وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ

wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

Һин: «Эй, Муса, беҙ бер генә ризыҡҡа түҙә алмайбыҙ, беҙҙең өсөн Раббыңдан һора, Ул беҙгә ерҙә үҫкән нәмәләрҙән: үләндәрҙән, ҡыярҙан, һарымһаҡтан, ҡороттан һәм һуғандан бирһен», — тинең. Ул (Муса) әйтте: «Һеҙ яҡшы нәмәгә алмашҡа насар нәмә һорайһығыҙмы? Шунан һуң улар хурлыҡ һәм ярлылыҡҡа дусар булды, һәм улар (тағы) Аллаһтың асыуына дусар булды. Был (булды) сөнки улар Аллаһтың аяттарын инҡар итте һәм пәйғәмбәрҙәрҙе хаҡһыҙ (ғәҙел сәбәпһеҙ) үлтерҙе. Был уларҙың буйһонмауҙары һәм тәртип боҙоуҙары арҡаһында булды. Ысынлап та, иман килтергәндәр, йәһүдтәр, христиандар һәм сәбәләр, кем (улар араһынан) Аллаһҡа һәм Ҡиәмәт көнөнә иман килтерһә, изге эштәр ҡылһа, уларға Раббылары тарафынан әжер биреләсәк, уларҙан ҡурҡыу юҡ, һәм улар ҡайғырмай.

ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ

Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).

Улар ҡайҙа ғына булһалар ҙа, кәмһетеү менән тулы, әгәр ҙә улар Аллаһтың бауына (диненә) һәм кешеләр менән арҡанға (килешеүгә) (тотоп) тормаһалар. Улар Аллаһтан асыу алды һәм (һәр ваҡыт) ҡайғы-хәсрәт менән тулды. Сөнки улар Аллаһтың аяттарын инҡар итә һәм пәйғәмбәрҙәрҙе үлтерә, бер ниндәй ҙә хаҡ (дөрөҫ аҡыл) булмай. Сөнки улар тыңлауһыҙ, сиктәрҙе үтә.

اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ

innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).

Ысынлап та, быҙау һынын (үҙҙәренә табыныу итеп) эшләгәндәр бер көн Раббыһынан асыу һәм донъя тормошонда кәмһетеләсәк. Беҙ ялған һөйләүселәрҙе шулай бүләкләйбеҙ.

فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).

Шулай итеп, улар үҙҙәренә иҫкәртелгән нәмәләрҙе онотҡас, кешеләрҙе яуызлыҡтан тыйғандарҙы ҡотҡарҙыҡ һәм залимдарға ҡаты яза бирҙек, сөнки улар һәр ваҡыт яуызлыҡ ҡыла ине.

فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ

falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).

Шулай итеп, улар тыйылған һәр нәмәгә тәкәбберләнгәндән һуң. Беҙ уларға: «Һеҙ баҫалҡы маймылдар булығыҙ», — тинек.

وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ

wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).

Раббың, ысынлап та, Ҡиәмәт көнөнә тиклем уларға (йәһүдтәргә) иң ҡаты яза бирәсәк кешеләрҙе ебәрәсәген иғлан иткәс. Ысынлап та, Раббың яза биреүҙә бик тиҙ, Ул бик ярлыҡаусы, мәрхәмәтле!

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

Һәм Беҙ уларҙы был донъяла бер нисә төркөмгә бүлдек; улар араһында тәҡүә кешеләр ҙә бар, тәҡүә булмағандар ҙа бар. Һәм Беҙ уларҙы (хәҡиҡәткә) кире ҡайтһындар өсөн яҡшылыҡ (ниғмәттәр) һәм яуызлыҡ (бәлә-ҡазалар) менән һынаныҡ.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ

wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).

Һәм (хәтерләгеҙ) Муса үҙ халҡына: «Аллаһтың һеҙгә биргән ниғмәтен иҫкә төшөрөгөҙ, Ул һеҙҙе Фирғәүендең шәкерттәренән ҡотҡарҙы, улар һеҙҙе ауыр ғазаптарға дусар итте, улдарығыҙҙы һуйҙы, ҡыҙҙарығыҙҙы ҡотҡарҙы, сөнки был Раббығыҙ тарафынан ҙур һынау булды!»

فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ اُوْلٰىهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ فَجَاسُوْا خِلٰلَ الدِّيَارِۗ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُوْلًا

fa iżā jā'a wa‘du ūlāhumā ba‘aṡnā ‘alaikum ‘ibādal lanā ulī ba'sin syadīdin fa jāsū khilālad-diyār(i), wa kāna wa‘dam maf‘ūlā(n).

Шулай итеп, ике енәйәттең тәүгеһе өсөн яза ваҡыты еткәс, Беҙ һиңә ҡөҙрәтле ҡолдарыбыҙҙы килтерҙек, шунан һуң улар ауылдарҙа ҡотороп китте. Ә был мотлаҡ тормошҡа ашырыласаҡ ҡарар.

اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا

in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).

Изгелек эшләһәң (мәғәнәһе) үҙең өсөн изгелек эшләйһең. Әгәр һин яуызлыҡ ҡылһаң, тимәк, (яуызлыҡты юғалтыу) үҙең өсөн. Икенсе яза (енәйәт) килгәс, (Беҙ һеҙҙең дошмандарҙы күтәрәбеҙ) һеҙҙең йөҙөгөҙҙө хурларға һуң улар мәсеткә (Аҡса мәсете) инә, улар унда беренсе тапҡыр ингәндә кеүек һәм улар нимә контролдә тота, шуны юҡ итә.

فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ

fa akhrajnāhum min jannātiw wa ‘uyūn(in).

Һуңынан, Беҙ уларҙы (Фирғәүен һәм уның халҡын) баҡсаларҙан һәм шишмәләрҙән сығарҙыҡ.

وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍ ۙ

wa kunūziw wa maqāmin karīm(in).

һәм (байлыҡтан) һәм затлы вазифанан,