فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
अतः यदा तालुतः स्वसेनाम् आनयत् तदा सः अवदत् यत् "अल्लाहः भवन्तं नदीना परीक्षयिष्यति। अतः यः (तस्याः जलं) पिबति सः मम अनुयायी नास्ति। यः च तत् न पिबति, तदा सः मम अनुयायी अस्ति यावत् सः हस्तेन किञ्चित् न स्कूपयति। किन्तु ते कतिपयान् विहाय तत् पिबन्ति स्म। यदा सः (तालुतः) तस्य सह विश्वासिनः च नदीं लङ्घितवन्तः तदा ते अवदन् यत् अद्य वयं जालुतस्य तस्य सेनायाः च विरुद्धं बलवन्तः न स्मः। ये मन्यन्ते यत् ते अल्लाहस्य साक्षात्कारं करिष्यामः ते वदन्ति यत् "कति लघुसमूहाः अल्लाहस्य अनुमतिं दत्त्वा बृहत्समूहान् पराजितवन्तः।" अल्लाहः च तेषां सह अस्ति ये धैर्यं धारयन्ति।