اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
इस संसारी जीवन दा मिसाल तां पानी (बरखा) दे समान ही है जो असीं आकाश तों उतारदे हां, ते धरती दी वनस्पति भरपूर उगदी है, जिस विचों कुझ मनुख ते मवेशी खांदे हन। जदूं तकर धरती अपनी सुंदरता च सिद्ध ते सजदी होई जंदी ऐ, ते ओह्दे रौह्ने आह्ले सोचदे न जे ओह् उसी जरूर अपनाई लैंगन (उसदी पैदावार गी कट्टी लैंगन), तां तकर साढ़ी सजा उसी रातीं जां दिन च औंदी ऐ, ते अस उसी (वनस्पति) गी फसल दे समान बनांदे आं जेह्ड़ी फसल कट्टी गेदी ऐ, जि'यां कल नेईं उगदी होए। इस चाल्ली अस चिंतन करने आह्ले लोकें गी (अपनी शक्ति दे) निशान समझाने आं।
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
ते उंदे (मनुखें) आस्तै इस संसार दे जीवन दा इक दृष्टांत बनाओ, जि'यां पानी (बरखा) जेह्ड़ा अस आकाश थमां उतारदे आं, तां जे ओह् धरती उप्पर पौधें गी खाद देई दिंदा ऐ, तां (पौधें) हवा दे उड़ांदे होई सुक्की जंदे न। ते अल्लाह हर चीज उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
जान लओ कि इस दुनिया दा जीवन सिर्फ खेल ते मनोरंजन, तुहाडे विच शृंगार ते आपसी घमंड ते अमीरी ते बच्चे विच प्रतिद्वंद्विता है, जिवें बरसात जिसदी फसल करसान नू खुश करदी है, फिर ओ सुक्की जांदी है ते तुसीं उस नूं पीला होंदे वेखदे हो, फिर मलबा बण जांदा है। ते आख़िर विच अल्लाह ते उसदी सख्ती तों कड़ी सजा ते माफी होंदी है। ते इस दुनिया दा जीवन धोखेबाज़ भोग दे सिवा होर किश नेईं ऐ।