وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Eger siz qulumızğa (Muhammedge) endirgen (Qur'andan) şübelenseñiz, eger doğru sözlü olsañız, Allahtan başqa yardımcıñıznı çağırıñ.
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْحَكِيْمِ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-ḥakīm(i).
Alif Lam Ra. İşte, bu Qurannıñ ikmet tolu ayetleridir.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗ قُلْ فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّثْلِهٖ وَادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bisūratim miṡlihī wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Bunı o (Muhammed) uydurdı demekleri doğrumı? De ki: «Oña (Qur'anğa) beñzegen bir suv çıqarıñ ve eger doğru sözlü olsañız, Allahtan başqa arañızdan küçü yetken er kimni davet etiñiz».
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ
alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).
Alif Lam Ra. (Bu) ayetleri tertipli, soñra ise tefsilâtlı añlatılğan bir kitaptır, (o,) eñ ikmetli, eñ teren (Allah) tarafından endirilgen.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۗقُلْ فَأْتُوْا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهٖ مُفْتَرَيٰتٍ وَّادْعُوْا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
am yaqūlūnaftarāh(u), qul fa'tū bi‘asyri suwarim miṡlihī muftarayātiw wad‘ū manistaṭa‘tum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
Atta: «O (Muhammed) Qurannı yazdırdı», dediler. De ki: «(Öyle olsa), oña beñzegen (Qur'an) yapılğan on sure ketiriñ ve, eger siz doğru sözlü insanlar olsañız, Allahtan başqa arañızdan küçü yetken kimseñizni davet etiñiz».
الۤرٰ ۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِۗ
alif lām rā, tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).
Alif Lam Ra. Bular Kitapnıñ (Qur'an) açıq-aydın ayetleridir.
الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
Alif Lam Mim Ra. Bular Kitapnıñ (Qur'an) ayetleridir. Rabbiñden saña endirilgen (Kitap) haqtır; faqat insanlarnıñ çoqu (oña) inanmazlar.
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ ەۙ بِاِذْنِ رَبِّهِمْ اِلٰى صِرَاطِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
alif lām rā, kitābun anzalnāhu ilaika litukhrijan-nāsa minaẓ-ẓulumāti ilan-nūr(i), bi'iżni rabbihim ilā ṣirāṭil-‘azīzil-ḥamīd(i).
Alif Lam Ra. Allahnıñ izninen insanlarnı qaranlıqlardan parlaq aydınlıqqa çıqarıp, (yani) qudretli ve maqtavğa lâyıq olğan Allahnıñ yoluna doğru çıqarmaq içün, saña (Muhammedke) endirgen Kitaptır.
الۤرٰ ۗتِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ وَقُرْاٰنٍ مُّبِيْنٍ ۔
alif lām rā, tilka āyātul-kitābi wa qur'ānim mubīn(in).
Alif Lam Ra. Bu (Sure) Kitapnıñ (mukemmel) ayetlerinden, yani Qur'annıñ añlatmalar bergen ayetlerindendir.
قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا
qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).
De ki: «Eger insanlar ve cinler birleşip, bu Qur'anğa beñzegen bir şey yapsa ediler, bir-birine yardım etseler bile, buña beñzegen bir şey yapalmaz ediler.»
طٰهٰ ۚ
Ṭāhā.
Biz olardan evel nice qavmlarnı elâk ettik. Sen (Muhammed) olardan birisini kördiñmi ya da olarnıñ vesveselerini eşittiñmi?
طٰسۤمّۤ
Ṭā sīm mīm.
(Muhammed, müşriklerge) de ki: «Eger yapqan ibadetleriñiz olmasa edi, Rabbim sizge diqqat etmez edi.
قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).
Böylece, olarğa tarafımızdan haq (Qur'an) kelgeninen: «Evel Musağa berilgeni kibi, oña (Muhammedge) berilmegeni içün niçün olmadı?», dediler. Daa evel Musağa berilgenni de inkâr etmedilermi? «(Musa ve Harun yardım etken eki tılsımcı edi», dey ediler. Olar da: Doğrusı, biz olarnıñ iç birine inanmaymız, dediler.
الۤمّۤ ۗ
alif lām mīm.
Öyle ise, sabır et (Muhammed), kerçekten de, Allahnıñ vadesi kerçektir ve iç bir vaqıt inanmağan adamlar (Allahnıñ ayetleriniñ aqiqatı) seni raatsızlamasınlar.
هٰذَا خَلْقُ اللّٰهِ فَاَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقَ الَّذِيْنَ مِنْ دُوْنِهٖۗ بَلِ الظّٰلِمُوْنَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ ࣖ
hāżā khalqullāhi fa arūnī māżā khalaqal-lażīna min dūnih(ī), baliẓ-ẓālimūna fī ḍalālim mubīn(in).
O, köklerni, körgeniñiz kibi, direksiz yarattı ve sizni sarsıtmasın dep, yerniñ dağlarını (yüzüne) yerleştirdi; ve yer yüzünde yaşağan er türlü areketli mahlüqlarnı östüreler. Kökten yağmur suvunı endirdik, soñ o yerde er türlü güzel ösümliklerni östürdik.
