۞ اَفَتَطْمَعُوْنَ اَنْ يُّؤْمِنُوْا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُوْنَ كَلَامَ اللّٰهِ ثُمَّ يُحَرِّفُوْنَهٗ مِنْۢ بَعْدِ مَا عَقَلُوْهُ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

afa taṭma‘ūna ay yu'minū lakum wa qad kāna farīqum minhum yasma‘ūna kalāmallāhi ṡumma yuḥarrifūnahū mim ba‘di mā ‘aqalūhu wa hum ya‘lamūn(a).

Иман килтергәндәр менән осрашһалар, улар: «Беҙ иман килтерҙек», — тиҙәр. Ләкин бер-береһенә ҡайтҡас, улар: «Раббығыҙ алдында һеҙҙе кире ҡағыр өсөн, Аллаһ һеҙгә аңлатҡанды уларға һөйләрһегеҙме? Аңламайһығыҙмы?»

وَمِنْهُمْ اُمِّيُّوْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ الْكِتٰبَ اِلَّآ اَمَانِيَّ وَاِنْ هُمْ اِلَّا يَظُنُّوْنَ

wa minhum umiyyūna lā ya‘lamūnal-kitāba illā amāniyya wa in hum illā yaẓunnūn(a).

Шулай булғас, үҙ ҡулдары менән китап яҙып, һуңынан: «Был Аллаһтан», — тип арзанға һатҡандарға ҡайғы! Шулай итеп, уларға ҡайғы, улар ҡулдары менән яҙылған, һәм уларға ҡайғы, улар ҡылған эштәре өсөн.

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ يَكْتُبُوْنَ الْكِتٰبَ بِاَيْدِيْهِمْ ثُمَّ يَقُوْلُوْنَ هٰذَا مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ لِيَشْتَرُوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗفَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا كَتَبَتْ اَيْدِيْهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُمْ مِّمَّا يَكْسِبُوْنَ

fawailul lil-lażīna yaktubūnal-kitāba bi'aidīhim ṡumma yaqūlūna hāżā min ‘indillāhi liyasytarū bihī ṡamanan qalīlā(n), fawailul lahum mimmā katabat aidīhim wa wailul lahum mimmā yaksibūn(a).

Һәм улар: «Беҙгә йәһәннәм ҡағылмаҫ, тик бер нисә көндән генә», — тинеләр. Ка

ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Шунан һуң һеҙ (Исраил балалары) үҙегеҙҙе (күршеләрегеҙҙе) үлтерҙегеҙ, үҙегеҙҙең бер төркөмдө үҙ ерҙәренән ҡыуып сығарҙығыҙ. Һеҙ уларға яуызлыҡта һәм дошманлыҡта бер-берегеҙгә ярҙам итәһегеҙ (йөҙө). Әгәр ҙә улар һеҙгә әсир булып килһә, уларҙы ҡыуып сығарыу тыйылһа ла, һеҙ уларҙы йолоп алаһығыҙ. Һеҙ китаптың (Тәүраттың) ҡайһы берҙәренә ышанаһығыҙмы, ә ҡайһы берҙәренә инҡар итәһегеҙме? Тимәк, һеҙҙең арағыҙҙа быны эшләгәндәр өсөн донъя тормошонда хурлыҡтан башҡа (тейешле) сауап юҡ һәм Ҡиәмәт көнөндә улар иң ҡаты язаға ҡайтарыласаҡ. Аллаһ һеҙ эшләгән эштәрегеҙҙән хәбәрһеҙ түгел.

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).

Һәм, ысынлап та, Беҙ Мусаға Китапты (Тәүратты) бирҙек, илселәр менән бергә уның артынан эйәрҙек, Мәрйәм улы Ғайсаға хәҡиҡәттең дәлилдәрен бирҙек һәм уны Изге Рух (Жибрил) менән нығыттыҡ. Ни өсөн һеҙгә теләмәгән нәмә (ғибрәт) килтергән һайын пәйғәмбәр килгән һайын, һеҙ уның менән маҡтанаһығыҙ, һуңынан ҡайһы берҙәре тураһында ялған һөйләйһегеҙ, ҡайһы берҙәрен үлтерәһегеҙ?

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ

wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).

Быға тиклем улар кафырҙар өҫтөнән еңеүҙе һораған булһалар, уларға Аллаһтан үҙҙәрендә булғандарҙы раҫлаған Китап (Ҡөрьән) килгәндән һуң, белгәндәре үҙҙәренә килгәс, улар уны инҡар иткәндәр. Тимәк, Аллаһтың ҡарғышы кәферҙәргә.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).

Һәм уларға: «Аллаһ иңдергәнгә (Ҡөрьәнгә) иман килтерегеҙ», – тиелһә, улар: «Беҙ үҙебеҙгә индерелгәнгә ышанабыҙ», – тип яуап бирәләр. Һәм улар (Ҡөрьән) үҙҙәрендә булғанды ​​аҡлаусы хәҡиҡәт булһа ла, артабанғыларҙы инҡар итәләр. Әйт (Мөхәммәткә): «Әгәр ҙә һеҙ мөьмин булһағыҙ, быға тиклем ни өсөн Аллаһ пәйғәмбәрҙәрен үлтерҙегеҙ?»

وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيْقٌ مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَۙ كِتٰبَ اللّٰهِ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۖ

wa lammā jā'ahum rasūlum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum nabaża farīqum minal-lażīna ūtul-kitāb(a), kitāballāhi warā'a ẓuhūrihim ka'annahum lā ya‘lamūn(a).

Һәм улар янына Аллаһ тарафынан үҙҙәрендә булғанды ​​раҫлаусы Пәйғәмбәр (Мөхәммәт) килгәндән һуң, үҙҙәренә китап (Тәүрат) бирелгәндәрҙең ҡайһы берҙәре, белмәгән кеүек, Аллаһтың китабын арҡаларына ырғыттылар.

اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

Ысынлап та, Аллаһ иңдергәнде, йәғни Китапты йәшереп, осһоҙ хаҡҡа һатҡандар, улар бары тик ҡорһаҡтарына йәһәннәм утын йота, һәм Аллаһ уларҙы Ҡиәмәт көнөндә сәләмләмәй, пакландырмай. Улар бик ауыр язаға дусар булыр.

ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ نَزَّلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِى الْكِتٰبِ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ

Żālika bi'annallāha nazzalal-kitāba bil-ḥaqq(i), wa innal-lażīnakhtalafū fil-kitābi lafī syiqāqim ba‘īd(in).

Сөнки Аллаһ Китапты (Ҡөрьәнде) хәҡиҡәт менән индерҙе, һәм, ысынлап та, Китаптың (хәҡиҡәте) тураһында фекер айырымлыҡтары булғандар, улар тәрән бүленештә.

سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ

sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).

Исраил балаларынан һора: Беҙ уларға күпме ап-асыҡ дәлилдәр бирҙек. Кем (ул ниғмәттәр) үҙенә килгәндән һуң Аллаһтың ниғмәттәрен алмаштырһа, ысынлап та, Аллаһтың язаһы бик ҡаты.

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

Китаптан (Тәүраттан) өлөштәр бирелгән кешеләргә иғтибар итмәнегеҙме? Улар үҙ-ара хәл итеү өсөн Аллаһ китабына (йәбешергә) саҡырылды. Һуңынан уларҙың ҡайһы берҙәре йөҙ сөйөрҙө һәм (хәҡиҡәтте) ялғанға сығарҙы.

وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ

wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).

Һәм, әлбиттә, улар араһында телдәре менән Китапты боҙоусы төркөм бар, юғиһә һеҙ уны китаптан тип уйларһығыҙ, ә ул китаптан булмаһа ла, улар: «Был Алланан», — тиҙәр. Улар Аллаһҡа ҡарата ялған һөйләйҙәр, үҙҙәре белһәләр ҙә.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ شَهِيْدٌ عَلٰى مَا تَعْمَلُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāh(i), wallāhu syahīdun ‘alā mā ta‘malūn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, китап әһелдәре, ни өсөн һеҙ Аллаһтың аяттарын ялғанға сығараһығыҙ, әгәр ҙә Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә шаһит булһа?»

مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا

minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).

(Йәғни) йәһүдтәр араһында, улар һүҙҙәрҙе үҙ урынынан алмаштыра. Һәм улар: «Ишеттек, әммә буйһонмайбыҙ», – тинеләр. Һәм (улар ҙа): «Тыңлағыҙ», тигәндәр, шул уҡ ваҡытта (һин Мөхәммәт ысынында) бер нәмә лә ишетмәнең. Һәм (әйтәләр), “Рәйнә” телен бороп, динде тәнҡитләй. Әгәр ҙә улар: «Беҙ ишетәбеҙ һәм буйһонабыҙ, тыңлайбыҙ һәм беҙгә иғтибар итәбеҙ», - тиһәләр, был улар өсөн хәйерлерәк һәм дөрөҫөрәк булыр ине, әммә Аллаһ уларҙы ҡәһәрләне, сөнки улар иманһыҙлыҡ күрһәтте. Улар бик аҙҙарҙан башҡа иман килтермәйҙәр.

يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ

yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).

Эй, китап әһелдәре! Ысынлап та, һеҙгә йәшергән Китаптың күп өлөшөн һәм тотолмай ҡалдырған күп өлөшөн һеҙгә аңлатып, Рәсүлебеҙ килде. Ысынлап та, һеҙгә Аллаһ тарафынан нур һәм асыҡ китап килде.

وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ

wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).

