اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).
Мамзаргьы шәара ажәҩан шәҭалоит ҳәа шәгәы иаанагома, шәара шәаԥхьа иҟаз реиԥш аԥышәарақәа макьана ишәзымнеицзаргьы? Урҭ арыцҳарақәеи, агәаҟрақәеи, еиуеиԥшым аԥышәарақәеи рыла иҭәын, убри аҟнытә аԥааимбаргьы, иара ицызхазҵазгьы: «Аллаҳ ицхыраара анбаауеи?» Иухоумыршҭын, Аллаҳ ицхыраара шааигәоу.
زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
Агәазыҳәара абзиабара ахацәа рҿаԥхьа иԥшӡоуп: аҳәса, ахәыҷқәа, ахьы, араӡын еизгақәа, аҽқәа бзиақәа, арахә, амхурсҭақәа. Абри ауп адунеи аԥсҭазаара агәахәара, ахынҳәразы аҭыԥ бзиагьы Аллаҳ иҟны иҟоуп.
وَلَىِٕنْ قُتِلْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ اَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
wa la'in qutiltum fī sabīlillāhi au muttum lamagfiratum minallāhi wa raḥmatun khairum mimmā yajma‘ūn(a).
Шәара Аллаҳ имҩаҿы шәкаҳар, мамзаргьы шәԥсыр, Аллаҳ ианажьреи игәшаҭареи еиҳа ишәзыманшәалахоит, урҭ еизырго аԥара аасҭа.
كُلُّ نَفْسٍ ذَاۤىِٕقَةُ الْمَوْتِۗ وَاِنَّمَا تُوَفَّوْنَ اُجُوْرَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَاُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
kullu nafsin żā'iqatul-maut(i), wa innamā tuwaffauna ujūrakum yaumal-qiyāmah(ti), faman zuḥziḥa ‘anin-nāri wa udkhilal-jannata faqad fāz(a), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
Зыԥсы ҭоу зегьы аԥсра агьама рбоит. Ақәыӡбара амш аҽны мацара ауп шәҳамҭа наӡа аншәоуа. Дарбанзаалак, џьаҳаным иацәыхараны, џьанаҭ иҭарҵаз, аиашазы, аиааира игоит. Адунеитә ԥсҭазаара узыржьо агәахәара мацара ауп.
مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۗ ثُمَّ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗوَبِئْسَ الْمِهَادُ
matā‘un qalīl(un), ṡumma ma'wāhum jahannam(u), wa bi'sal-mihād(u).
Уи аамҭалатәи гәахәароуп, нас урҭ рыхынҳәра џьаҳанымхоит. Закәытә нхарҭа цәгьоузеи.
۞ فَلْيُقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ الَّذِيْنَ يَشْرُوْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا بِالْاٰخِرَةِ ۗ وَمَنْ يُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَيُقْتَلْ اَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا
falyuqātil fī sabīlillāhil-lażīna yasytarūnal-ḥayātad-dun-yā bil-ākhirah(ti), wa may yuqātil fī sabīlillāhi fa yuqtal au yaglib fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
Ус анакәха, нарцәы азы здунеитә ԥсҭазаара зҭиуа, Аллаҳ имҩала еибашьааит. Дарбанзаалак, Аллаҳ имҩаҿы еибашьны, икаҳаз, мамзаргьы аиааира згаз, аҳамҭа ду иаҳҭоит.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا
alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).
Шәнапқәа шәҽырцәышәыхьча, шәнамаз шәхы иашәырхәа, азақьаҭ шәшәа! Урҭ аибашьра анрыхәҭаз, иаалырҟьаны урҭ рҟынтә џьоукы ауаа (аӷацәа) ирыцәшәеит, Аллаҳ дышрыцәшәоз еиԥш, уи аҵкысгьы еиҳа ицәшәеит. Урҭ ирҳәеит: «Ҳанцәа, аибашьра ҳзықәуҵазеи? Ишәҳәа: «Адунеи аҿы агәахәарақәа маҷуп, насгьы динхаҵарала изҿу рзы нарцәтәи аԥсҭазаара еиӷьуп, насгьы шәара маҷкгьы гәаҟра шәзыҟалом».
