۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
ಆಗ ಯೇಸುವಿಗೆ ಅವರ (ಇಸ್ರೇಲ್ ಮಕ್ಕಳ) ಅವಿಧೇಯತೆ ಅನಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದರು: "ಅಲ್ಲಾಹನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಯಾರು ಸಹಾಯಕರು?" ಹವರಿಯ್ಯೂನ್‌ಗಳು (ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸ್ನೇಹಿತರು) ಉತ್ತರಿಸಿದರು: "ನಾವು ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಹಾಯಕರು. ನಾವು ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಮುಸ್ಲಿಮರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ."
رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ, ನೀನು ಅವತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ನಂಬಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ದೂತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದ್ದೇವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುವ ಜನರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸು."
اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ
inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).
ಅಬ್ರಹಾಮನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹತ್ತಿರದ ಜನರು ಅವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು, ಈ ಪ್ರವಾದಿ (ಮುಹಮ್ಮದ್) ಮತ್ತು ನಂಬುವವರು. ಅಲ್ಲಾಹನು ನಂಬುವವರ ರಕ್ಷಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಪ್ರವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಬಂದ ವಿಪತ್ತುಗಳಿಂದ ಅವರು ದುರ್ಬಲರಾಗಲಿಲ್ಲ, ಅವರು ಎದೆಗುಂದಲಿಲ್ಲ, (ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ) ಶರಣಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ.
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ತಮ್ಮ ಭಗವಂತನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವವರನ್ನು ಓಡಿಸಬೇಡಿ, ಅವರು ಅವನ ಪ್ರಸನ್ನತೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಅವರ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಜವಾಬ್ದಾರರಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಜವಾಬ್ದಾರರಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀವು ಅವರನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ, ಇದರಿಂದ ನೀವು ಅಕ್ರಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರುತ್ತೀರಿ.
فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ
famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).
ಆದ್ದರಿಂದ ಫಿರ್‌ಔನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ನಾಯಕರು (ಜನರು) ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ಭಯಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವರ ಜನಾಂಗದ ಸಂತತಿಯವರ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮೂಸಾ ಅವರನ್ನು ನಂಬಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಫಿರ್‌ಔನ್ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ನಡೆಸಿದನು ಮತ್ತು ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅತಿಕ್ರಮಣಕಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದನು.
فَقَالُوْا عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا ۚرَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa qālū ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
ನಂತರ ಅವರು ಹೇಳಿದರು, "ನಾವು ಅಲ್ಲಾಹನ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಓ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ, ನಮ್ಮನ್ನು ಅನ್ಯಾಯದ ಜನಾಂಗದವರ ಅಪಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಗುರಿ ಮಾಡಬೇಡ."
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ
wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).
ಮತ್ತು ಪಾಪಿಯು ಇತರರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹೊರುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಭಾರವಾಗಿರುವ ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೊರಲು (ಬೇರೆಯವರ) ಕರೆದರೆ, ಅದು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹೊರಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, (ಅವನು ಕರೆಯುವವರು) ಅವನ ಸಂಬಂಧಿಕರಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ. ನಿಜಕ್ಕೂ, (ಅವನ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ) ಭಯಪಡುವವರನ್ನು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೀವು ಎಚ್ಚರಿಸಬಹುದು. ಮತ್ತು ಯಾರು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ಕಡೆಗೆ ಮರಳುವ ಸ್ಥಳವಿದೆ.
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
ನಂತರ ನಾವು ನಮ್ಮ ದೂತರನ್ನು ಅವರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಕಳುಹಿಸಿದೆವು ಮತ್ತು ನಾವು ಮರಿಯಮ್ಮನ ಪುತ್ರ ಯೇಸುವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದೆವು; ಮತ್ತು ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದೆವು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೌಜನ್ಯ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆವು. ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು (ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು) ನಾವು ಅವರನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸದಿದ್ದರೂ, ಅವರು ರಹಬಾನಿಯಾವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟವರಿಗೆ ನಾವು ಅವರ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ದುಷ್ಟರಾಗಿದ್ದರು.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಬ್ರಹಾಮರು ಮತ್ತು ಅವರ ಜೊತೆಗಿದ್ದವರು ನಿಮಗೆ ಉತ್ತಮ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಜನಾಂಗದವರಿಗೆ, "ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾವು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೊರತಾಗಿ ನೀವು ಪೂಜಿಸುವವುಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ನಿಮ್ಮ (ಅಪನಂಬಿಕೆಯನ್ನು) ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತೇವೆ. ನೀವು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಂಬುವವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ನಡುವೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷ ಇರುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಇಬ್ರಾಹೀಮ್ ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, "ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಅಲ್ಲಾಹನ (ಯಾತನೆ)ಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೇನೆ." (ಇಬ್ರಾಹೀಮ್ ಹೇಳಿದರು), "ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಭರವಸೆ ಇಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಮರಳುತ್ತೇವೆ."