يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الْكٰفِرِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ اَتُرِيْدُوْنَ اَنْ تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ عَلَيْكُمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-kāfirīna auliyā'a min dūnil-mu'minīn(a), aturīdūna an taj‘alū lillāhi ‘alaikum sulṭānam mubīnā(n).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د مؤمنانو پر ځای کافران خپل مشران مه نیسئ، ایا تاسو غواړئ چې الله ته (د ځان پر وړاندې) یو څرګند دلیل ورکړئ؟
وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).
هغه کسان مه وشړه چې سهار او ماښام خپل رب ته بلنه ورکوي، دوی د هغه د رضا هیله لري. ته د دوی د کړنو لپاره لږ مسؤلیت نه لرې او دوی ستا د کړنو لپاره لږ مسؤلیت نه لري، له همدې امله ته (حق لرې) چې دوی وباسه، نو ته د ظالمانو څخه یې.
وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
که ته (محمد صلی الله علیه وسلم) خلک ووینې چې زموږ په آیتونو مسخره کوي، نو هغوی پریږده تر هغه چې دوی بلې خبرې ته لاړ شي. او که شیطان په ریښتیا سره (دا ممانعت) له تاسو هیر کړي، نو د بیا یادولو وروسته، د ظالمانو سره مه کېږه.
وَكُنَّا نَخُوْضُ مَعَ الْخَاۤىِٕضِيْنَۙ
wa kunnā nakhūḍu ma‘al-khā'iḍīn(a).
موږ حتی (د بې ځایه موخو لپاره) خبرې کولې، د هغو خلکو سره چې د دې په اړه یې خبرې کولې،