وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).

Беҙ фәрештәләргә: «Әҙәмгә баш эйегеҙ!» Шулай итеп, Иблистән башҡалар сәждәгә киттеләр. Ул баш тартты һәм тәкәбберләнде, һәм ул кафырҙарҙан ине.

فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

Шунан һуң шайтан уларҙы йәннәттән икеһен дә ылыҡтыра, һәм улар унда булғанда уҡ унан ҡыуыла. Беҙ: «Төшөгөҙ! Ҡайһы берәүҙәрегеҙ икенселәрегеҙгә дошман, ерҙә һеҙгә бер аҙ ваҡытҡа йәшәү урындары һәм ләззәттәр булыр», - тинек.

يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Эй кешеләр! Ерҙә осраған хәләл һәм яҡшы ризыҡтан ашағыҙ, шайтан эҙҙәренән бармағыҙ. Ысынлап та, шайтан һеҙҙең өсөн ысын дошман.

اِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوْۤءِ وَالْفَحْشَاۤءِ وَاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

innamā ya'murukum bis-sū'i wal-faḥsyā'i wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Ысынлап та, (Шайтан) һеҙгә бары тик насар һәм ерәнес эштәр эшләргә, Аллаһ тураһында белмәгән нәмәләрҙе әйтергә ҡуша.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ادْخُلُوْا فِى السِّلْمِ كَاۤفَّةً ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

yā ayyuhal-lażīna āmanudkhulū fis-silmi kāffah(tan), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Исламға бөтөн булып инегеҙ, шайтан эҙҙәренә бармағыҙ. Ысынлап та, ул һеҙҙең өсөн ысын дошман.

لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ

la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).

Аллаһ ҡәһәрләгән һәм (шайтан: «Мин Һинең ҡолдарыңдан мотлаҡ рәүештә билдәле бер өлөш аласаҡмын», — тигән.

وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا

wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).

Мин уларҙы аҙаштырырмын, уларҙа буш төштәр уятырмын һәм мал ҡолаҡтарын ҡырҡырға ҡушырмын, (шунан һуң улар ысынлап та ҡырҡып ташлайҙар), Аллаһтың барлыҡҡа килтереүен үҙгәртергә ҡушырмын, (шунан улар ысынлап та үҙгәртәләр)». Кем Аллаһтан башҡа шайтанды яҡлаусы итеп алһа, ысынлап та, ул ысын зыян кисерә.

يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيْهِمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

ya‘iduhum wa yumannīhim, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

(Иблис) уларға вәғәҙәләр биргән һәм уларҙа буш төштәр уятҡан, хатта шайтан уларға ялған ғына вәғәҙә итһә лә.

اِنَّمَا يُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّوْقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ فِى الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَعَنِ الصَّلٰوةِ فَهَلْ اَنْتُمْ مُّنْتَهُوْنَ

innamā yurīdusy-syaiṭānu ay yūqi‘a bainakumul-‘adāwata wal-bagḍā'a fil-khamri wal-maisiri wa yaṣuddakum ‘an żikrillāhi wa ‘aniṣ-ṣalāti fahal antum muntahūn(a).

Эсеү, ҡомарлы уйындар уйнау менән шайтан бары тик арағыҙҙа дошманлыҡ һәм нәфрәт тыуҙырырға, Аллаһ Тәғәләне иҫкә төшөрөргә, намаҙ уҡырға ҡамасауларға ниәтләй, шуға күрә һеҙ туҡтарға теләмәйһегеҙме?

وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ

wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

ә мал араһында йөк ташыу өсөн ҡулланылғандары ла бар, һуйырға тейешлеләре лә бар. Аллаһ биргән ризыҡтан ашағыҙ, шайтан эҙҙәренә бармағыҙ. Ысынлап та, шайтан һеҙҙең өсөн ысын дошман,

وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ

wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).

Ысынлап та, Беҙ һеҙҙе яралттыҡ, һуңынан һеҙҙе (тәндәрҙе) формалаштырҙыҡ, һуңынан фәрештәләргә: «Әҙәмгә сәждә ҡылығыҙ», — тинек, шуға күрә улар шайтандан башҡа баш эйҙеләр. Ул (Иблис) сәждә ҡылыусыларҙан түгел.

قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(Аллаһ): «Мин һиңә әйткәс, Әҙәмгә сәждә ҡылмауыңа нимә ҡамасауланы?» (Иблис) яуап бирҙе: «Мин унан яҡшыраҡ, Һин мине уттан яралттың, ә уны ерҙән яралттың».

قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ

qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).

(Иблис) яуап бирҙе: «Мине аҙаштырған өсөн, мин уларҙы Һинең тура юлыңдан һәр ваҡыт тотҡарлармын.

ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ

Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).

