قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
اسلام الحق: قرآن او حدیث
(ریښتینی اسلام)



موضوع - Akhlak dan Adab Etika dan hak-hak umum Etika berbicara Perkataan baik dan perkataan buruk

د آيتونو د لټون پايلې :
ټول آيتونه : 6
24
Q.S ابراهیم (14:24)

اَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ اَصْلُهَا ثَابِتٌ وَّفَرْعُهَا فِى السَّمَاۤءِۙ

alam tara kaifa ḍaraballāhu maṡalan kalimatan ṭayyibatan kasyajaratin ṭayyibatin aṣluhā ṡābituw wa far‘uhā fis-samā'(i).

آیا ته نه یې لیدلی چې الله تعالی څنګه د ښو کلمو مثال بیانوي لکه یوه ښه ونې چې ریښې یې ټینګې او څانګې یې په اسمان کې دي؟


25
Q.S ابراهیم (14:25)

تُؤْتِيْٓ اُكُلَهَا كُلَّ حِيْنٍ ۢبِاِذْنِ رَبِّهَاۗ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ

tu'tī ukulahā kulla ḥīnim bi'iżni rabbihā, wa yaḍribullāhul-amṡāla lin-nāsi la‘allahum yatażakkarūn(a).

(ونې) د خپل رب په اجازه هر وخت خپله میوه ورکوي. او الله دا مثالونه د انسانانو لپاره بیانوي ترڅو دوی نصیحت واخلي.


26
Q.S ابراهیم (14:26)

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيْثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيْثَةِ ِۨاجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْاَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ

wa maṡalu kalimatin khabīṡatin kasyajaratin khabīṡatinijtuṡṡat min fauqil-arḍi mā lahā min qarār(in).

او د بدې خبرې مثال د یوې بدې ونې په څېر دی چې ریښې یې د ځمکې له سطحې څخه ایستل شوې وي، او هیڅ هم نه شي ولاړیدلی.


26
Q.S النور (24:26)

اَلْخَبِيْثٰتُ لِلْخَبِيْثِيْنَ وَالْخَبِيْثُوْنَ لِلْخَبِيْثٰتِۚ وَالطَّيِّبٰتُ لِلطَّيِّبِيْنَ وَالطَّيِّبُوْنَ لِلطَّيِّبٰتِۚ اُولٰۤىِٕكَ مُبَرَّءُوْنَ مِمَّا يَقُوْلُوْنَۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ ࣖ

al-khabīṡātu lil-khabīṡīna wal-khabīṡūna lil-khabīṡāt(i), waṭ-ṭayyibātu liṭ-ṭayyibīna waṭ-ṭayyibūna liṭ-ṭayyibāt(i), ulā'ika mubarra'ūna mimmā yaqūlūn(a), lahum magfiratuw wa rizqun karīm(un).

ناپاکې ښځې د ناپاکو سړیو لپاره دي، او ناپاکې سړي د ناپاکو ښځو لپاره دي، او ښې ښځې د نیکو سړیو لپاره دي، او نیک سړي د نیکو ښځو لپاره دي. دوی له هغه څه څخه پاکې دي چې خلک پرې تور لګوي. دوی ته بخښنه او عزتمنه روزي (جنت) ده.


55
Q.S القصص (28:55)

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

او کله چې دوی بدې خبرې واوري، نو له هغوی څخه مخ اړوي او وايي: "زموږ عملونه زموږ لپاره او ستاسو عملونه ستاسو لپاره، تاسو دې خوندي وي، موږ نه غواړو چې له ناپوهانو سره ملګرتیا وکړو."


18
Q.S الزمر (39:18)

الَّذِيْنَ يَسْتَمِعُوْنَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُوْنَ اَحْسَنَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدٰىهُمُ اللّٰهُ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمْ اُولُوا الْاَلْبَابِ

allażīna yastami‘ūnal-qaula fa yattabi‘ūna aḥsanah(ū), ulā'ikal-lażīna hadāhumullāhu wa ulā'ika hum ulul-albāb(i).

(یعنې) هغه کسان چې خبره اوري او د هغې له غوره پیروي کوي. دا هغه کسان دي چې الله ورته لارښوونه کړې او دا هغه کسان دي چې پوهه ورکړل شوې ده.