فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
როდესაც თალუთმა მოიყვანა თავისი ჯარი, თქვა: „ალაჰი გამოგცდით მდინარით. ვინც დალევს (მის წყალს), ის ჩემი მიმდევარი არ არის. და ვინც არ დალევს, ის ჩემი მიმდევარია, თუ ცოტა წყალს ხელით არ ამოიღებს“. მაგრამ მათ დალიეს, გარდა რამდენიმე მათგანისა. როდესაც მან (თალუთმა) და მასთან ერთად მორწმუნეებმა გადაკვეთეს მდინარე, თქვეს: „დღეს ჩვენ აღარ ვართ ძლიერები ჯალუთისა და მისი ჯარის წინააღმდეგ“. მათ, ვისაც სჯეროდა, რომ შეხვდებოდნენ ალაჰს, თქვეს: „რამდენმა მცირე ჯგუფმა დაამარცხა დიდი ჯგუფები ალაჰის ნებართვით“. და ალაჰი მომთმენებთანაა.