اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًاۗ قَالَ اِنَّا مِنْكُمْ وَجِلُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla innā minkum wajilūn(a).
जदुं ओह़ उस थाह़र च दाखल ह़ोए, तां उनेंगी ग् लाया, “नमस्कार।” उन्हां (इब्राहिम) ने आख्या, “असीं सचमुच तुहाडे कोला डरदे हां।”
الَّذِيْنَ تَتَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ طَيِّبِيْنَ ۙيَقُوْلُوْنَ سَلٰمٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
allażīna tatawafāhumul-malā'ikatu ṭayyibīn(a), yaqūlūna salāmun ‘alaikumudkhulul-jannata bimā kuntum ta‘malūn(a).
(अर्थात) ऐसे लोग जिन्हां ने जदों सुर्गदूत अच्छी हालत विच मर गए तां उन्हा ने (उन्हें) आखया, "सलामून अलैकुम, तुहाडे कित्ते कित्ते दे कारण स्वर्ग विच दाखल हो जाओ।"
وَسَلٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوْتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا ࣖ
wa salāmun ‘alaihi yauma wulida wa yauma yamūtu wa yauma yub‘aṡu ḥayyā(n).
ते जिस दिन ओह पैदा होए, जिस दिन ओह् मरी गेआ, ते जिस दिन उसी जिंदा होई गेआ, उस दिन उसी खुशहाली।
اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ
iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).
(याद रखो) जदुं ओह़ उदे थाह़र च दाखल ह़ोई गे ते "सलमान" (नमस्कार) ग् लाया, तां अब्राह़म ने ग् लाया, "सलामून" (नमस्कार)। (ओह) ऐसे लोक सन जिन्हां नूं ओह नहीं जानदा सी।