وَقَاتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوْا ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَ
wa qātilū fī sabīlillāhil-lażīna yuqātilūnakum wa lā ta‘tadū, innallāha lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
र अल्लाहको मार्गमा तिमीहरूसँग लड, तर सीमा नाघ्न नखोज। वास्तवमा, अल्लाह सीमा नाघ्ने मानिसहरूलाई मन पराउँदैनन्।
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
त्यसैले जब तालूतले आफ्नो सेना ल्याए, उनले भने, "अल्लाहले तिमीहरूलाई नदीले परीक्षा लिनुहुनेछ। त्यसैले जसले (त्यसको पानी) पिउँछ, त्यो मेरो अनुयायी होइन। र जसले यसलाई पिउँदैन, ऊ मेरो अनुयायी हो जबसम्म उसले आफ्नो हातले अलिकति पानी पिउँदैन।" तर तिनीहरूमध्ये केही बाहेक तिनीहरूले त्यो पिए। जब उनी (तालूत) र उनीसँग विश्वास गर्नेहरूले नदी पार गरे, तिनीहरूले भने, "आज हामी जालूत र उसको सेनाको विरुद्धमा बलियो छैनौं।" अल्लाहलाई भेट्ने विश्वास गर्नेहरूले भन्छन्, "कति साना समूहहरूले अल्लाहको अनुमतिले ठूला समूहहरूलाई पराजित गरे।" र अल्लाह धैर्य गर्नेहरूसँग छन्।
وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
अनि जब तिनीहरू जालूत र उसको सेनाको विरुद्धमा अघि बढे, तब तिनीहरूले प्रार्थना गरे, "हे हाम्रा पालनकर्ता, हामीलाई धैर्य प्रदान गर्नुहोस्, हाम्रा पाइलाहरूलाई बलियो बनाउनुहोस् र काफिरहरूको सामना गर्न हामीलाई मद्दत गर्नुहोस्।"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
हे आस्थावानहरू! अल्लाहको आज्ञापालन गर, रसूल (मुहम्मद) र तिमीहरूमध्ये उलिल अम्री (अधिकारवाला) को आज्ञापालन गर। अनि यदि तिमीहरू कुनै कुरामा मतभेद गर्छौ भने, यदि तिमीहरू अल्लाह र अन्तिम दिनमा विश्वास गर्छौ भने, त्यसलाई अल्लाह (कुरान) र रसूल (उनको सुन्नत) तिर फर्काऊ। त्यो (तिमीहरूको लागि) बढी महत्त्वपूर्ण छ र परिणामहरू राम्रो छन्।
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
के तिमीहरू ती मानिसहरूलाई ध्यान दिँदैनौ जसलाई भनिएको छ, "आफ्ना हातहरू (लडाईंबाट) रोक, नमाज पढ र जकात दे!" जब तिनीहरूलाई युद्ध गर्न बाध्य पारियो, अचानक तिनीहरूमध्ये केही (कपटीहरू) मानिसहरू (शत्रुहरू) सँग डराए, जति तिनीहरू अल्लाहसँग डराउँथे, त्योभन्दा पनि बढी (त्योभन्दा) डराए। तिनीहरूले भने, "हाम्रो प्रभु, तपाईंले हामीलाई युद्ध गर्न किन बाध्य पार्नुभयो? तपाईंले हामीलाई केही समयको लागि किन ढिलाइ गर्नुभएन?" भन, "यस संसारमा थोरै सुखहरू छन् र परलोक धर्मीहरूको लागि राम्रो छ (लडाईंको लागि पुरस्कार पाउँदै) र तिमीहरूमाथि अलिकति पनि अन्याय गरिनेछैन।"
وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ
wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
र उनीहरू (आफ्ना शत्रुहरू) लाई पछ्याउँदा कमजोर नबन। यदि तिमीहरूलाई पीडा हुन्छ भने, जान कि तिनीहरूले पनि पीडा भोग्छन् (पनि), जस्तै तिमीहरूलाई, जबकि तिमीहरू अझै पनि अल्लाहबाट त्यो आशा गर्न सक्छौ जुन तिनीहरूले आशा गर्न सक्दैनन्। अल्लाह सर्वज्ञ र सर्वज्ञ छ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا زَحْفًا فَلَا تُوَلُّوْهُمُ الْاَدْبَارَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītumul-lażīna kafarū zaḥfan falā tuwallūhumul-adbār(a).