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا ضَرَبْتُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ فَتَبَيَّنُوْا وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَنْ اَلْقٰىٓ اِلَيْكُمُ السَّلٰمَ لَسْتَ مُؤْمِنًاۚ تَبْتَغُوْنَ عَرَضَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۖفَعِنْدَ اللّٰهِ مَغَانِمُ كَثِيْرَةٌ ۗ كَذٰلِكَ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā ḍarabtum fī sabīlillāhi fa tabayyanū wa lā taqūlū liman alqā ilaikumus-salāma lasta mu'minā(n), tabtagūna ‘araḍal-ḥayātid-dun-yā, fa ‘indallāhi magānimu kaṡīrah(tun), każālika kuntum min qablu fa mannallāhu ‘alaikum fa tabayyanū, innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Уа азхаҵаҩцәа! Аллаҳ имҩала шәанықәԥо, шәгәышәҽаныз, насгьы «салам» шәызҳәо ауаҩы «уара ухаҵаҩым» ҳәа иумҳәан (уара уи душьуеит), адунеитә ԥсҭазааратә мазара уашьҭаланы, Аллаҳ иҿы ахазынақәа рацәаны ишыҟоугьы. Уаанӡа абас шәыҟан, нас Аллаҳ иныҳәаԥхьыӡқәа шәиҭеит, шәгәышәҽаныз. Ҳәарада, Аллаҳ шәара иҟашәҵо даара дацклаԥшуеит.
وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
Ари адунеи аҿы аԥсҭазаара хәмаррақәоуп, хәмаррақәоуп. Убри аамҭазы, нарцәтәи адгьыл ииашаҵәҟьаны еиҳа еиӷьуп адинхаҵара змоу рзы. Ибзеилымкааӡои?
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
Уа аџьынцәеи ауааи рыкласс! Шәара шәыбжьара аԥааимбарцәа шәымааиӡеи, урҭ сажәеинраалақәа шәзааргеит, абри аҽнытәи аиԥылара азы шәгәышәҽанырҵеит? Урҭ аҭак ҟарҵеит: «Ҳара ҳхы шаҳаҭцәоуп». Аха урҭ адунеи аԥсҭазаара иажьеит, насгьы рхы шаҳаҭцәаны иҟалеит, урҭ мапкыҩцәоуп ҳәа.
الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَهُمْ لَهْوًا وَّلَعِبًا وَّغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَاۚ فَالْيَوْمَ نَنْسٰىهُمْ كَمَا نَسُوْا لِقَاۤءَ يَوْمِهِمْ هٰذَاۙ وَمَا كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يَجْحَدُوْنَ
al-lażīnattakhażū dīnahum lahwaw wa la‘ibaw wa garrathumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma nansāhum kamā nasū liqā'a yaumihim hāżā, wa mā kānū bi'āyātinā yajḥadūn(a).
Здин хәмарраны, лафны изыҟазҵо, адунеи аԥсҭазаара иажьаз ауаа. Убри аҟнытә, ари амш аҽны, иахьатәи аиԥылара шырхашҭыз еиԥш, ҳажәақәа мап ахьырцәыркыз азы, урҭ ҳхашҭуеит.
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
Убри аҟнытә урҭ рышьҭахь иааит Аҭоурых ҭынхас измаз, ари адунеи амазара зтәыз абиԥара. Нас, ҳанажьхоит, — рҳәеит. Ԥхьаҟагьы, абриаҟара адунеитә мазара урҭгьы ирзаазар, хымԥада, иргоит. Урҭ ашәҟәы иану зегьы ҭырҵаазаргьы, Аллаҳ изкны ииашоу ада акгьы рҳәаӡом ҳәа ашәҟәы иану аиқәшаҳаҭра иадҳәалаӡами? Нарцәытәи адгьыл еиҳа еиӷьуп адинхаҵара змоу рзы. Нас иузеилымкааӡои?
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
Ҳара иаҳҭахызҭгьы, абри ажәеинраалала иҩаӡара ҳарҳаракын, аха иара адунеи ахь дхьаԥшуан, игәазыҳәарақәа дрықәныҟәон, усҟан иара иҿырԥшы гәык еиԥшуп, уиԥырҵыр, ибыз ҭухуеит, иуҭозар, ибыз ҭухуеит. Абас иҟоуп, ҳажәақәа имцны изыԥхьаӡо ауаа рҿырԥштәы. Убри аҟынтә урҭ ажәабжьқәа рзеиҭаҳәала, урҭ рызхәыцразы.
مَاكَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّكُوْنَ لَهٗٓ اَسْرٰى حَتّٰى يُثْخِنَ فِى الْاَرْضِۗ تُرِيْدُوْنَ عَرَضَ الدُّنْيَاۖ وَاللّٰهُ يُرِيْدُ الْاٰخِرَةَۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌحَكِيْمٌ
mā kāna linabiyyin ay yakūna lahū asrā ḥattā yuṡkhina fil-arḍ(i), turīdūna ‘araḍad-dun-yā, wallāhu yurīdul-ākhirah(ta), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
Аԥааимбар иаԥсахомызт адгьыл аҿы иаӷацәа рыхәаҽра далагаанӡа абаандаҩцәа имазар. Шәара адунеитә мазара шәҭахуп, Аллаҳгьы нарцәтәи аԥсҭазаараҿы аҳамҭақәа иҭахуп. Аллаҳ зегь зымчу, иҟәыӷоу иоуп.
قُلْ بِفَضْلِ اللّٰهِ وَبِرَحْمَتِهٖ فَبِذٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوْاۗ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
qul bifaḍlillāhi wa biraḥmatihī fa biżālika falyafraḥū, huwa khairum mimmā yajma‘ūn(a).
Ирҳәа (Муҳаммад): «Аллаҳ илыԥхала, игәшаҭарала, урҭ гәырӷьалааит, уи еизырҳауа аҵкыс еиӷьуп».
مَنْ كَانَ يُرِيْدُ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزِيْنَتَهَا نُوَفِّ اِلَيْهِمْ اَعْمَالَهُمْ فِيْهَا وَهُمْ فِيْهَا لَا يُبْخَسُوْنَ
man kāna yurīdul-ḥayātad-dun-yā wa zīnatahā nuwaffi ilaihim a‘mālahum fīhā wa hum fīhā lā yubkhasūn(a).
Адунеи аԥсҭазаареи уи ахаҳәқәеи зҭаху зегьы, хымԥада, адунеи аҿы иҟарҵаз аусқәа рзы инагӡаны ираҳҭоит, урҭгьы адунеи аҿы ԥырхагак рмоуӡоит.
كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ
ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).
ахаангьы уи аҭыԥ аҿы инхомызшәа. Ишәхашәмыршҭын, Мадиан ауааԥсырагьы Самуд ауааԥсыра шыӡуа еиԥш иҭахоит.
اَللّٰهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيَقْدِرُ ۗوَفَرِحُوْا بِالْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا فِى الْاٰخِرَةِ اِلَّا مَتَاعٌ ࣖ
allāhu yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u wa yaqdir(u), wa fariḥū bil-ḥayātid-dun-yā, wa mal-ḥayātud-dun-yā fil-ākhirati illā matā‘(un).
Аллаҳ иззиҭаху аразҟы ирҭбаауеит, ииҭахугьы иҳәаақәиҵоит. Урҭ адунеи аԥсҭазаара ргәы иахәоит, ари адунеи аԥсҭазаара нарцәтәи аԥсҭазаара иаҿырԥшны (маҷк) гәахәараны ишыҟоугьы.
فَاِذَا قَرَأْتَ الْقُرْاٰنَ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ مِنَ الشَّيْطٰنِ الرَّجِيْمِ
fa iżā qara'tal-qur'āna fasta‘iż billāhi minasy-syaiṭānir-rajīm(i).
Убри аҟнытә шәара (Муҳаммад) Аҟәырҟан шәаԥхьар шәҭахызар, Аллаҳ шәиҳәа ашәиԥхьыӡ зқәу аҩсҭаа иҟынтә шәихьчарц.
ذٰلِكَ بِاَنَّهُمُ اسْتَحَبُّوا الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا عَلَى الْاٰخِرَةِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
Żālika bi'annahumustaḥabbul-ḥayātad-dun-yā ‘alal-ākhirah(ti), wa annallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
Уи зыхҟьо, урҭ нарцәы аасҭа адунеи аҿы иҟоу аԥсҭазаара еиҳа бзиа ирбоит, насгьы Аллаҳ мапкыҩцәа амҩа иаша иқәиҵом.
مَتَاعٌ قَلِيْلٌ ۖوَّلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
matā‘un qalīl(un), wa lahum ‘ażābun alīm(un).
(Уи) гәахәара маҷуп, насгьы урҭ ихьанҭоу агәаҟра рзыԥшуп.
