كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
மனிதர்கள் (முன்னர்) ஒரே இனமாக இருந்தனர். பின்னர் அல்லாஹ், நற்செய்திகளையும் எச்சரிக்கைகளையும் அறிவிப்பதற்காகத் தீர்க்கதரிசிகளை அனுப்பினான். மேலும், மக்களிடையே கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்ட விஷயங்களில் அவர்களுக்குள் தீர்ப்பளிப்பதற்காக, சத்தியம் அடங்கிய வேதத்தை அவர்களுடன் இறக்கினான். தெளிவான சான்றுகள் அவர்களை வந்தடைந்த பிறகு, தங்களுக்குள்ளே பொறாமையின் காரணமாக (வேதத்தை) பெற்றவர்களே கருத்து வேறுபாடு கொள்கின்றனர். எனவே, தனது விருப்பத்தால், நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் கருத்து வேறுபாடு கொள்ளும் விஷயங்களில் அவர்களுக்கு அல்லாஹ் வழிகாட்டுகிறான். தான் நாடியவர்களுக்கு அல்லாஹ் நேரான பாதையை வழிகாட்டுகிறான்.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ
ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).
அவர்கள் (இறைத்தூதர்கள்) அல்லாஹ்வால் வழிநடத்தப்பட்டவர்கள், எனவே அவர்களின் வழிகாட்டுதலைப் பின்பற்றுங்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "(குர்ஆனை) எடுத்துரைப்பதற்குப் பதிலாக நான் உங்களிடம் எதையும் கேட்கவில்லை." குர்ஆன் என்பது உலகெங்கும் உள்ள (அனைத்து மக்களுக்கும்) ஓர் எச்சரிக்கையைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை.
ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
பண்ணை விலங்குகளில் எட்டு ஜோடிகள் (நான்கு ஜோடிகள்) உள்ளன; ஒரு ஜோடி செம்மறியாடுகளும் ஒரு ஜோடி வெள்ளாடுகளும். கூறுங்கள், "இரு ஆண்களுக்கு இடையிலோ அல்லது இரு பெண்களுக்கு இடையிலோ அல்லாஹ்வால் தடுக்கப்பட்டது எது? அல்லது இரு பெண்களின் கருப்பையில் இருப்பது எது? நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்தால், அறிவின் அடிப்படையில் எனக்கு விளக்குங்கள்."
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ஒட்டகத்திலிருந்து ஒரு ஜோடியும், பசுவிலிருந்து ஒரு ஜோடியும். கூறுங்கள்: “இரு ஆண்களுக்கு இடையிலோ அல்லது இரு பெண்களுக்கு இடையிலோ எது தடுக்கப்பட்டுள்ளது? அல்லது இரு பெண்களின் கருப்பையில் இருப்பது எது? அல்லாஹ் இதை உங்களுக்கு விதித்தபோது நீங்கள் சாட்சிகளாக இருந்தீர்களா? அறிவின்றி மக்களை வழிதவறச் செய்வதற்காக அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய்களைக் கட்டுபவர்களை விடப் பெரும் அநியாயக்காரர்கள் யார்?” நிச்சயமாக அல்லாஹ் அநியாயக்காரர்களுக்கு நேர்வழி காட்டமாட்டான்.
قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).
(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: "எனக்கு அருளப்பட்டவற்றில், இறந்த பிராணிகளின் மாமிசம், வழிந்தோடும் இரத்தம், பன்றியின் மாமிசம்—ஏனெனில் அசுத்தமானவை அனைத்தும்—அல்லது அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்றவர்களின் பெயரால் அறுக்கப்பட்டவை ஆகியவற்றைத் தவிர, விரும்புகிற ஒருவருக்குத் தடுக்கப்பட்ட வேறு எதையும் நான் காணவில்லை. ஆனால், எவர் தேவையினால் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டு, விரும்பாமலும் (தேவையின் வரம்புகளை) மீறாமலும் இருக்கிறாரோ, அவருக்கு நிச்சயமாக உங்கள் இறைவன் மன்னிப்பவனாகவும், கருணையாளனாகவும் இருக்கிறான்."
سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ
sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).