हे आस्थावानहरू! यदि तिमीहरूले आक्रमण गर्न चाहने अविश्वासीहरूलाई भेट्यौ भने, तिनीहरूलाई पछाडि नफर्काऊ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).
हे आस्थावानहरू! यदि तिमीहरूले सेना (शत्रुहरू) लाई भेट्यौ भने, बलियो बन र अल्लाहको नाम धेरै भन (धिकिर र प्रार्थना गर) ताकि तिमीहरू भाग्यमानी हुनेछौ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَا لَكُمْ اِذَا قِيْلَ لَكُمُ انْفِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اثَّاقَلْتُمْ اِلَى الْاَرْضِۗ اَرَضِيْتُمْ بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَا مِنَ الْاٰخِرَةِۚ فَمَا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا قَلِيْلٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū mā lakum iżā qīla lakumunfirū fī sabīlillāhiṡ-ṡāqaltum ilal-arḍ(i), araḍītum bil-ḥayātid-dun-yā minal-ākhirah(ti), famā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā fil-ākhirati illā qalīl(un).
हे आस्थावानहरू! जब तिमीहरूलाई "अल्लाहको मार्गमा (लड्न) जाओ" भनिन्छ, तब किन तिमीहरूलाई भारी लाग्छ र जहाँ छौ त्यहीं बस्न चाहन्छौ? के तिमीहरूलाई परलोकको जीवनभन्दा यस संसारको जीवन मन पर्छ? यद्यपि परलोकको जीवनको तुलनामा यस संसारको जीवनको आनन्द थोरै मात्र छ।
وَاِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum iżā farīqum minhum mu‘riḍūn(a).
अनि जब तिनीहरूलाई अल्लाह र उनका रसूलतर्फ बोलाइयो ताकि (रसुलले) तिनीहरूको बीचमा निर्णय गरून्, अचानक तिनीहरूमध्ये केहीले (आउन) अस्वीकार गरे।
وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ
wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).
अनि जब आस्थावानहरूले यी (सहयोगी) समूहहरूलाई देखे, तब तिनीहरूले भने, "यो त्यही हो जुन अल्लाह र उनका रसूलले हामीलाई वाचा गरेका थिए।" र अल्लाह र उनका रसूल सत्य हुन्। र यसले उनीहरूको आस्था र इस्लामलाई बढाउँछ।
فَاِذَا لَقِيْتُمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا فَضَرْبَ الرِّقَابِۗ حَتّٰٓى اِذَآ اَثْخَنْتُمُوْهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَۖ فَاِمَّا مَنًّاۢ بَعْدُ وَاِمَّا فِدَاۤءً حَتّٰى تَضَعَ الْحَرْبُ اَوْزَارَهَا ەۛ ذٰلِكَ ۛ وَلَوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَلٰكِنْ لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ قُتِلُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَلَنْ يُّضِلَّ اَعْمَالَهُمْ
fa iżā laqītumul-lażīna kafarū faḍarbar-riqāb(i), ḥattā iżā aṡkhantumūhum fa syuddul-waṡāq(a), fa'immā mannam ba‘du wa immā fidā'an ḥattā taḍa‘al-ḥarbu auzārahā - żālika - wa lau yasyā'ullāhu lantaṣara minhum wa lākil liyabluwa ba‘ḍakum biba‘ḍ(in), wal-lażīna qutilū fī sabīlillāhi falay yuḍilla a‘mālahum.
त्यसैले यदि तिमीहरूले (युद्धको मैदानमा) काफिरहरूलाई भेट्यौ भने तिनीहरूको घाँटीमा प्रहार गर। यसबाहेक, जब तिमीहरूले तिनीहरूलाई पराजित गर्यौ, तिनीहरूलाई बन्दी बनाओ, अनि त्यसपछि युद्ध समाप्त नभएसम्म तिनीहरूलाई छोड्न वा फिरौती स्वीकार गर्न सक्छौ। त्यस्तै हो, र यदि अल्लाहले चाहेको भए उहाँले तिनीहरूलाई नष्ट गर्नुहुन्थ्यो, तर उहाँले तिमीहरूलाई एकअर्का विरुद्ध परीक्षा लिनुहुनेछ। र जो अल्लाहको मार्गमा मर्छन्, अल्लाहले तिनीहरूको कर्मलाई खेर फाल्दैनन्।