وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ يُّقْتَلُ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَمْوَاتٌ ۗ بَلْ اَحْيَاۤءٌ وَّلٰكِنْ لَّا تَشْعُرُوْنَ
wa lā taqūlū limay yuqtalu fī sabīlillāhi amwāt(un), bal aḥyā'uw wa lākil lā tasy‘urūn(a).
ហើយចូរកុំនិយាយថា អ្នកដែលត្រូវគេសម្លាប់ក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះបានស្លាប់ទៅហើយ។ តាមពិតទៅ ពួកគេនៅរស់ ប៉ុន្តែពួកអ្នកមិនដឹងខ្លួន។
اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ جَاهَدُوْا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصّٰبِرِيْنَ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya‘lamillāhul-lażīna jāhadū minkum wa ya‘lamaṣ-ṣābirīn(a).
តើពួកអ្នកគិតថា ពួកអ្នកនឹងចូលឋានសួគ៌ឬ ខណៈអល់ឡោះមិនទាន់បានកំណត់អ្នកដែលខិតខំតស៊ូ និងកំណត់អ្នកអត់ធ្មត់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកនៅឡើយ?
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេបានយល់ព្រមតាមសំណើរបស់ពួកគេ (ដោយបន្ទូលថា) «ពិតណាស់ ខ្ញុំមិនខ្ជះខ្ជាយការងាររបស់ពួកអ្នកណាម្នាក់ដែលធ្វើអំពើល្អទេ ទាំងប្រុសទាំងស្រី (ពីព្រោះ) ពួកអ្នកខ្លះជាកូនចៅរបស់អ្នកដទៃ។ ដូច្នេះ អ្នកណាដែលបានធ្វើចំណាកស្រុក ហើយត្រូវបានបណ្តេញចេញពីផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេ ហើយត្រូវបានគេធ្វើបាបក្នុងមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ បានប្រយុទ្ធ និងត្រូវបានសម្លាប់ ខ្ញុំពិតជានឹងលុបលាងអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេ ហើយនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងសួនច្បារដែលមានទន្លេហូរពីក្រោម ជារង្វាន់ពីអល់ឡោះ។ ហើយជាមួយអល់ឡោះគឺជារង្វាន់ដ៏ល្អ»។
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
អ្នកណាដែលមានជំនឿ ធ្វើចំណាកស្រុក ហើយខិតខំតស៊ូក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ជាមួយនឹងទ្រព្យសម្បត្តិ និងព្រលឹងរបស់ពួកគេ គឺជាអ្នកដែលមានឋានៈខ្ពស់ជាងនៅចំពោះមុខអល់ឡោះ។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលឈ្នះ។
لٰكِنِ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ جَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ وَاُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْخَيْرٰتُ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
lākinir-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim, wa ulā'ika lahumul-khairāt(u), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ប៉ុន្តែអ្នកនាំសារ និងអ្នកដែលជឿជាមួយលោក (ពួកគេបាន) បានប្រយុទ្ធជាមួយពួកអ្នកកាន់សាសនាអ៊ីស្លាមដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងជីវិតរបស់ពួកគេ។ ពួកគេទទួលបាននូវភាពល្អ។ ពួកគេជាមនុស្សដែលមានសំណាង។
۞ اِنَّ اللّٰهَ اشْتَرٰى مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اَنْفُسَهُمْ وَاَمْوَالَهُمْ بِاَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَۗ يُقَاتِلُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيَقْتُلُوْنَ وَيُقْتَلُوْنَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ وَالْقُرْاٰنِۗ وَمَنْ اَوْفٰى بِعَهْدِهٖ مِنَ اللّٰهِ فَاسْتَبْشِرُوْا بِبَيْعِكُمُ الَّذِيْ بَايَعْتُمْ بِهٖۗ وَذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
innallāhasytarā minal-mu'minīna anfusahum wa amwālahum bi'anna lahumul-jannah(ta), yuqātilūna fī sabīlillāhi fa yaqtulūna wa yuqtalūna wa‘dan ‘alaihi ḥaqqan fit-taurāti wal-injīli wal-qur'ān(i), wa man aufā bi‘ahdihī minallāhi fastabsyirū bibai‘ikumul-lażī bāya‘tum bih(ī), wa żālika huwal-fauzul-‘aẓīm(u).
ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះបានទិញពីអ្នកដែលមានជំនឿទាំងជីវិត និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ ដោយផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវឋានសួគ៌។ ពួកគេប្រយុទ្ធក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ដូច្នេះពួកគេសម្លាប់ ឬត្រូវគេសម្លាប់ ជាការសន្យាពិតពីអល់ឡោះនៅក្នុងគម្ពីរតូរ៉ា ដំណឹងល្អ និងគម្ពីរកូរ៉ាន។ ហើយតើអ្នកណារក្សាការសន្យារបស់ទ្រង់បានល្អជាងអល់ឡោះ? ដូច្នេះ ចូរអ្នកសប្បាយចិត្តនឹងការទិញលក់ដែលអ្នកបានធ្វើ ហើយនោះគឺជាជ័យជំនះដ៏អស្ចារ្យ។
مَا كَانَ لِاَهْلِ الْمَدِيْنَةِ وَمَنْ حَوْلَهُمْ مِّنَ الْاَعْرَابِ اَنْ يَّتَخَلَّفُوْا عَنْ رَّسُوْلِ اللّٰهِ وَلَا يَرْغَبُوْا بِاَنْفُسِهِمْ عَنْ نَّفْسِهٖۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ لَا يُصِيْبُهُمْ ظَمَاٌ وَّلَا نَصَبٌ وَّلَا مَخْمَصَةٌ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَطَـُٔوْنَ مَوْطِئًا يَّغِيْظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُوْنَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا اِلَّا كُتِبَ لَهُمْ بِهٖ عَمَلٌ صَالِحٌۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
mā kāna li'ahlil-madīnati wa man ḥaulahum minal-a‘rābi ay yatakhallafū ‘ar rasūlillāhi wa lā yargabū bi'anfusihim ‘an nafsih(ī), żālika bi'annahum lā yuṣībuhum ẓama'uw wa lā naṣabuw wa lā makhmaṣatun fī sabīlillāhi wa lā yaṭa'ūna mauṭi'ay yagīẓul-kuffāra wa lā yanālūna min ‘aduwwin nailan illā kutiba lahum bihī ‘amalun ṣāliḥ(un), innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
វាមិនសមរម្យទេសម្រាប់ប្រជាជននៃទីក្រុងមេឌីណា និងពួកបេឌូអ៊ីនដែលរស់នៅជុំវិញពួកគេមិនទៅអមដំណើរអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ (នៅលើសមរភូមិ) ហើយវាមិនសមរម្យទេសម្រាប់ពួកគេក្នុងការស្រឡាញ់ខ្លួនឯងច្រើនជាងអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ។ នោះគឺដោយសារតែពួកគេមិនរងទុក្ខដោយការស្រេកទឹក អស់កម្លាំង ឬអត់ឃ្លានក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ហើយពួកគេមិនបានជាន់ឈ្លីកន្លែងដែលបង្កឱ្យមានកំហឹងរបស់អ្នកមិនជឿ ហើយពួកគេមិនបានបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សត្រូវឡើយ លើកលែងតែវានឹងត្រូវបានកត់ត្រាសម្រាប់ពួកគេថាជាទង្វើល្អ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះមិនខ្ជះខ្ជាយរង្វាន់របស់អ្នកដែលធ្វើអំពើល្អ។