэг дайчилж, эд хөрөнгө, үр хүүхдийн хувьд тэдэнтэй холбоо тогтоож, дараа нь тэдэнд амлалт өг." Хэдийгээр чөтгөр тэдэнд зөвхөн заль мэх л амласан ч гэсэн.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
Тэгээд бид “Адам аа! Үнэхээр энэ (Сатан) чамд болон чиний эхнэрт дайсан юм. Тиймээс түүнийг та хоёрыг Диваажингаас бүү хөөн гарга, эс тэгвээс чи зовлонд унах болно” гэж хэлэв.
قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
(Чөтгөр) хариуд нь “Таны алдар суугаар тангараглая, би тэднийг бүгдийг нь төөрөлдүүлэх нь гарцаагүй.”