وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ يُّقْتَلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتٌ ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَشْعُرُوْنَ
wa lā taqūlū limay yuqtalu fī sabīlillāhi amwāt(un), bal aḥyā'uw wa lākil lā tasy‘urūn(a).
மேலும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள் என்று கூறாதீர்கள். உண்மையில், அவர்கள் உயிரோடுதான் இருக்கிறார்கள், ஆனால் நீங்கள் அதை உணர்வதில்லை.
اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).
உங்களில் கடுமையாக முயற்சிப்பவர்களையும், பொறுமையாளர்களையும் அல்லாஹ் இன்னும் உறுதி செய்யாத நிலையில், நீங்கள் சொர்க்கத்தில் நுழைந்துவிடுவீர்கள் என்று நினைக்கிறீர்களா?
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
ஆகவே, அவர்களுடைய இறைவன் அவர்களின் வேண்டுகோளை ஏற்று (கூறி), "உங்களில் நன்மை செய்வோராகிய ஆண், பெண் யாரின் செயலையும் நான் நிச்சயமாக வீணாக்குவதில்லை; ஏனெனில், உங்களில் சிலர் மற்றவர்களிடமிருந்து தோன்றியவர்கள். ஆகவே, யார் ஹிஜ்ரத் செய்து, தங்கள் இல்லங்களிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு, என் வழியில் துன்புறுத்தப்பட்டு, போரிட்டு, கொல்லப்பட்டார்களோ, அவர்களுடைய தீய செயல்களை நான் நிச்சயமாகத் தள்ளுபடி செய்து, அல்லாஹ்விடமிருந்து கிடைக்கும் வெகுமதியாக, ஆறுகள் ஓடும் சோலைகளில் அவர்களை அனுமதிப்பேன். மேலும் அல்லாஹ்விடம் சிறந்த வெகுமதி உண்டு."
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
நம்பிக்கை கொண்டு, ஹிஜ்ரத் செய்து, தங்கள் செல்வங்களையும் ஆன்மாக்களையும் கொண்டு அல்லாஹ்வின் பாதையில் பாடுபடுபவர்கள், அல்லாஹ்வின் பார்வையில் உயர்ந்த அந்தஸ்து உடையவர்கள் ஆவர். அவர்களே வெற்றி பெறுபவர்கள்.
لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ஆனால், இறைத்தூதரும் அவருடன் நம்பிக்கை கொண்டவர்களும், தங்கள் செல்வத்தையும் உயிரையும் கொண்டு ஜிஹாத் செய்தார்கள். அவர்கள் நன்மையைப் பெற்றார்கள். அவர்களே பாக்கியசாலிகள்.
۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).
நிச்சயமாக, அல்லாஹ் விசுவாசிகளுக்கு சொர்க்கத்தை அளித்து, அவர்களுடைய உயிர்களையும் செல்வங்களையும் விலைக்கு வாங்கினான். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுகிறார்கள்; அதன் மூலம் அவர்கள் கொல்வார்கள் அல்லது கொல்லப்படுவார்கள். இது தவ்ராத், நற்செய்தி மற்றும் குர்ஆனில் அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த ஒரு உண்மையான வாக்குறுதியாகும். மேலும், அல்லாஹ்வை விடத் தன் வாக்குறுதிகளைச் சிறப்பாகக் காப்பவர் யார்? எனவே, நீங்கள் செய்த வாங்குதல் மற்றும் விற்றல் குறித்து மகிழ்ச்சி கொள்ளுங்கள், அதுவே மாபெரும் வெற்றியாகும்.
مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
மதீனா மக்களும் அவர்களைச் சுற்றியுள்ள கிராம மக்களும் அல்லாஹ்வின் தூதருடன் (போர்க்களத்தில்) உடன் செல்லாமல் இருப்பதும், அல்லாஹ்வின் தூதரை விட தங்களை அதிகமாக நேசிப்பதும் தகாது. ஏனெனில், அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் தாகம், சோர்வு, பசி ஆகியவற்றால் பீடிக்கப்படுவதில்லை; நிராகரிப்பவர்களின் கோபத்தைத் தூண்டும் இடத்தில் அவர்கள் கால் பதிப்பதில்லை; எதிரிக்கு எந்தத் தீங்கும் விளைவிப்பதில்லை. அவ்வாறு தீங்கு விளைவித்தால், அது அவர்களுக்கு ஒரு நற்செயலாகப் பதிவு செய்யப்படும். நிச்சயமாக, நன்மை செய்பவர்களின் கூலியை அல்லாஹ் வீணாக்குவதில்லை.