قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
कहो (मुहम्मद) "अगर तुस अल्लाह कन्ने प्यार करदे ओ तां मेरे पिच्छे चल जाओ, अल्लाह तुसेंगी प्यार करग ते तुंदे गुनाह माफ करग।" अल्लाह माफ करने आला, मेहरबान ऐ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَنْ يَّرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَسَوْفَ يَأْتِى اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُّحِبُّهُمْ وَيُحِبُّوْنَهٗٓ ۙاَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰفِرِيْنَۖ يُجَاهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا يَخَافُوْنَ لَوْمَةَ لَاۤىِٕمٍ ۗذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū may yartadda minkum ‘an dīnihī fa saufa ya'tillāhu biqaumiy yuḥibbuhum wa yuḥibbūnah(ū), ażillatin ‘alal-mu'minīna a‘izzatin ‘alal-kāfirīn(a), yujāhidūna fī sabīlillāhi wa lā yakhāfūna laumata lā'im(in), żālika faḍlullāhi yu'tīhi may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
हे विश्वास करने आले! तुहाडे विचों जो वी अपने धर्म तों मुर्गे (छोड़) तां अल्लाह इक लोकां नूं लावेगा, उहनां नाल प्यार करग ते ओह उस नाल प्यार करनगे, ते विश्वास करन वाले लोकां नाल कोमल होवेगा, पर काफिरां दे प्रति कठोर होवेगा, जो अल्लाह दे राह ते जतन करदे हन, ते जो आलोचना करना पसंद करन वाले लोकां दी निंदा तों नहीं डरदे। यही अल्लाह दा दान है जो ओह जिस नू चाहंदा है। और अल्लाह सर्वव्यापी (अपना दान) है, सर्वज्ञ है।
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ते जिन्हां लोकां (अंसार) ने मदीना शहर ते कब्जा कर लया सी ते उन्हां (मुहाजिरीन) दे (आने तों) पहलां विश्वास कीता सी, उहनां ने उहनां नाल प्यार कीता जो आपणी जगह ते प्रवास करदे सन। ते जे किश उनेंगी (मुहाजिरीन) दित्ता गेदा हा, उदे लेई उनेंगी अपने दिलें च इच्छाएं नेई पाईयां; ते ओह (मुहाजिरीन) गी प्राथमिकता दिंदे न, अपने कोला उप्पर, भलेआं उनेंगी बी जरूरत ऐ। औय जो अऩने आऩ को कंजूस से यखता शै , तो वे शी ऩयभात्भा शैं।