۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
अनि अल्लाहको उपासना गर र उहाँसँग कुनै पनि कुरालाई साझेदार नगर। र आमाबाबु, नजिकका नातेदारहरू, अनाथहरू, गरिबहरू, नजिकका र टाढाका छिमेकीहरू, सहकर्मीहरू, इब्न सबिल र तपाईंका सबै सेवकहरूप्रति दयालु बन। वास्तवमा, अल्लाह घमण्डी र घमण्डी मानिसहरूलाई मन पराउँदैनन्।
وَلَىِٕنْ اَذَقْنٰهُ نَعْمَاۤءَ بَعْدَ ضَرَّاۤءَ مَسَّتْهُ لَيَقُوْلَنَّ ذَهَبَ السَّيِّاٰتُ عَنِّيْ ۗاِنَّهٗ لَفَرِحٌ فَخُوْرٌۙ
wa la'in ażaqnāhu na‘mā'a ba‘da ḍarrā'a massathu layaqūlanna żahabas-sayyi'ātu ‘annī, innahū lafariḥun fakhūr(un).
र यदि हामीले उसलाई कुनै विपत्ति आइपरेपछि खुशी दियौं भने उसले अवश्य भन्नेछ, “त्यो विपत्ति मबाट हराइसक्यो।” वास्तवमा ऊ धेरै खुसी र गर्वित थियो।
وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۚ اِنَّكَ لَنْ تَخْرِقَ الْاَرْضَ وَلَنْ تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُوْلًا
wa lā tamsyi fil-arḍi marahā(n), innaka lan takhriqal-arḍa wa lan tablugal-jibāla ṭūlā(n).
अनि यस धर्तीमा घमण्डी भएर नहिंड, किनकि तिमी धर्तीलाई छेड्न सक्ने छैनौ र पहाड जत्तिकै अग्लो हुन सक्ने छैनौ।
تِلْكَ الدَّارُ الْاٰخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِيْنَ لَا يُرِيْدُوْنَ عُلُوًّا فِى الْاَرْضِ وَلَا فَسَادًا ۗوَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
tilkad-dārul-ākhiratu naj‘aluhā lil-lażīna lā yurīdūna ‘uluwwan fil-arḍi wa lā fasādā(n), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
हामीले परलोकको भूमिलाई ती मानिसहरूका लागि बनाएका छौं जसले धर्तीमा घमण्ड गर्दैनन् र कुनै हानि गर्दैनन्। र (राम्रो) परिणाम तिनीहरूको लागि हो जो ईशभय राख्छन्।
وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِى الْاَرْضِ مَرَحًاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۚ
wa lā tuṣa‘‘ir khaddaka lin-nāsi wa lā tamsyi fil-arḍi maraḥā(n), innallāha lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
अनि (अहंकारले) मानिसहरूबाट आफ्नो अनुहार नफर्काऊ, र धर्तीमा घमण्डका साथ नहिंड। निस्सन्देह, अल्लाह अहंकारी र घमण्डीहरूलाई मन पराउँदैनन्।
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
जान कि यो संसारको जीवन केवल खेल र मनोरञ्जन, सजावट र तिमीहरू बीचको आपसी घमण्ड र धन र सन्तानमा प्रतिस्पर्धा हो, जस्तै वर्षा जसको बाली किसानहरूलाई खुशी पार्छ, त्यसपछि त्यो सुक्छ र तिमीले त्यसलाई पहेंलो भएको देख्छौ, त्यसपछि त्यो मलबे हुन्छ। र परलोकमा कठोर सजाय, अल्लाहबाट क्षमा र उनको प्रसन्नता छ। र यो संसारको जीवन केवल छलपूर्ण आनन्द मात्र हो।
لِّكَيْلَا تَأْسَوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوْا بِمَآ اٰتٰىكُمْ ۗوَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُوْرٍۙ
likailā ta'sau ‘alā mā fātakum wa lā tafraḥū bimā ātākum, wallāhu lā yuḥibbu kulla mukhtālin fakhūr(in).
ताकि तिमीबाट हराएको कुरामा दुःखी नहोऊ, र उसले तिमीलाई दिएको कुरामा धेरै खुसी नहोऊ। र अल्लाहले घमण्डी र घमण्डी व्यक्तिलाई मन पराउँदैनन्,