һуңынан мин уларға мотлаҡ алдан да, арттан да, уңдан да, һулдан да һөжүм итәсәкмен. Ә һин уларҙың күбеһен шөкөр итеүселәрҙе тапмаҫһың».

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ

fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).

Шунан шайтан уларға үҙҙәренең йәшерен өлөштәрен (был булған) ҡапланғанды ​​асыу өсөн яуыз уйҙар шыбырланы. Һәм (Шайтан): «Һеҙҙең Аллағыҙ һеҙҙең икегеҙҙе лә был ағасҡа яҡынлашыуҙан тыйҙы ғына, һеҙ икегеҙ ҙә фәрештә булып йәки мәңгелек кешеләр булып китмәгеҙ (күктә)», — тигән.

وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ

wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).

Һәм ул (шайтан) икеһенә лә ант итте: «Мин һинең кәңәшселәреңдең береһемен!»

فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).

ул (шайтан) уларҙы алдау менән ылыҡтыра. Ағастың (емешен) тәмләп ҡарағас, уның енси ағзаларын күргәндәр, шуға күрә улар уны ожмах япраҡтары менән ҡаплай башлағандар. Аллаһы Тәғәлә уларға: "Мин һеҙҙе шул ағастан тыйманыммы һәм шайтан һеҙҙең икегеҙгә лә ысын дошман, тимәнемме?"

قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ

qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).

(Аллаһ): «Төшөгөҙ, һеҙ бер-берегеҙ менән дошманлашырһығыҙ, ер һеҙҙең йәшәү урынығыҙ һәм рәхәтлегегеҙ, билдәләнгән ваҡытҡа тиклем», — тине.

يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ لَا يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطٰنُ كَمَآ اَخْرَجَ اَبَوَيْكُمْ مِّنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءٰتِهِمَا ۗاِنَّهٗ يَرٰىكُمْ هُوَ وَقَبِيْلُهٗ مِنْ حَيْثُ لَا تَرَوْنَهُمْۗ اِنَّا جَعَلْنَا الشَّيٰطِيْنَ اَوْلِيَاۤءَ لِلَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ

yā banī ādama lā yaftinannakumusy-syaiṭānu kamā akhraja abawaikum minal-jannati yanzi‘u ‘anhumā libāsahumā liyuriyahumā sau'ātihimā, innahū yarākum huwa wa qabīluhū min ḥaiṡu lā taraunahum, innā ja‘alnasy-syayāṭīna auliyā'a lil-lażīna lā yu'minūn(a).

Эй, Әҙәм тоҡомдары! Шайтанға алданмағыҙ, ул (шайтан) ата-әсәйегеҙҙе күктән алып киткән кеүек, уларҙың кейемдәрен сисеп, яланғаслыҡтарын күрһәтеү юлы менән. Ысынында, ул һәм уның эйәрселәре һине күрмәгән урындан күрә ала. Ысынлап та, Беҙ шайтандарҙы иман килтермәгәндәрҙең башлыҡтары иттек.

قَالَ يٰبُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَكِيْدُوْا لَكَ كَيْدًا ۗاِنَّ الشَّيْطٰنَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

qāla yā bunayya lā taqṣuṣ ru'yāka ‘alā ikhwatika fa yakīdū laka kaidā(n), innasy-syaiṭāna lil-insāni ‘aduwwum mubīn(un).

Ул (атаһы): «Эй, улым, төштәреңде ағайҙарыңа һөйләмә, улар һине юҡ итергә ниәтләйәсәктәр. Ысынлап та, шайтан кешеләр өсөн асыҡ дошман», — тигән.

وَقَالَ الشَّيْطٰنُ لَمَّا قُضِيَ الْاَمْرُ اِنَّ اللّٰهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَوَعَدْتُّكُمْ فَاَخْلَفْتُكُمْۗ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍ اِلَّآ اَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لِيْ ۚفَلَا تَلُوْمُوْنِيْ وَلُوْمُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ مَآ اَنَا۠ بِمُصْرِخِكُمْ وَمَآ اَنْتُمْ بِمُصْرِخِيَّۗ اِنِّيْ كَفَرْتُ بِمَآ اَشْرَكْتُمُوْنِ مِنْ قَبْلُ ۗاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa qālasy-syaiṭānu lammā quḍiyal-amru innallāha wa‘adakum wa‘dal-ḥaqqi wa wa‘attukum fa akhlaftukum, wa mā kāna liya ‘alaikum min sulṭānin illā an da‘autukum fastajabtum lī, falā talūmūnī wa lūmū anfusakum, wa mā ana bimuṣrikhikum wa mā antum bimuṣrikhiyy(a), innī kafartu bimā asyraktumūni min qabl(u), innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).