Ә йәһүдтәр: “Алланың ҡулдары бәйләнгән”, – тигән. Ысынында, тап уларҙың ҡулдары бығаулы һәм улар, Аллаһтың ике ҡулы ла асыҡ булһа ла, әйткәндәре арҡаһында ҡәһәрләнгәндәр; Ризыҡты Үҙе теләгәнсә бирә. Һәм Раббыңдан һиңә иңдерелгән (Ҡөрьән) уларҙың күбеһенең буйһонмауын һәм кәферлеген арттырасаҡ. Ҡиәмәт көнөнә тиклем Беҙ улар араһында дошманлыҡ һәм нәфрәт тыуҙырҙыҡ. Улар яу уты ҡабыҙған һайын Аллаһ Тәғәлә уны һүндерә торғайны. Һәм улар Ер йөҙөндә һәләкәт килтерергә тырыша. Аллаһ зыян килтереүселәрҙе яратмай.

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, китап әһелдәре, Раббығыҙ һеҙгә индергән Тәүрат, Инжил һәм Ҡөрьән тәғлимәттәрен һаҡламайынса, һеҙ динле тип иҫәпләнмәйһегеҙ». Һәм Раббың һиңә иңдергән нәмә, һис шикһеҙ, уларҙың күбеһен тағы ла тыңлауһыҙ һәм тыңлауһыҙ итәсәк, шуға күрә кәферҙәрҙән өмөтһөҙлөккә бирелмә.

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).

Һеҙҙе киҫәтеү өсөн арағыҙҙан бер кеше аша Раббығыҙҙан киҫәтеү килеүенә аптырайһығыҙмы? Нух ҡәүеменән һуң һеҙҙе хәлфәләр итеп ҡуйғанын, физик көс һәм буй-һын буйынса һеҙҙән өҫтөн булғанын иҫкә төшөрөгөҙ. Шулай булғас, бәхетле булһын өсөн, Аллаһ биргән ниғмәттәрҙе иҫкә төшөрөгөҙ. ”

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Улар: "Һеҙ беҙгә килдегеҙме, беҙ Аллаһҡа ғына ғибәҙәт ҡылып, ата-бабаларыбыҙ ғибәҙәт ҡылған нәмәләрҙе ташлайбыҙмы? Шулай булғас, беҙгә ҡурҡытыуығыҙҙы иҫбат итегеҙ, әгәр ҙә дөрөҫ булһағыҙ!"

قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ

qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).

Ул (Худ) яуап бирҙе: "Ысынлап та, һеҙгә Аллаһтан нәфрәт һәм асыу төшәсәк. Һеҙ минең менән бәхәсләшергә теләйһегеҙме, һеҙ һәм ата-бабаларығыҙ үҙегеҙ барлыҡҡа килтергән исемдәр (боттар) тураһында, хатта Аллаһ был турала мәғлүмәт индермәһә лә? Әгәр шулай икән, көтөгөҙ! Ысынлап та, мин дә һеҙҙең менән көткәндәр араһындамын".

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

Һәм, ысынлап та, Беҙ Мусаға Китапты (Тәүратты) бирҙек һәм ул китап хаҡында бәхәсләште. Әгәр быға тиклем Раббыңдан бер ниндәй ҙә фарман булмаһа, улар араһында яза үтәлер ине. Ысынлап та, улар (Мәккә кафырҙары) ысын мәғәнәһендә уның (Ҡөрьән) хаҡында шикләнеп, шикләнеп йәшәйҙәр.

كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ

kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).

(Беҙ киҫәтеү бирҙек) Беҙ (Аллаһтың китабын) айырып торғандарға (Яза) иңдерҙек.

وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ

wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).

Һәм ҡоштарҙы тикшереп: «Ниңә мин Худ худты күрмәйем, ул юҡтар араһындамы?

اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِيْ حَرَّمَهَا وَلَهٗ كُلُّ شَيْءٍ وَّاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ ۙ

innamā umirtu an a‘buda rabba hāżihil-baldatil-lażī ḥarramahā wa lahū kullu syai'iw wa umirtu an akūna minal-muslimīn(a).

Миңә (Мөхәммәткә) был ерҙең (Мәккәнең) Раббыһына ғына ғибәҙәт ҡылырға ҡушылған, Ул Уны изге иткән һәм бөтә нәмә Уныҡы. Һәм миңә мосолмандар араһында булырға ҡушылды,

وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ

wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).

Һәм, ысынлап та, Беҙ Мусаға Китапты (Тәүратты) бирҙек һәм ул бәхәсләште. Әгәр Раббыңдан алдан бер ҡарар булмаһа, кафырҙар һәләк булыр ине. Һәм, ысынлап та, улар был турала тәрән шикләнде.

مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۗ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

maṡalul-lażīna ḥummilut-taurāta ṡumma lam yaḥmilūhā kamaṡalil-ḥimāri yaḥmilu asfārā(n), bi'sa maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātillāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

Тәүратты күтәреп йөрөү бурысы бирелгән кешеләр тураһындағы ҡисса, һуңынан улар уны күтәрмәй (ғәмәлгә ашырмай) ҡалын китап күтәреп йөрөгән ишәк кеүек. Аллаһтың аяттарын ялғанға сығарыусы кешеләр тураһындағы ҡисса бик насар. Аллаһ залимдарҙы тура юлға күндермәй.