صِرَاطَ الَّذِيْنَ اَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ ەۙ غَيْرِ الْمَغْضُوْبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّاۤلِّيْنَ ࣖ

Ṣirāṭal-lażīna an‘amta ‘alaihim, gairil-magḍūbi ‘alaihim wa laḍ-ḍāllīn(a).

(атап әйткәндә) Һин ниғмәт биргән кешеләрҙең юлы; асыуланғандарҙың юлы түгел, аҙашҡандарҙың да юлы түгел.

وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ

wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

Һин: «Эй, Муса, беҙ бер генә ризыҡҡа түҙә алмайбыҙ, беҙҙең өсөн Раббыңдан һора, Ул беҙгә ерҙә үҫкән нәмәләрҙән: үләндәрҙән, ҡыярҙан, һарымһаҡтан, ҡороттан һәм һуғандан бирһен», — тинең. Ул (Муса) әйтте: «Һеҙ яҡшы нәмәгә алмашҡа насар нәмә һорайһығыҙмы? Шунан һуң улар хурлыҡ һәм ярлылыҡҡа дусар булды, һәм улар (тағы) Аллаһтың асыуына дусар булды. Был (булды) сөнки улар Аллаһтың аяттарын инҡар итте һәм пәйғәмбәрҙәрҙе хаҡһыҙ (ғәҙел сәбәпһеҙ) үлтерҙе. Был уларҙың буйһонмауҙары һәм тәртип боҙоуҙары арҡаһында булды. Ысынлап та, иман килтергәндәр, йәһүдтәр, христиандар һәм сәбәләр, кем (улар араһынан) Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә иман килтерһә, изге эштәр ҡылһа, уларға Раббылары тарафынан әжер биреләсәк, уларҙан ҡурҡыу юҡ, һәм улар ҡайғырмай.

بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ اَنْ يَّكْفُرُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بَغْيًا اَنْ يُّنَزِّلَ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۚ فَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ عَلٰى غَضَبٍۗ وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

bi'samasytarau bihī anfusahum ay yakfurū bimā anzalallāhu bagyan ay yunazzilallāhu min faḍlihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), fabā'ū bigaḍabin ‘alā gaḍab(in), wa lil-kāfirīna ‘ażābum muhīn(un).

Аллаһ иңдергәнде инҡар итеп, үҙҙәрен һатыуҙары бик насар (ғәмәл), сөнки улар Аллаһтың ҡолдарынан теләгән кешеһенә рәхмәтен иңдереүенә көнләшәләр. Шуға ла улар асыу артынан асыуға түҙгәндәр. Иман килтермәгәндәргә лә хурлыҡлы яза биреләсәк.

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

Улар ҡайҙа ғына булһалар ҙа, кәмһетеү менән тулы, әгәр ҙә улар Аллаһтың бауына (диненә) һәм кешеләр менән арҡанға (килешеүгә) (тотоп) тормаһалар. Улар Аллаһтан асыу алды һәм (һәр ваҡыт) ҡайғы-хәсрәт менән тулды. Сөнки улар Аллаһтың аяттарын инҡар итә һәм пәйғәмбәрҙәрҙе үлтерә, бер ниндәй ҙә хаҡ (дөрөҫ аҡыл) булмай. Сөнки улар тыңлауһыҙ, сиктәрҙе үтә.

قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ

qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).

Әйт (Мөхәммәткә): «Мин һеҙгә Аллаһ ҡаршыһында язалары яуыздарҙан да яманыраҡ булған кешеләр тураһында һөйләйемме? Улар насарыраҡ урында, тура юлдан аҙашҡаныраҡ.

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

Ысынлап та, быҙау һынын (үҙҙәренә табыныу итеп) эшләгәндәр бер көн Раббыһынан асыу һәм донъя тормошонда кәмһетеләсәк. Беҙ ялған һөйләүселәрҙе шулай бүләкләйбеҙ.

فَرَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًا ەۚ قَالَ يٰقَوْمِ اَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا ەۗ اَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ اَمْ اَرَدْتُّمْ اَنْ يَّحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَخْلَفْتُمْ مَّوْعِدِيْ

fa raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla yā qaumi alam ya‘idkum rabbukum wa‘dan ḥasanā(n), afaṭāla ‘alaikumul-‘ahdu am arattum ay yaḥilla ‘alaikum gaḍabum mir rabbikum fa akhlaftum mau‘idī.

Шунан Муса асыуланып, ҡайғырып үҙ халҡына ҡайта. Ул (Муса) әйтте: "Эй, халҡым! Раббығыҙ һеҙгә яҡшы вәғәҙә бирмәнеме? Килешеү ваҡыты һеҙҙең өсөн бик оҙаҡмы йәки һеҙ Алланың асыуы үҙегеҙгә төшөүен теләйһегеҙме, ни өсөн һеҙ минең менән килешеүегеҙҙе боҙҙоғоҙ?"

۞ اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْۗ مَا هُمْ مِّنْكُمْ وَلَا مِنْهُمْۙ وَيَحْلِفُوْنَ عَلَى الْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

alam tara ilal-lażīna tawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim, mā hum minkum wa lā minhum, wa yaḥlifūna ‘alal-każibi wa hum ya‘lamūn(a).

Аллаһ асыуландырған ҡәүемде дуҫ итеп тотҡан (монафиҡтарға) иғтибар итмәнегеҙме ни? Ул кешеләр һинең (халыҡтан) түгел, уларҙан да түгел. Үҙҙәре белә тороп, ялғанға ант итәләр.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَىِٕسُوْا مِنَ الْاٰخِرَةِ كَمَا يَىِٕسَ الْكُفَّارُ مِنْ اَصْحٰبِ الْقُبُوْرِ ࣖ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tatawallau qauman gaḍiballāhu ‘alaihim qad ya'isū minal-ākhirati kamā ya'isal-kuffāru min aṣḥābil-qubūr(i).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһ асыуланған кешеләрҙе үҙегеҙгә ярҙамсы итеп ҡуймағыҙ, ысынлап та, улар ҡәберҙәге кафырҙар ҙа өмөтһөҙлөккә бирелгән кеүек, теге донъянан өмөтһөҙлөккә бирелде.