Ә шайтан әйтте, ҡасан мәсьәлә (иҫәп-хисап) хәл ителде: "Ысынлап та, Аллаһ һеҙгә ысын вәғәҙә вәғәҙә итте, һәм мин дә һеҙгә вәғәҙә иттем, әммә мин уны боҙҙом. Минең һеҙҙең өҫтөгөҙҙә бер ниндәй ҙә көсөм юҡ, тик (ябай ғына) мин һеҙҙе саҡырҙым һәм һеҙ минең саҡырыуыма буйһондоғоҙ, шуға күрә мине ҡәһәрләмәгеҙ, әммә ҡәһәрләй алмайым, мин һеҙгә ярҙам итә алмайым. Һеҙҙең үткәндән үк минең менән (Аллаһҡа) тиңдәштәр ҡороуҙағы ғәмәлдәрегеҙҙе йәлләмәгеҙ». Ысынлап та, залимдарға ғазаплы ғазап буласаҡ.

قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ

qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).

Ул (Иблис): «Мин бер ҡасан да Һин ҡоро балсыҡтан ҡара балсыҡтан яратҡан кешегә баш эймәйем», — тигән.

قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ

qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).

Ул (шайтан): «Эй, Раббым, (әгәр ҙә шулай булһа), миңә (кешеләрҙең) терелеү көнөнә тиклем кисектерергә рөхсәт ит», — тине.

اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ

ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).

билдәләнгән көнгә (ҡиәмәт көнөнә тиклем)» тигән.

قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

Ул (Иблис) әйтте: «Раббым, Һин мине аҙашҡанмын тип ҡарар иткәнгә күрә, ер йөҙөндәгеләргә (яуызлыҡты) матур итеп күрһәтермен һәм уларҙың барыһын да аҙаштырырмын.

وَقُلْ لِّعِبَادِيْ يَقُوْلُوا الَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُّبِيْنًا

wa qul li‘ibādī yaqūlul-latī hiya aḥsan(u), innasy-syaiṭāna yanzagu bainahum, innasy-syaiṭāna kāna lil-insāni ‘aduwwam mubīnā(n).

Һәм Минең ҡолдарыма әйт: "Улар яҡшыраҡ (хаҡ) һүҙҙәр һөйләһендәр. Ысынлап та, шайтан (һәр ваҡыт) улар араһында низағ сығара. Ысынлап та, шайтан кешеләр өсөн ысын дошман".

قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا

qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).

Ул (Иблис): «Аңлат миңә: был Һин минән дә нығыраҡ хөрмәт иткән нәмәңме?

وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا

wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).

Һеҙ (Иблис) үҙегеҙҙең (иҫ киткес) тауышығыҙ менән уларҙан кемде генә алдай алһағыҙ, ғәскәрҙәрегеҙҙе уларға ҡаршы туплағыҙ, атлыларҙы ла, йәйәүлеләрҙе лә, улар менән байлыҡ һәм балалар йәһәтенән союз төҙөгөҙ, һуңынан уларға вәғәҙәләр бирегеҙ».

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).

Беҙ фәрештәләргә: «Әҙәмгә баш эйегеҙ!» Шулай итеп, улар шайтандан башҡа баш эйҙеләр. Ул ендәрҙән, шуға күрә Раббыһының әмеренә буйһонмай. Уны һәм уның Минән башҡа тоҡомдарын, үҙегеҙгә дошман булһалар ҙа, етәксе итеүегеҙ дөрөҫмө? Ул бик насар (шайтан) залимға алмаш (Аллаһ) булараҡ.

وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ

wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.

Беҙ фәрештәләргә: «Әҙәмгә баш эйегеҙ!» Һуңынан шайтандан башҡалар баш эйҙеләр; — тип баш тартты.

فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى

fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.

Шунан һуң Беҙ: «Эй, Әҙәм, был (Иблис) һинең дә, ҡатыныңдың да ысын мәғәнәһендә дошман, шуға күрә ул бер ҡасан да һинең икегеҙҙе лә ожмахтан сығармаһын, юғиһә бәләгә тарырһың!»

فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى

fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.

Шунан шайтан уға бышылдап (яуыз уйҙар) әйтте: «Эй, Әҙәм! Мин һиңә үлемһеҙлек ағасын (хулди) һәм емерелмәҫ батшалыҡты күрһәтәйемме?»

وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ

wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).

Ул (Муса) ҡалаға (Мемфисҡа) инде, унда йәшәүселәр иғтибарһыҙ ҡалғанда, ҡалала ике кешенең һуғышып йөрөгәнен күрҙе; береһе үҙҙәренең төркөмөнән (Исраил балаларынан), икенсеһе (тағы ла) дошмандарынан (фирғәүендәрҙән). Уның төркөмөнән кешеләр унан дошманы яғынан кешеләрҙе (еңергә) ярҙам һорай, шунан Муса уны һуға, дошманы үлә. Ул (Муса): «Был шайтандың эше. Ысынлап та, ул (шайтан) асыҡтан-асыҡ аҙаштырыусы дошман», — тигән.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَاۗ اَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطٰنُ يَدْعُوْهُمْ اِلٰى عَذَابِ السَّعِيْرِ

wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kānasy-syaiṭānu yad‘ūhum ilā ‘ażābis-sa‘īr(i).

