سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِۗ
salāmun ‘alaikum bimā ṣabartum fa ni‘ma ‘uqbad-dār(i).
(Һеҙгә сабырлығығыҙ өсөн уңыштар теләйем, тип әйткәндә). Тимәк, ниндәй тәмле һуңғы урын.
اُدْخُلُوْهَا بِسَلٰمٍ اٰمِنِيْنَ
udkhulūhā bisalāmin āminīn(a).
(Аллаһ әйтә): «Уға тыныслыҡта һәм именлектә инегеҙ».
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).
Урынға ингәс, һуңынан: «Сәләм», – тинеләр. Ул (Ибраһим): «Беҙ һинән ысынлап та ҡурҡабыҙ», – тине.
الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).
(атап әйткәндә) кешеләр, фәрештәләр яҡшы хәлдә үлгәс, улар (фәрештәләр) (уларға): «Сәләм ғәләйкүм, һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙ арҡаһында ожмахҡа инегеҙ», — тигән кешеләр.
اُولٰۤىِٕكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوْا وَيُلَقَّوْنَ فِيْهَا تَحِيَّةً وَّسَلٰمًا ۙ
ulā'ika yujzaunal-gurfata bimā ṣabarū wa yulaqqauna fīhā taḥiyyataw wa salāmā(n).
Уларға сабырлыҡтары өсөн бейек урын (күктә) биреләсәк һәм унда уларҙы хөрмәтләп, сәләмләп ҡаршы аласаҡтар.
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
улар төндә бик аҙ йоҡлай;