وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).
ते (याद करो) जदूं अस तुंदा वादा लेता ते अस तुंदे उप्पर पहाड़ (सिनै) गी उप्पर चुक्की लेआ (एह् आखदे होई) "जेह्ड़ा असें तुसेंगी दित्ता ऐ उसी मजबूती कन्नै पकड़ो ते उस च जेह्ड़ा ऐ उसी याद करो, तां जे तुस धर्मपरायणता हासल करी सकदे ओ।"
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).
ते (याद रखो) जदुं अस तुंदा वादा लेई लेया ते अस तुंदे उप् पर पहाड़ (सिनै) गी उच् चाई लेत्ता (इसदे ग् लांदे होई), "जेकरा असेंगी दित्ता ऐ, उसी मजबूती कन् ने पकड़ो ते सुनो!" उन् ने जवाब दित्ता, “असें सुनेआ, पर अस आज्ञा नेई मनी।” ते बछड़ा उंदे दिलें च (मूर्तियें दी पूजा करने दा प्रेम) उंदे अविश्वास दे कारण घुसी गेआ। ग् लाओ, “जेकर तुस विश् वास करने आले ओ तां तुंदा विश् वास तुसेंगी केह़ आज्ञा दिंदा ऐ, ओह़ बड़ा बुरा ऐ!”
وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّوْرَ بِمِيْثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوْا فِى السَّبْتِ وَاَخَذْنَا مِنْهُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا
wa rafa‘nā fauqahumuṭ ṭūra bimīṡāqihim wa qulnā lahumudkhulul-bāba sujjadaw wa qulnā lahum lā ta‘dū fis-sabti wa akhażnā minhum mīṡāqan galīẓā(n).
ते अस उंदे वादे गी (मजबूत) करने आस्तै उंदे उप्पर पहाड़ (सिनै) गी उप्पर चुक्की लेआ। ते अस उनेंगी हुक्म दित्ता के "सजदा करदे होई फाटक (बैतुलमकदीस) च दाखल होओ" ते अस उनेंगी (इ बी) हुक्म दित्ता जे "सबत दे बारे च नियमें दा उल्लंघन नेईं करो।" ते अस उंदे कोला इक पक्की वादा लेई लेआ ऐ।
۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ
wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).
ते (याद रखो) जदूं असीं उंदे उप्पर पहाड़ उप्पर चुक्की लेआ तां इयां लगदा हा जे (पहाड़) गी बादल ने छां पाई लेआ हा ते उनेंगी पक्का यकीन हा जे (पहाड़) उंदे उप्पर पौग। (और असीं उन्हा नू आखया), "जो असीं तुहानूं दित्ता है, उस नू मजबूती नाल पकड़ो, ते उस विच जो है उस नू हमेशा याद रखो (अभ्यास) तां कि तुसीं धर्मी लोक बण सकदे हो।"