Һәм уларға: «Аллаһ иңдергәнгә эйәрегеҙ!» Улар: «(Юҡ), әммә беҙ ата-бабаларыбыҙҙан өйрәнгән ғөрөф-ғәҙәттәрҙе генә үтәйбеҙ», — тип яуап бирҙеләр. Ысынында шайтан уларҙы яндырған ут (тамуҡ) язаһына саҡырһа ла, улар (ата-бабаларына эйәрерҙәрме)?

وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ اِبْلِيْسُ ظَنَّهٗ فَاتَّبَعُوْهُ اِلَّا فَرِيْقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa laqad ṣaddaqa ‘alaihim iblīsu ẓannahū fattaba‘ūhu illā farīqam minal-mu'minīn(a).

Һәм, ысынлап та, шайтан уларҙы үҙенең ғәйепләүҙәренең дөрөҫлөгөнә ышандыра алды, шуға күрә улар, ҡайһы бер мөьминдәрҙән башҡа, уға эйәрҙе.

اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوْهُ عَدُوًّاۗ اِنَّمَا يَدْعُوْا حِزْبَهٗ لِيَكُوْنُوْا مِنْ اَصْحٰبِ السَّعِيْرِۗ

innasy-syaiṭāna lakum ‘aduwwun fattakhiżūhu ‘aduwwā(n), innamā yad‘ū ḥizbahū liyakūnū min aṣḥābis-sa‘īr(i).

Ысынлап та, шайтан һеҙгә дошман, шуға күрә уны дошман итеп ҡарағыҙ, сөнки ысынында шайтан үҙенең төркөмөн янып торған тамуҡта йәшәүселәр булһын өсөн генә саҡыра.

۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Мин һеҙгә, Әҙәмдең балалары һәм ейәндәре, шайтанға табынмаҫҡа ҡушманыммы ни? Ысынлап та, шайтан һеҙҙең өсөн ысын дошман,

وَلَقَدْ اَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيْرًا ۗاَفَلَمْ تَكُوْنُوْا تَعْقِلُوْنَ

wa laqad aḍalla minkum jibillan kaṡīrā(n), afalam takūnū ta‘qilūn(a).

Һәм, ысынлап та, ул (шайтан) һеҙҙең күбегеҙҙе аҙаштырҙы. Шунан аңламайһыңмы?

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِّنْ سُلْطٰنٍۚ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طٰغِيْنَ

wa mā kāna lanā ‘alaikum min sulṭān(in), bal kuntum qauman ṭāgīn(a).

Беҙҙең һеҙҙең өҫтөгөҙҙә ҡөҙрәтебеҙ булмағанда, ысынында һеҙ тәртип боҙоусы халыҡҡа әйләндегеҙ.

فَاَغْوَيْنٰكُمْ اِنَّا كُنَّا غٰوِيْنَ

fa agwainākum innā kunnā gāwīn(a).

Шулай итеп, беҙ һеҙҙе аҙаштырҙыҡ, ысынлап та, беҙ үҙебеҙ аҙаштыҡ».

اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اِسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ

illā iblīs(a), istakbara wa kāna minal-kafirīn(a).

Иблистән башҡа; маҡтана һәм ул кафырҙар төркөмөнә ҡарай.

قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا مَنَعَكَ اَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۗ اَسْتَكْبَرْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِيْنَ

qāla yā iblīsu mā mana‘aka an tasjuda limā khalaqtu biyadayy(a), astakbarta am kunta minal-‘ālīn(a).

(Аллаһ): «Эй, шайтан, һиңә Мин Ҡөҙрәтем менән барлыҡҡа килтергән нәмәләргә баш эйергә нимә ҡамасаулай.

قَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ

qāla ana khairum minhu khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).

(Иблис): «Мин унан яҡшыраҡ, сөнки Һин мине уттан яралттың, ә Һин уны ерҙән яралттың», — тигән.

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ

qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).

(Шайтан) яуап бирҙе: «Һинең даның менән мин уларҙың барыһын да аҙаштырырмын.

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطٰنُۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ

wa lā yaṣuddannakumusy-syaiṭān(u), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).

Һәм бер ҡасан да шайтан тарафынан йөҙ сөйөрмәгеҙ; Ысынлап та, шайтан һеҙҙең өсөн ысын дошман.