اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).
जद वे उण जगै मांय दाखिल हुया, तो वे बोल्या, “नमस्कार।” उण (इब्राहिम) कह्यो, “म्हानै थारै सूं घणो डर लागै है।”
الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).
(अर्थात) लोग जिका जद स्वर्गदूतां री हालत ठीक रै मांय मरगी, तो वै (स्वर्गदूतां) (उणां सूं) कैयो, "सलामुन अलैकुम, थारै करियोड़ा कामां रै कारण स्वर्ग मांय प्रवेश करो।"
وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ
wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).
अर जद बो जलम्यो, जद बो मर्यो अर जद बो पाछो जीवतो हो, बो दिन उणनै समृद्धि मिली।
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(याद राखजो) जद वे उणरी जगां मांय दाखिल हुया अर "सलामान" (नमस्कार) कह्यो, तो इब्राहिम जवाब दियो, "सलामुन" (नमस्कार)। (वे) लोग हा जिणनै वो नीं जाणतो हो।