فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
તેથી જ્યારે તાલુત પોતાનું લશ્કર લઈને આવ્યો, ત્યારે તેણે કહ્યું, "અલ્લાહ એક નદીથી તમારી કસોટી કરશે. તેથી જે કોઈ (તેનું પાણી) પીશે, તે મારો અનુયાયી નથી. અને જે કોઈ તે પીશે નહીં, તે મારો અનુયાયી છે સિવાય કે તે પોતાના હાથથી થોડું પાણી પીવે." પરંતુ તેઓએ તે પીધું સિવાય તેમાંથી થોડા લોકોએ. જ્યારે તે (તાલુત) અને તેની સાથેના વિશ્વાસીઓએ નદી પાર કરી, ત્યારે તેઓએ કહ્યું, "આજે આપણે જાલુત અને તેના સૈન્ય સામે મજબૂત નથી." જેઓ માને છે કે તેઓ અલ્લાહને મળશે તેઓ કહે છે, "કેટલા નાના જૂથોએ અલ્લાહની પરવાનગીથી મોટા જૂથોને હરાવ્યા." અને અલ્લાહ ધીરજ રાખનારાઓ સાથે છે.