اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
वास्तवमा, जसले विश्वास गर्छन् र हिजरत गर्छन् र अल्लाहको मार्गमा आफ्नो धन र प्राणले संघर्ष गर्छन् र जसले (मुहाजिरहरूलाई) आश्रय दिन्छन् र सहयोग गर्छन्, तिनीहरू एकअर्कालाई सुरक्षा दिन्छन्। र (जसले) विश्वास गर्छन् तर हिजरत गरेका छैनन्, तिनीहरूको सुरक्षा गर्नु तपाईंको लागि कुनै दायित्व छैन, जबसम्म तिनीहरू हिजरत गर्दैनन्। (तर) यदि तिनीहरूले धर्मको (रक्षा) मा तपाईंसँग मद्दत माग्छन् भने, तपाईं र तिनीहरू बीच सम्झौता भएका मानिसहरू बाहेक अरूलाई मद्दत गर्न बाध्य हुनुहुन्छ। र अल्लाह तपाईं के गर्नुहुन्छ भनेर सबै देख्नुहुन्छ।
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ
wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).
अनि जसले आस्था राखे, हिजरत गरे र अल्लाहको मार्गमा संघर्ष गरे, र जसले (मुहाजिरहरूलाई) आश्रय दिए र सहयोग गरे, तिनीहरू नै सच्चा आस्थावान हुन्। तिनीहरूलाई क्षमा र सम्मानजनक जीविका (कृपा) प्राप्त हुन्छ।
لَيْسَ عَلَى الْاَعْمٰى حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْاَعْرَجِ حَرَجٌ وَّلَا عَلَى الْمَرِيْضِ حَرَجٌ وَّلَا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَنْ تَأْكُلُوْا مِنْۢ بُيُوْتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اٰبَاۤىِٕكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اُمَّهٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اِخْوَانِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخَوٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَعْمَامِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ عَمّٰتِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ اَخْوَالِكُمْ اَوْ بُيُوْتِ خٰلٰتِكُمْ اَوْ مَا مَلَكْتُمْ مَّفَاتِحَهٗٓ اَوْ صَدِيْقِكُمْۗ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَأْكُلُوْا جَمِيْعًا اَوْ اَشْتَاتًاۗ فَاِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوْتًا فَسَلِّمُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُبٰرَكَةً طَيِّبَةً ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمُ الْاٰيٰتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ ࣖ
laisa ‘alal-a‘mā ḥarajuw wa lā ‘alal-a‘raji ḥarajuw wa lā ‘alal-marīḍi ḥarajuw wa lā ‘alā anfusikum an ta'kulū mim buyūtikum au buyūti ābā'ikum au buyūti ummahātikum au buyūti ikhwānikum au buyūti akhawātikum au buyūti a‘māmikum au buyūti ‘ammātikum au buyūti akhwālikum au buyūti khālātikum au mā malaktum mafātiḥahū au ṣadīqikum, laisa ‘alaikum junāḥun an ta'kulū jamī‘an au asytātā(n), fa iżā dakhaltum buyūtan fa sallimū ‘alā anfusikum taḥiyyatam min ‘indillāhi mubārakatan ṭayyibah(tan), każālika yubayyinullāhu lakumul-āyāti la‘allakum ta‘qilūn(a).
आफ्नो घरमा वा आफ्ना बुबाको घरमा, आफ्ना आमाको घरमा, आफ्ना दाजुभाइको घरमा, आफ्ना दिदीबहिनीको घरमा, आफ्ना बुबाको दाजुभाइको घरमा, आफ्ना आमाबाबुको घरमा, आफ्ना आमाबाबुको घरमा, आफ्ना आमाबाबुको घरमा, आफ्ना आमाबाबुको घरमा, (घरमा) जसको साँचो तपाईंसँग छ वा (घरमा) तपाईंका साथीहरू (तिनीहरूसँग) खाना खान कुनै बाधा छैन। तिनीहरूसँग वा एक्लै खाना खान तपाईंलाई कुनै बाधा छैन। जब तपाईं घरमा प्रवेश गर्नुहुन्छ, तपाईंले अल्लाहको आशीर्वाद र भलाइले भरिएको अभिवादनका साथ (बस्नेहरूलाई, जसको अर्थ अभिवादन गर्नु हो) आफूलाई अभिवादन गर्नुपर्छ। यसरी अल्लाहले तपाईंको लागि (उनका) पदहरू व्याख्या गर्नुहुन्छ, ताकि तपाईं बुझ्न सक्नुहुन्छ।
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَ اَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ ࣖ
innamal-mu'minūna ikhwatun fa aṣliḥū baina akhawaikum wattaqullāha la‘allakum turḥamūn(a).
निस्सन्देह, मोमिनहरू दाजुभाइ हुन्, त्यसैले आफ्ना दुई भाइहरू (जो विवादमा छन्) बीच मेलमिलाप गराऊ र अल्लाहसँग डराऊ ताकि तिमीहरूमाथि दया होस्।
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
त्यसपछि उनी ती मध्ये एक थिए जसले विश्वास गरे र एकअर्कालाई धैर्य गर्न सल्लाह दिए र एकअर्कालाई मायालु हुन सल्लाह दिए।
اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ ەۙ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ࣖ
illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa tawāṣau bil-ḥaqq(i), wa tawāṣau biṣ-ṣabr(i).
ती मानिसहरू बाहेक जसले विश्वास गर्छन् र असल कर्म गर्छन् र एकअर्कालाई सत्यको उपदेश दिन्छन् र एकअर्कालाई धैर्यको उपदेश दिन्छन्।