الۤمّۤ ۗ
alif lām mīm.
Şübesiz ki, qıyamet künü aqqında bilgi tek Allahnıñ qatındadır; yağmurnı yağdırğan, ananıñ qarnında ne olğanını bilgen Odır. Yarın ne yapacağını iç kimse bilip olamaz. Ve kimse onıñ yer yüzünde qaysı yerde ölecegini bilip olamaz. Şübesiz, Allah er şeyni bilicidir, er şeyni bilicidir.
يٰسۤ ۚ
yā sīn.
Eger Allah insanlarnı yapqanları sebebinden cezalasa edi, elbette, yer yüzünde iç bir canlını qaldırmaycaq, faqat (azapnı) evelden belli bir vaqıtqa qadar keçiktirir. Soñra, olarnıñ ölümleri kelgende, Allah qullarını er şeyni körgendir.
فَأْتُوْا بِكِتٰبِكُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
fa'tū bikitābikum in kuntum ṣādiqīn(a).
Ya da sizde açıq-aydın delil barmı?
صۤ ۗوَالْقُرْاٰنِ ذِى الذِّكْرِۗ
Ṣād, wal-qur'āni żiż-żikr(i).
Ve hamd bütün alemlerniñ Rabbi olğan Allahqa aittir.
حٰمۤ ۚ
Ḥā mīm.
Ve sen (ey, Muhammed) meleklerniñ Rabbleriniñ hamdlarını tesbih etip, Arşnıñ etrafında dolaşqanlarını körersiñ; soñra olar (Allahnıñ qulları) arasında adalet ile üküm berilecek ve: «Alemlerniñ Rabbi Allahqa hamd olsun», denilir.
حٰمۤ ۚ
Ḥā mīm.
Böylece, azabımıznı körgen imanları olarğa iç bir fayda bermedi. İşte, bu, Allahnıñ qullarına muracaat etti. Ve bu olacaq vaqıtta kâfirler ziyanğa oğraycaqlar.
حٰمۤ ۚ
Ḥā mīm.
Hatırla ki, olar, kerçekten de, Rabblerinen qavuşmaqtan şübe içindeler. Hatırıñızda olsun ki, O, er şeyni qaptırğandır.
حٰمۤ ۚ
Ḥā mīm.
(Âni) Allahnıñ yolu, köklerde ve yerde ne bar ise, episi Onıñdır. Hatırıñızda olsun ki, bütün işler Allahqa qayta.
حٰمۤ ۚ
Ḥā mīm.
Öyle ise, olardan yüz çevirip, «Selâm» deñiz. Soñundan olar (özleriniñ fena taqdirlerini) bilecekler.
حٰمۤ ۚ
Ḥā mīm.
Köklerde ve yerde bütün şeref yalıñız Onıñdır, ve O, aziz ve ikmet saibidir.
قُلْ اَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَرُوْنِيْ مَاذَا خَلَقُوْا مِنَ الْاَرْضِ اَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّمٰوٰتِ ۖائْتُوْنِيْ بِكِتٰبٍ مِّنْ قَبْلِ هٰذَآ اَوْ اَثٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul ara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi arūnī māżā khalaqū minal-arḍi am lahum syirkun fis-samāwāt(i), i'tūnī bikitābim min qabli hāżā au aṡāratim min ‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
Biz köklerni, yerni ve ekisi arasındakilerni, ancaq doğru ve belli bir vaqıt içinde yarattıq. İnkâr etkenler ise, özlerine berilgen tenbiyeden yüz çevirdiler.
فَلْيَأْتُوْا بِحَدِيْثٍ مِّثْلِهٖٓ اِنْ كَانُوْا صٰدِقِيْنَۗ
falya'tū biḥadīṡim miṡlihī in kānū ṣādiqīn(a).
Yoqsa: «O (Muhammed) sahtecidir», deylermi? Yoq! Olar iman etmegenlerdir.
اَمْ عِنْدَهُمْ خَزَاۤىِٕنُ رَبِّكَ اَمْ هُمُ الْمُصَۣيْطِرُوْنَۗ
am ‘indahum khazā'inu rabbika am humul-musaiṭirūn(a).
Yoqsa, köklerni ve yerni olar yarattılarmı? Faqat olar (aytqanlarına) inanmazlar.
اَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَّسْتَمِعُوْنَ فِيْهِۚ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۗ
am lahum sullamuy yastami‘ūna fīh(i), falya'ti mustami‘uhum bisulṭānim mubīn(in).
Yoqsa, Rabbiñniñ hazineleri olarnıñ yanındamı, yoqsa, qudretli olarmı?
نۤ ۚوَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُوْنَۙ
nūn, wal-qalami wa mā yasṭurūn(a).
De ki: «Eger suv çoqraqlarıñız qurusa, maña añlatıñız, o vaqıt sizge kim aqqan suv berecek?»