وَاِنَّا لَجٰعِلُوْنَ مَا عَلَيْهَا صَعِيْدًا جُرُزًاۗ
wa innā lajā‘ilūna mā ‘alaihā ṣa‘īdan juruzā(n).
Ҳара, хымԥада, уи иқәу зегьы дгьыл ҟьашьны, дгьыл ҩаӡаны иҟаҳҵоит.
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
Урҭ рзы адунеи аԥсҭазаара иазку ҿырԥштәыс иҟашәҵа, ажәҩан аҟынтәи илбааҳго аӡы еиԥш, адгьыл аҿы иҟоу аҵиаақәа рҟәаҟәа рзаанагартә еиԥш, нас аԥша ианасуа иҩаны иҟалоит. Аллаҳ зегьы зымчу иоуп.
قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
Урҭ (аҟәыӷацәа) ирҳәеит: "Ҳара ҳазшаз иаахтыҵәҟьоу ашьақәырӷәӷәарақәа (аџьашьахәқәа) рыла шәара шәалҳхӡом. Убри аҟнытә шәара ишәыӡбарц ишәҭаху шәыӡба.
وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ەۙ لِنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ ۗوَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
wa lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum zahratal-ḥayātid-dun-yā, linaftinahum fīh(i), wa rizqu rabbika khairuw wa abqā.
Урҭ рҟынтә гәыԥҩык, адунеи аҿы иҟоу аԥсҭазааратә шәҭы еиԥш, ираҳҭаз агәахәарақәа рахь ублақәа урмырхан, убри ала урҭ ԥаҳшәарц азы. Шәынцәа илԥха еиҳа еиӷьуп, наӡаӡатәиуп.
وَيَسْتَعْجِلُوْنَكَ بِالْعَذَابِ وَلَنْ يُّخْلِفَ اللّٰهُ وَعْدَهٗۗ وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّوْنَ
wa yasta‘jilūnaka bil-‘ażābi wa lay yukhlifallāhu wa‘dah(ū), wa inna yauman ‘inda rabbika ka'alfi sanatim mimmā ta‘uddūn(a).
Урҭ уара (Муҳаммад) иуҳәоит, Аллаҳ иқәыргәыӷра шеилаимгогьы, агәаҟра ирццакырц. Унцәа иҿаԥхьа мышкы, шәара ишәыԥхьаӡо ала, зқьы шықәса иаҩызоуп.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
Уи (Ҳуд) дныҳәеит: «Сынцәа, усыцхраа, избан акәзар урҭ амц сзырҳәоит».
يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَّلَا بَنُوْنَ ۙ
yauma lā yanfa‘u māluw wa lā banūn(a).
Амали ахәыҷқәеи акгьы анрыхәҭам аҽны,
اَفَرَءَيْتَ اِنْ مَّتَّعْنٰهُمْ سِنِيْنَ ۙ
afa ra'aita im matta‘nāhum sinīn(a).
Ус анакәха, шәгәы ишԥаанагои, урҭ шықәсқәак рыла агәырӷьара раҳҭар?
مَآ اَغْنٰى عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يُمَتَّعُوْنَ ۗ
mā agnā ‘anhum mā kānū yumatta‘ūn(a).
ирзаанагаз агәахәара хәарҭа рзаанагаӡом.
وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَزِيْنَتُهَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ
wa mā ūtītum min syai'in famatā‘ul-ḥayātid-dun-yā wa zīnatuhā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā, afalā ta‘qilūn(a).
Иарбанзаалак (амал, аҭыԥ, ахылҵшьҭра) ишәҭоу, уи адунеитә ԥсҭазаара агәахәара, уи арԥшӡагақәа роуп; Аллаҳ иҟны иҟоу еиҳа еиӷьуп, наӡаӡатәиуп. Ибзеилымкааӡои?
اَفَمَنْ وَّعَدْنٰهُ وَعْدًا حَسَنًا فَهُوَ لَاقِيْهِ كَمَنْ مَّتَّعْنٰهُ مَتَاعَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مِنَ الْمُحْضَرِيْنَ
afamaw wa‘adnāhu wa‘dan ḥasanan fahuwa lāqīhi kamam matta‘nāhu matā‘al-ḥayātid-dun-yā ṡumma huwa yaumal-qiyāmati minal-muḥḍarīn(a).
