صِرَاطَ الَّذِيْنَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ ەۙ غَيْرِ الْمَغْضُوْبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّاۤلِّيْنَ ࣖ
Ṣirāṭal-lażīna an‘amta ‘alaihim, gairil-magḍūbi ‘alaihim wa laḍ-ḍāllīn(a).
(sef) llwybr y rhai yr wyt ti wedi rhoi ffafr iddynt; nid (llwybr) y rhai sy'n ddig, ac nid (na llwybr) y rhai sydd wedi mynd ar gyfeiliorn.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
A (cofiwch) pan ddywedaist, “O Moses! Ni allwn ddioddef (bwyta) un math o fwyd yn unig, felly gofynnwch i’th Arglwydd am inni roi inni o’r hyn y mae’r ddaear yn ei dyfu: perlysiau, ciwcymbrau, garlleg, corbys, a nionod.” Dywedodd ef (Moses), “A wyt ti’n gofyn am rywbeth drwg yn gyfnewid am rywbeth da? Ewch i dref; fe gei di’r hyn a ofynnwch amdano yn sicr.” Yna cawsant eu taro â gwarth a thlodi, ac fe’u (hyfforddodd) â digofaint Allah. Digwyddodd hynny (am iddynt wadu arwyddion Allah a lladd y proffwydi heb hawl. Roedd hynny oherwydd eu bod yn anufudd ac wedi troseddu.
بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ اَنْ يَّكْفُرُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بَغْيًا اَنْ يُّنَزِّلَ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۚ فَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ عَلٰى غَضَبٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ
bi'samasytarau bihī anfusahum ay yakfurū bimā anzalallāhu bagyan ay yunazzilallāhu min faḍlihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), fabā'ū bigaḍabin ‘alā gaḍab(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).
Peth ofnadwy yw'r hyn y maent wedi'i werthu eu hunain amdano, gan wadu'r hyn a ddatgelodd Allah, allan o genfigen y byddai Allah yn anfon Ei haelioni i lawr ar bwy bynnag y mae'n dymuno o'i weision. Felly maent yn dioddef digofaint ar ôl digofaint. Ac mae cosb warthus ar yr anghredinwyr.
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
Maent yn llawn cywilydd lle bynnag y bônt, oni bai eu bod yn (dal) wrth raff (crefydd) Allah a'r rhaff (cyfamod) â bodau dynol. Derbyniasant dicter gan Allah ac roeddent (bob amser) yn llawn trueni. Mae hyn oherwydd eu bod yn gwadu adnodau Allah ac yn lladd y proffwydi, heb unrhyw hawl (rheswm cywir). Mae hyn oherwydd eu bod yn anufudd ac yn torri terfynau.
قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ
qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).
Dywedwch (Muhammad), "A ddylwn i ddweud wrthych chi am bobl y mae eu dial yn waeth na (y drygionus) yng ngolwg Allah? Sef, pobl sydd wedi'u melltithio ac yn ddig gydag Allah, yn eu plith (mae) y rhai sy'n cael eu gwneud yn fwncïod a moch a (y rhai sy'n) addoli Thaghut." Maent mewn sefyllfa waeth ac yn fwy crwydrol o'r llwybr syth.
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ
innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).
Yn wir, bydd y rhai sy'n gwneud (cerflun o) lo (fel eu haddoliad) ryw ddydd yn derbyn digofaint gan eu Harglwydd a gwarth mewn bywyd yn y byd hwn. Felly gwobrwywn y rhai sy'n dweud celwyddau.
فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ
fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.
Yna dychwelodd Musa at ei bobl yn ddig ac yn drist. Dywedodd ef (Moses), "O fy mhobl! Onid yw eich Arglwydd wedi addo addewid da i chi? A yw cyfnod y cyfamod yn rhy hir i chi neu a ydych chi eisiau i ddigofaint Duw ddisgyn arnoch chi, pam ydych chi'n torri eich cyfamod â mi?"
۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْۗ مَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلَا مِنْهُمْۙ وَيَحْلِفُوْنَ عَلَى الْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
alam tara ilal-lażīna tawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim, mā hum minkum wa lā minhum, wa yaḥlifūna ‘alal-każibi wa hum ya‘lamūn(a).
Onid ydych chi wedi sylwi ar y rhai (rhagrithwyr) sy'n cymryd pobl y mae Allah wedi'u digio yn ffrindiau? Nid yw'r bobl hynny o'ch (pobl) chi ac nid o'u (pobl) nhw. Ac maen nhw'n tyngu'n anwir, er eu bod nhw'n gwybod hynny.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَىِٕسُوْا مِنَ الْاٰخِرَةِ كَمَا يَىِٕسَ الْكُفَّارُ مِنْ اَصْحٰبِ الْقُبُوْرِ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tatawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim qad ya'isū minal-ākhirati kamā ya'isal-kuffāru min aṣḥābil-qubūr(i).
O chi sy'n credu! Peidiwch â gwneud y rhai y mae Allah yn ddig gyda nhw yn gynorthwywyr i chi, yn wir, maent wedi anobeithio am y bywyd a ddaw yn union fel y mae'r anghredinwyr sydd yn y bedd hefyd yn anobeithio.