وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).
او دا هغه کتاب (قرآن) دی چې موږ له برکتونو ډک نازل کړی دی، پیروي یې وکړئ او پرهیزګاره اوسئ ترڅو پر تاسو رحم وشي.
وَاِذَا قُرِئَ الْقُرْاٰنُ فَاسْتَمِعُوْا لَهٗ وَاَنْصِتُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa iżā quri'al-qur'ānu fastami‘ū lahū wa anṣitū la‘allakum turḥamūn(a).
او کله چې قرآن لوستل کېږي، نو غوږ ونیسئ او چوپ اوسئ، ترڅو رحم درباندې وشي.
لَقَدْ كَانَ فِيْ قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّاُولِى الْاَلْبَابِۗ مَا كَانَ حَدِيْثًا يُّفْتَرٰى وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
laqad kāna fī qaṣaṣihim ‘ibratul li'ulil-albāb(i), mā kāna ḥadīṡay yuftarā wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīla kulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal liqaumiy yu'minūn(a).
په حقیقت کې، د دوی په کیسو کې د هغو خلکو لپاره درس دی چې عقل لري. (قرآن) یوه جوړه شوې کیسه نه ده، بلکې د پخوانیو (کتابونو) توجیه کوي، هرڅه تشریح کوي، او (د) د هغو کسانو لپاره چې ایمان لري لارښوونه او رحمت دی.
ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا
Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).
دا د هغه حکمتونو څخه ده چې خدای تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) راښودلي دي. او له الله پرته نور معبودان مه جوړوه، که نه نو ته به په ذلت سره دوزخ ته وغورځول شې او (د الله له رحمت څخه) به لرې وساتل شې.
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
ستاينه هغه الله ته ده چې پر خپلو بندګانو يې کتاب (قرآن) نازل کړی او هغه يې کوږوالی نه دی کړی؛
تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِ الْمُبِيْنِ
tilka āyātul-kitābil-mubīn(i).
دا د کتاب (قرآن) واضح آیتونه دي.
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
الله تعالی غوره کلمې (یعنې) هماغه قرآن (د هغه آیتونه) په وار وار نازل کړي دي، چې د هغه چا پوستکی یې لړزوي چې له خپل رب څخه ویره لري، بیا د دوی پوستکی او زړونه د الله تعالی په یادولو سره ارام کیږي. دا د الله تعالی لارښوونه ده، په دې کتاب سره هغه چا ته لارښوونه کوي چې وغواړي. او څوک چې الله تعالی ګمراه کړي، هیڅوک هغه ته لارښوونه نشي کولی.
وَاتَّبِعُوْٓا اَحْسَنَ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ بَغْتَةً وَّاَنْتُمْ لَا تَشْعُرُوْنَ ۙ
wattabi‘ū aḥsana mā unzila ilaikum mir rabbikum min qabli ay ya'tiyakumul ‘ażābu bagtataw wa antum lā tasy‘urūn(a).
او تر ممکنه حده پورې د هغه څه پیروي وکړئ چې ستاسو د رب له لوري تاسو ته نازل شوي دي (قرآن) مخکې له دې چې په تاسو ناڅاپه عذاب راشي او تاسو یې خبر نه یاست.