فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
ಹೀಗೆ ತಾಲೂತ್ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ತಂದಾಗ, "ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಂದು ನದಿಯಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವನು. ಆದ್ದರಿಂದ (ಅದರ ನೀರನ್ನು) ಕುಡಿಯುವವನು ನನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಯಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯದವನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತುವವರೆಗೆ ಅವನು ನನ್ನ ಅನುಯಾಯಿ." ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಕುಡಿದರು. ಅವನು (ತಾಲೂತ್) ಮತ್ತು ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಂಬಿದವರು ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿದಾಗ, "ನಾವು ಇಂದು ಜಲೂತ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೈನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನಂಬುವವರು, "ಎಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಗುಂಪುಗಳು ಅಲ್ಲಾಹನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದವು" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಿರುವವರ ಜೊತೆಗಿದ್ದಾನೆ.