وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
ಮತ್ತು ನೀವು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿರಿ, ಝಕಾತ್ ಪಾವತಿಸಿರಿ ಮತ್ತು ತಲೆಬಾಗುವವರೊಂದಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿರಿ.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
ಮತ್ತು ನಾವು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಸಂತತಿಯಿಂದ "ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಡಿ, ಹೆತ್ತವರು, ಸಂಬಂಧಿಕರು, ಅನಾಥರು ಮತ್ತು ಬಡವರೊಂದಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿರಿ, ಜನರೊಂದಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿರಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿ ಮತ್ತು ಝಕಾತ್ ಪಾವತಿಸಿ" ಎಂದು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು (ನೆನಪಿಡಿ) ಆದರೆ ನಂತರ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನೀವು (ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ) ಮತ್ತು ನೀವು (ಇನ್ನೂ) ಭಿನ್ನಮತೀಯರಾಗಿದ್ದಿರಿ.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).
ಮತ್ತು ನಾವು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ "ನಿಮ್ಮ ರಕ್ತವನ್ನು ಸುರಿಸಬೇಡಿ (ಯಾರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲಬೇಡಿ), ಮತ್ತು (ನಿಮ್ಮ ದೇಶವಾಸಿಗಳನ್ನು) ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಂದ ಹೊರಹಾಕಬೇಡಿ" ಎಂದು ಕರಾರು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು (ನೆನಪಿಡಿ) ನಂತರ ನೀವು ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ನುಡಿದಿರಿ.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).
"ಅಲ್ಲಾಹನು ಇಳಿಸಿಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು (ಕುರ್‌ಆನ್ ಅನ್ನು) ನಂಬಿರಿ" ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವರು, "ನಮಗೆ ಇಳಿಸಿಕೊಟ್ಟದ್ದನ್ನು ನಾವು ನಂಬುತ್ತೇವೆ" ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು (ಕುರ್‌ಆನ್) ಅವರ ಬಳಿ ಇರುವದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವರು ನಂತರದದ್ದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. (ಮುಹಮ್ಮದ್) ಹೇಳಿ, "ನೀವು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಾಗಿದ್ದರೆ ನೀವು ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಾಹನ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಂದಿರಿ?"
وَقَالُوْا لَنْ يَّدْخُلَ الْجَنَّةَ اِلَّا مَنْ كَانَ هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ تِلْكَ اَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوْا بُرْهَانَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa qālū lay yadkhulal-jannata illā man kāna hūdan au naṣārā, tilka amāniyyuhum, qul hātū burhānakum in kuntum ṣādiqīn(a).
ಮತ್ತು ಅವರು (ಯಹೂದಿಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತರು) ಹೇಳಿದರು, "ಯಹೂದಿಗಳು ಅಥವಾ ಕ್ರೈಸ್ತರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಯಾರೂ ಸ್ವರ್ಗ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ." ಅದು ಅವರ ಆಶಯ. "ನೀವು ಸತ್ಯವಂತರಾಗಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸತ್ಯದ ಪುರಾವೆಯನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ لَيْسَتِ النَّصٰرٰى عَلٰى شَيْءٍۖ وَّقَالَتِ النَّصٰرٰى لَيْسَتِ الْيَهُوْدُ عَلٰى شَيْءٍۙ وَّهُمْ يَتْلُوْنَ الْكِتٰبَۗ كَذٰلِكَ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللّٰهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa qālatil-yahūdu laisatin-naṣārā ‘alā syai'(in), wa qālatin-naṣārā laisatil-yahūdu ‘alā syai'(in), wa hum yatlūnal-kitāb(a), każālika qālal-lażīna lā ya‘lamūna miṡla qaulihim, fallāhu yaḥkumu bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
ಮತ್ತು ಯಹೂದಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, "ಕ್ರೈಸ್ತರ ಬಳಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ" ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, "ಯಹೂದಿಗಳ ಬಳಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ", ಅವರು ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಜನರು ತಾವು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಾಹನು ಪುನರುತ್ಥಾನ ದಿನದಂದು ಅವರು ವಿವಾದಕ್ಕಿಳಿದ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ತೀರ್ಪು ನೀಡುವನು.
وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
ಮತ್ತು ಯಹೂದಿಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ನೀವು ಅವರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರೆಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು (ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅವರನ್ನು) ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹೇಳಿರಿ, "ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವೇ (ನಿಜವಾದ) ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ." ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಜ್ಞಾನ (ಸತ್ಯ) ಬಂದ ನಂತರ ನೀವು ಅವರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಾಹನಿಂದ ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೇ ರಕ್ಷಕ ಅಥವಾ ಸಹಾಯಕ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
ಓ ಸತ್ಯ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೇ, ನೀವು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಾಗಲು ನಿಮ್ಮ ಹಿಂದಿನವರ ಮೇಲೆ ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಲಾದಂತೆ ನಿಮಗೂ ಉಪವಾಸವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.
فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ
fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).
ನಂತರ ಅವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ (ಮುಹಮ್ಮದ್) ಜಗಳವಾಡಿದರೆ, "ನಾನು ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ನನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರೂ ಸಹ" ಎಂದು ಹೇಳಿರಿ ಮತ್ತು ಗ್ರಂಥ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರಿಗೆ "ನೀವು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದೀರಾ?" ಎಂದು ಹೇಳಿರಿ, ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡರೆ, ಅವರು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥ, ಆದರೆ ಅವರು ವಿಮುಖರಾದರೆ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದು ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ. ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನು ತನ್ನ ಸೇವಕರನ್ನು ನೋಡುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
ಮತ್ತು ಯಹೂದಿಗಳು, "ಉಜೈರ್ ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಗ" ಎಂದರು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು, "ಮಸೀಹ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಗ" ಎಂದರು. ಅದು ಅವರ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಮಾತುಗಳು. ಅವರು ಹಿಂದಿನ ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವರು ಹೇಗೆ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದರು?
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
ಅವರು ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೊರತಾಗಿ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರನ್ನು (ಯಹೂದಿಗಳು) ಮತ್ತು ಅವರ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳನ್ನು (ಕ್ರೈಸ್ತರು) ಮತ್ತು ಮರಿಯಮ್ಮನ ಪುತ್ರ ಮಸೀಹನನ್ನು ದೇವರುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು; ಅವರಿಗೆ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ದೇವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಾಧಿಸಲು ಹೇಳಲಾಗಿದ್ದರೂ; ಅವನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ದೇವರು ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಮಹಿಮೆ.
وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ
wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).
ಮತ್ತು ನಾವು ಮೂಸಾರಿಗೆ ಗ್ರಂಥವನ್ನು (ತೌರಾತ್) ನೀಡಿದ್ದೆವು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಸಂತತಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆವು; "ನನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ (ರಕ್ಷಕರನ್ನಾಗಿ) ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ" ಎಂದು.
وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ
wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).
ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಅವನನ್ನು ಪಾಲಿಸುವಂತೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಝಕಾತ್ ಪಾವತಿಸುವಂತೆ ಮಾತ್ರ ಆದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದುವೇ ನೇರ (ನಿಜವಾದ) ಧರ್ಮವಾಗಿದೆ.