இணைவைப்பவர்கள் கூறுவார்கள், “அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், நாங்கள் அவனுக்கு இணைவைக்க மாட்டோம்; எங்கள் முன்னோர்களும் அவ்வாறு செய்ததில்லை; நாங்கள் எதையும் தடை செய்திருக்கவும் மாட்டோம்.” அவ்வாறே, அவர்களுக்கு முன்னிருந்து நமது தண்டனையைச் சுவைக்கும் வரை பொய் சொன்னவர்களும் (தூதர்களும்) கூறுவார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “எங்களுக்கு எடுத்துரைக்கக்கூடிய அறிவு ஏதேனும் உங்களிடம் உள்ளதா? நீங்கள் பின்பற்றுவது வெறும் யூகமே, நீங்கள் சிந்திப்பது மட்டுமே.”
قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُۚ فَلَوْ شَاۤءَ لَهَدٰىكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qul fa lillāhil-ḥujjatul-bāligah(tu), fa lau syā'a lahadākum ajma‘īn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அதற்கு ஒரே காரணம் அல்லாஹ்வே. எனவே, அவன் நாடினால், உங்கள் அனைவருக்கும் நேர்வழி அளிக்கப்படும்."
قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْ رَبًّا وَّهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍۗ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ اِلَّا عَلَيْهَاۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰىۚ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ
qul agairallāhi abgī rabbaw wa huwa rabbu kulli syai'(in), wa lā taksibu kullu nafsin illā ‘alaihā, wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, ṡumma ilā rabbikum marji‘ukum fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வே எல்லாவற்றிற்கும் அதிபதியாக இருக்க, அவனைத் தவிர வேறு இறைவனை நான் தேடுவது தகுமா? ஒருவன் செய்யும் ஒவ்வொரு பாவத்திற்கும் அவனே பொறுப்பாளி. மேலும், ஒருவன் மற்றொருவனின் பாவச் சுமையைச் சுமக்கமாட்டான். பின்னர், நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் திரும்புவீர்கள்; நீங்கள் முன்பு விவாதித்ததை அவன் உங்களுக்குத் தெரிவிப்பான்."
قُلْ اَمَرَ رَبِّيْ بِالْقِسْطِۗ وَاَقِيْمُوْا وُجُوْهَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَّادْعُوْهُ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۗ كَمَا بَدَاَكُمْ تَعُوْدُوْنَۗ
qul amara rabbī bil-qisṭ(i), wa aqīmū wujūhakum ‘inda kulli masjidiw wad‘ūhu mukhliṣīna lahud-dīn(a), kamā bada'akum ta‘ūdūn(a).
கூறுங்கள், "என் இறைவன் நீதியுடன் நடந்துகொள்ளும்படி எனக்குக் கட்டளையிட்டான். ஒவ்வொரு தொழுகையிலும் உங்கள் முகத்தை (அல்லாஹ்வின் பக்கம்) திருப்புங்கள், மேலும் உங்கள் வணக்கத்தை அவனுக்கு மட்டுமே செலுத்தி அவனை வணங்குங்கள். நீங்கள் முதலில் படைக்கப்பட்டதைப் போலவே அவனிடம் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுவீர்கள்."
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
உங்களை எச்சரிப்பதற்காக, உங்களில் ஒரு மனிதர் மூலமாக உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு ஒரு நினைவூட்டல் வந்திருப்பதைக் குறித்து நீங்கள் ஆச்சரியப்படுகிறீர்களா? நூஹ்வின் மக்களுக்குப் பிறகு அவன் உங்களைப் பின்வருபவர்களாக ஆக்கியதையும், வலிமையிலும் உருவத்திலும் உங்களுக்கு மேன்மை அளித்ததையும் நினைவுகூருங்கள். எனவே, நீங்கள் வெற்றி பெறுவதற்காக அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை நினைவுகூருங்கள்.
قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
மூஸா தம் மக்களிடம், "அல்லாஹ்விடம் உதவி கேளுங்கள், பொறுமையாயிருங்கள். நிச்சயமாக இவ்வுலகம் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது; அவன் தன் அடியார்களில் தான் நாடியவருக்கு அதை வாரி வழங்குவான். மேலும், நற்பண்பு மிக்கவர்களுக்கே இறுதி முடிவு உண்டு" என்று கூறினார்.