قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
اسلام الحق: قرآن او حدیث
(ریښتینی اسلام)



موضوع - Jihad Hukum berjihad Kewajiban berjihad Hikmah diwajibkannya berjihad

د آيتونو د لټون پايلې :
ټول آيتونه : 7
193
Q.S البقره (2:193)

وَقٰتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ لِلّٰهِ ۗ فَاِنِ انْتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ اِلَّا عَلَى الظّٰلِمِيْنَ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakūnad-dīnu lillāh(i), fa inintahau falā ‘udwāna illā ‘alaẓ-ẓālimīn(a).

او له هغوی سره تر هغه پورې وجنګېږئ چې فتنه پاتې نشي او دین یوازې د الله لپاره وي. که دوی ودریږي، نو بیا به هیڅ تیری نه وي، پرته له ظالمانو څخه.


251
Q.S البقره (2:251)

فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).

نو د الله په امر یې هغه ته ماتې ورکړه، او داود جالوت وواژه. بیا الله هغه (داود) ته سلطنت او حکمت ورکړ او هغه څه یې ورته ورزده کړل چې غوښتل یې. او که الله ځینې خلک د ځینو نورو په وسیله نه وای ساتلي، نو ځمکه به خامخا فاسد شوې وای. خو الله پر ټولو نړیوالو فضل لري.


39
Q.S الانفال (8:39)

وَقَاتِلُوْهُمْ حَتّٰى لَا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ وَّيَكُوْنَ الدِّيْنُ كُلُّهٗ لِلّٰهِۚ فَاِنِ انْتَهَوْا فَاِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ

wa qātilūhum ḥattā lā takūna fitnatuw wa yakunad-dīnu kulluhū lillāh(i),fa inintahau fa innallāha bimā ya‘malūna baṣīr(un).

او له هغوی سره تر هغه پورې وجنګېږئ چې فتنه پاتې نشي او دین یوازې د الله لپاره وي. که دوی (له کفر څخه) ودریږي، نو یقینا الله د دوی د کړنو لیدونکی دی.


13
Q.S التوبه (9:13)

اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).

ولې تاسو د هغو کسانو سره نه جنګېږئ چې خپل قسم یې مات کړ او د رسول او هغو کسانو د ایستلو پلان یې درلود چې لومړی یې له تاسو سره جګړه کړې وه؟ ایا تاسو له دوی څخه ویرېږئ، پداسې حال کې چې تاسو د الله څخه ډیر حق لرئ چې ویره ولرئ، که تاسو مؤمنان یاست؟


15
Q.S التوبه (9:15)

وَيُذْهِبْ غَيْظَ قُلُوْبِهِمْۗ وَيَتُوْبُ اللّٰهُ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ

wa yużhib gaiẓa qulūbihim, wa yatūbullāhu ‘alā may yasyā'(u), wallāhu ‘alīmun ḥakīm(un).

او د هغوی (مؤمنانو) د زړونو غصه لرې کوي. او الله د هغو کسانو توبه قبلوي چې وغواړي. الله پوه او حکمت والا دی.


16
Q.S التوبه (9:16)

اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تُتْرَكُوْا وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلَا رَسُوْلِهٖ وَلَا الْمُؤْمِنِيْنَ وَلِيْجَةً ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ

am ḥasibtum an tutrakū wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa lam yattakhiżū min dūnillāhi wa lā rasūlihī wa lal-mu'minīna walījah(tan), wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).

آیا تاسو فکر کوئ چې یوازې به پریښودل شئ، په داسې حال کې چې الله تعالی لا تر اوسه ستاسو هغه کسان نه دي پیژندلي چې جهاد کوي او پرته له الله، د هغه له رسول او مؤمنانو څخه بل څوک وفادار دوست نه نیسي؟ الله تعالی ستاسو له کړنو څخه خبر دی.


4
Q.S محمد (47:4)

فَاِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَضَرْبَ الرِّقَابِۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَثْخَنْتُمُوْهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَۖ فَاِمَّا مَنًّاۢ بَعْدُ وَاِمَّا فِدَاۤءً حَتّٰى تَضَعَ الْحَرْبُ اَوْزَارَهَا ەۛ ذٰلِكَ ۛ وَلَوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلٰكِنْ لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَنْ يُّضِلَّ اَعْمَالَهُمْ

fa iżā laqītumul-lażīna kafarū faḍarbar-riqāb(i), ḥattā iżā aṡkhantumūhum fa syuddul-waṡāq(a), fa'immā mannam ba‘du wa immā fidā'an ḥattā taḍa‘al-ḥarbu auzārahā - żālika - wa lau yasyā'ullāhu lantaṣara minhum wa lākil liyabluwa ba‘ḍakum biba‘ḍ(in), wal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi falay yuḍilla a‘mālahum.

نو که تاسو د هغو خلکو سره مخ شئ چې (په جګړه کې) کافران دي، نو د هغوی غاړې ووهئ. سربیره پردې، کله چې تاسو هغوی ته ماتې ورکړه، نو هغوی بندیان کړئ، او له هغې وروسته تاسو کولی شئ دوی خوشې کړئ یا فدیه واخلئ تر هغه چې جګړه پای ته ورسیږي. همداسې ده، او که الله غوښتلی وای نو هغه به یې له منځه وړی وای، مګر هغه به تاسو یو له بل سره ازمويي. او هغه کسان چې د الله په لاره کې مړه کیږي، الله د هغوی عملونه نه ضایع کوي.