وَهُوَ الَّذِيْ مَدَّ الْاَرْضَ وَجَعَلَ فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْهٰرًا ۗوَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِ جَعَلَ فِيْهَا زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ يُغْشِى الَّيْلَ النَّهَارَۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
wa huwal-lażī maddal-arḍa wa ja‘ala fīhā rawāsiya wa anhārā(n), wa min kulliṡ-ṡamarāti ja‘ala fīhā zaujainiṡnaini yugsyil-lailan-nahār(a), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yatafakkarūn(a).
و اوست که زمین را گستراند و در آن کوه‌ها و رودها قرار داد. و از همه میوه‌ها در آن جفت‌جفت آفرید؛ او شب را بر روز می‌پوشاند. به راستی در این‌ها برای مردمی که می‌اندیشند نشانه‌هایی است.
وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَاَنْهٰرًا وَّسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَۙ
wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa anhāraw wa subulal la‘allakum tahtadūn(a).
و او کوه‌ها را در زمین استوار کرد تا با شما نلرزد، و رودها و راه‌ها را آفرید تا هدایت شوید.
وَّجَعَلْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ شٰمِخٰتٍ وَّاَسْقَيْنٰكُمْ مَّاۤءً فُرَاتًاۗ
wa ja‘alnā fīhā rawāsiya syāmikhātiw wa asqainākum mā'an furātā(n).
و در آن کوه‌های بلند قرار دادیم و به شما آبی گوارا نوشاندیم؟
وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًاۖ
wal-jibāla autādā(n).
و کوه‌ها را میخ‌هایی (برای استواری آن)؟
وَاِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْۗ
wa ilal-jibāli kaifa nuṣibat.
و به کوه‌ها که چگونه برپا شده‌اند؟