وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).
'आणि जेव्हा कुरआन वाचले जाते, तेव्हा ते ऐका आणि शांत राहा, जेणेकरून तुम्हाला दया मिळेल.'
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
खरोखरच, मुमिनां ते आहेत ज्यांच्या हृदयाला अल्लाहचा उल्लेख केल्यावर कंप सुटतो, आणि जेव्हा त्यांना त्याची आयत वाचून दाखवली जातात, तेव्हा त्यांचा ईमान वाढतो, आणि ते आपल्या प्रभूवर भरोसा करतात.
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
सांग (मुहम्मद), "त्यावर विश्वास ठेवा किंवा ठेवू नका (अल्लाहासाठी दोन्हीही एकसारखेच आहेत). निःसंशय, ज्यांना पूर्वी ज्ञान देण्यात आले होते, जेव्हा त्यांना हे वाचून दाखवले जाते, ते त्यांच्या चेहऱ्यांवर सज्दा करतात,"
وَيَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ يَبْكُوْنَ وَيَزِيْدُهُمْ خُشُوْعًا ۩
wa yakhirrūna lil-ażqāni yabkūna wa yazīduhum khusyū‘ā(n).
आणि ते रडत त्यांच्या चेहऱ्यांवर सज्दा करतात, आणि (कुरआन) त्यांची नम्रता वाढवते.
وَالَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِاٰيٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوْا عَلَيْهَا صُمًّا وَّعُمْيَانًا
wal-lażīna iżā żukkirū bi'āyāti rabbihim lam yakhirrū ‘alaihā ṣummaw wa ‘umyānā(n).
आणि जेव्हा त्यांना त्यांच्या पालनहाराच्या आयतांची याद करून दिली जाते, तेव्हा ते त्या आयतांकडे बहिरे किंवा अंध होत नाहीत.'
اِنَّمَا يُؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِّرُوْا بِهَا خَرُّوْا سُجَّدًا وَّسَبَّحُوْا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۩
innamā yu'minu bi'āyātinal-lażīna iżā żukkirū bihā kharrū sujjadaw wa sabbaḥū biḥamdi rabbihim wa hum lā yastakbirūn(a).
निःसंशय, जे लोक आमच्या आयतांवर विश्वास ठेवतात, जेव्हा त्यांना त्यांची याद करून दिली जाते, ते प्रणाम करतात आणि आपल्या प्रभूची स्तुती करतात, आणि ते अहंकारी नसतात.
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
अल्लाहने सर्वोत्तम शब्द, म्हणजेच कुरआन, अवतरित केले आहेत, जे (त्यांच्या आयांमध्ये) समान आणि पुनरावृत्त आहेत, ज्यामुळे त्यांच्या प्रभूची भीती बाळगणाऱ्यांच्या त्वचेवर काटा येतो, नंतर अल्लाहचा उल्लेख होताच त्यांची त्वचा आणि हृदये शांत होतात. ही अल्लाहची मार्गदर्शन आहे, ज्याद्वारे तो ज्याला इच्छितो त्याला मार्गदर्शन करतो. आणि ज्याला अल्लाह मार्ग चुकवतो, त्याला मार्ग दाखवणारा कोणीही नाही.
وَاِذْ صَرَفْنَآ اِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُوْنَ الْقُرْاٰنَۚ فَلَمَّا حَضَرُوْهُ قَالُوْٓا اَنْصِتُوْاۚ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا اِلٰى قَوْمِهِمْ مُّنْذِرِيْنَ
wa iż ṣarafnā ilaika nafaram minal-jinni yastami‘ūnal-qur'ān(a), falammā ḥaḍarūhu qālū anṣitū, falammā quḍiya wallau ilā qaumihim munżirīn(a).
आणि (याद करा) जेव्हा आम्ही तुम्हाला (मुहम्मद) जिन्नचे एक गट दाखविला, ज्यांनी कुरआन ऐकले, आणि ते ऐकल्यावर त्यांनी त्यांच्या सोबतींना म्हटले, 'मौन व्हा (आणि ऐका)!' मग जेव्हा ते संपले, तेव्हा ते आपल्या लोकांकडे चेतावणी देत परतले.
۞ اَلَمْ يَأْنِ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ تَخْشَعَ قُلُوْبُهُمْ لِذِكْرِ اللّٰهِ وَمَا نَزَلَ مِنَ الْحَقِّۙ وَلَا يَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْاَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوْبُهُمْۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
alam ya'ni lil-lażīna āmanū an takhsya‘a qulūbuhum liżikrillāhi wa mā nazala minal-ḥaqq(i), wa lā yakūnū kal-lażīna ūtul-kitāba min qablu faṭāla ‘alaihimul-amadu faqasat qulūbuhum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
अद्याप विश्वास ठेवणाऱ्यांना त्यांचे हृदय अल्लाह आणि त्यांच्यावर अवतरित झालेल्या सत्यासाठी नम्र करण्याची वेळ आली नाही का? आणि ते त्या लोकांसारखे होऊ नयेत ज्यांना पूर्वी पुस्तक देण्यात आले, मग त्यांच्यावर दीर्घकाळ गेला आणि त्यांची हृदये कठोर झाली? आणि त्यापैकी बहुतेक लोक हट्टीपणाने अवज्ञाकारी आहेत.
لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَّرَاَيْتَهٗ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللّٰهِ ۗوَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
lau anzalnā hāżal-qur'āna ‘alā jabalil lara'aitahū khāsyi‘am mutaṣaddi‘am min khasy-yatillāh(i), wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nāsi la‘allahum yatafakkarūn(a).
ते तुमच्याशी एकत्र लढणार नाहीत, जोपर्यंत ते किल्ल्यांमध्ये किंवा भिंतींच्या मागे नसतील. त्यांच्यातील द्वेष खूप मोठा आहे. तुम्हाला वाटते की ते एकत्र आहेत, परंतु त्यांची हृदये विभक्त आहेत. कारण ते असे लोक आहेत जे समजत नाहीत.
فَاِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْۙ
fa iżā faragta fanṣab.
म्हणून जेव्हा तुम्ही एक काम पूर्ण कराल, तेव्हा दुसऱ्या कामात कष्ट करा,