لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ فِيْ مَوَاطِنَ كَثِيْرَةٍۙ وَّيَوْمَ حُنَيْنٍۙ اِذْ اَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْـًٔا وَّضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُّدْبِرِيْنَۚ
laqad naṣarakumullāhu fī mawāṭina kaṡīrah(tin), wa yauma ḥunain(in), iż a‘jabatkum kaṡratukum falam tugni ‘ankum syai'aw wa ḍāqat ‘alaikumul-arḍu bimā raḥubat ṡumma wallaitum mudbirīn(a).
په رښتیا سره الله تعالی ستاسو (مؤمنانو) سره په ډېرو جګړو کې مرسته کړې ده، او د حنین جګړه (یاد کړئ) کله چې ستاسو ګڼ شمېر تاسو مغرور کړل، خو (د هغوی ګڼ شمېر) ستاسو هیڅ ګټه ونه کړه، او پراخه ځمکه ستاسو لپاره تنګه شوه، نو تاسو شا وګرځولئ او په بې رحمۍ سره وتښتېدلئ.
فَخَسَفْنَا بِهٖ وَبِدَارِهِ الْاَرْضَ ۗفَمَا كَانَ لَهٗ مِنْ فِئَةٍ يَّنْصُرُوْنَهٗ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖوَمَا كَانَ مِنَ الْمُنْتَصِرِيْنَ
fakhasafnā bihī wa bidārihil-arḍ(a), famā kāna lahū min fi'atiy yanṣurūnahū min dūnillāh(i), wa mā kāna minal-muntaṣirīn(a).
نو موږ هغه (کارون) او د هغه کور په ځمکه وغورځاوه، او د هغه لپاره له الله پرته بل څوک مرسته کوونکی نه و، او هغه د هغو کسانو څخه نه و چې د ځان دفاع یې کولی شوه.
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
او له خلکو څخه مخ مه اړوه (د تکبر له امله)، او په ځمکه کې په تکبر سره مه ګرځه، په حقیقت کې الله تعالی هغه کسان نه خوښوي چې متکبر او فخر کوي.
ثُمَّ اَوْلٰى لَكَ فَاَوْلٰىۗ
Ṡumma aulā laka fa'aulā.
یو ځل بیا، افسوس پر تاسو (انسانانو)! نو افسوس!