وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ
wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).
ते सचमुच, अल्लाह ने तुहाडे वास्ते किताब (अल कुरान) विच (नियम) भेजे हन कि अगर तुसीं अल्लाह दे आयतां नूं इन्कार ते मजाक उड़ांदे सुणदे हो (काफिर) तां उन्हां नाल नहीं बैठो, इस तों पहलां कि ओह दूजी गल्लबात विच दाखल होन। क्मोंकक (अगर आऩ उन्शें फैठते यशते शैं) तो बेशक आऩ बी उन्शें शी जैवे शोंगे। सचमुच अल्लाह सारे मुनाफिक ते काफिरां नूं नरक विच इकट्ठा कर देगा,
وَاِذَا رَاَيْتَ الَّذِيْنَ يَخُوْضُوْنَ فِيْٓ اٰيٰتِنَا فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖۗ وَاِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطٰنُ فَلَا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرٰى مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa iżā ra'aital-lażīna yakhūḍūna fī āyātinā fa a‘riḍ ‘anhum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), wa immā yunsiyannakasy-syaiṭānu falā taq‘ud ba‘daż-żikrā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
जेकर तुस (मुहम्मद) लोकें गी साढ़े आयत दा मजाक उड़ांदे दिक्खदे ओ तां उनेंगी उसलै तकर छोड़ो जिसलै तकर ओह कुसै होर गल्लबात च नेईं जाई सकदे। ते जेकर शैतान सचमुच तुसेंगी (इस मनाही) भुल्ली दिंदा ऐ तां फिरी याद करने दे बाद गैर-इंसाफी दे लोकें कन् ने नेई बैठो।
مُسْتَكْبِرِيْنَۙ بِهٖ سٰمِرًا تَهْجُرُوْنَ
mustakbirīn(a), bihī sāmiran tahjurūn(a).
रात च गल्लबात करदे बेल्लै इसदे (कुरान) दे खिलाफ घमंड ते नीच शब्द बोलने कन्नै।