Ус анакәха, ажәа бзиа заҳҭаз, џьанаҭгьы иоуыз ауаҩы, адунеитә ԥсҭазаара агәахәарақәа заҳҭаз ауаҩы иеиԥшума? нас, акаамеҭ амш аҽны, џьаҳанымҟа иҭагалахо дыруаӡәкхоит?
وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
Ари адунеи аԥсҭазаара лафуп, хәмарроуп. Ииашаҵәҟьаны, нарцәтәи адгьыл ауп аԥсҭазаараҵәҟьа, урҭ ирдыруазҭгьы.
وَيَوْمَ تَقُوْمُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُوْنَ ەۙ مَا لَبِثُوْا غَيْرَ سَاعَةٍ ۗ كَذٰلِكَ كَانُوْا يُؤْفَكُوْنَ
wa yauma taqūmus-sā‘atu yuqsimul-mujrimūn(a), mā labiṡū gaira sā‘ah(tin), każālika kānū yu'fakūn(a).
Акаамеҭ анааиуа амш аҽны, агәнаҳаҟаҵаҩцәа ҭоуба руит, ԥыҭраамҭак шаанхо ала. Абри ауп урҭ ԥаса ишырԥырҵуаз.
فَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۚ
famā ūtītum min syai'in fa matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā lil-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
Иарбанзаалак (агәахәара) иуҭо, уи адунеи аԥсҭазаара агәахәара ауп. Аха азхаҵаҩцәа рзы Аллаҳ иҿаԥхьа иҟоу зегьы еиҳа еиӷьуп, наӡаӡатәиуп, урҭгьы Аллаҳ заҵәык иоуп изықәгәыӷуа.
اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).
Унцәа илԥха рызшоит? Адунеи аԥсҭазаараҿы урҭ рынхашьа ҳара иҳаӡбоит, урҭ рҟынтә џьоукы даҽа шьоукы хәарҭа рзаанагарц азы, ҩаӡарала шьоукы еиҳа ишьҭаҳхит. Унцәа илԥха, урҭ еизырго аҵкысгьы еиӷьуп.
وَزُخْرُفًاۗ وَاِنْ كُلُّ ذٰلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَالْاٰخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِيْنَ ࣖ
wa zukhrufā(n), wa in kullu żālika lammā matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wal-ākhiratu ‘inda rabbika lil-muttaqīn(a).
насгьы ахьы иалху ацәаҳәақәа ҟаҳҵоит. Абарҭқәа зегьы адунеитә ԥсҭазаара агәахәарақәа рыда даҽакы акәӡам, Унцәа иҿаԥхьа нарцәтәи аԥсҭазаара анцәахәы змоу рзы иаанкылоуп.
فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَّهُمْ ۗ كَاَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوْعَدُوْنَۙ لَمْ يَلْبَثُوْٓا اِلَّا سَاعَةً مِّنْ نَّهَارٍ ۗ بَلٰغٌ ۚفَهَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الْفٰسِقُوْنَ ࣖ
faṣbir kamā ṣabara ulul-‘azmi minar-rusuli wa lā tasta‘jil lahum, ka'annahum yauma yarauna mā yū‘adūn(a), lam yalbaṡū illā sā‘atam min nahār(in), balāg(un), fahal yuhlaku illal-qaumul-fāsiqūn(a).
Убри аҟнытә (Муҳаммад) згәы ӷәӷәаз аԥааимбарцәа рычҳара еиԥш шәычҳа, урҭ рзы агәаҟра ирццакырц шәымҳәан. Урҭ ирзықәыргәыӷыз агәаҟра анырбалак, амш аҩныҵҟа ԥыҭрак мацара инхозшәа рхы рбоит. Уара уус ацҳара мацара ауп. Ус анакәха, агәымбылџьбаҩцәа рыда аӡәгьы дҭахаӡом.
اِنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا يُؤْتِكُمْ اُجُوْرَكُمْ وَلَا يَسْـَٔلْكُمْ اَمْوَالَكُمْ
innamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahw(un), wa in tu'minū wa tattaqū yu'tikum ujūrakum wa lā yas'alkum amwālakum.
Ииашаҵәҟьаны, адунеитә ԥсҭазаара хәмаррақәоуп, хәмарроуп. Шәара иазхашәҵозар, насгьы адинхаҵара шәымазар, Аллаҳ аҳамҭа шәиҭоит, шәмалгьы шәиҳәаӡом.
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
Ижәдыруазааит, ииашаҵәҟьаны, ари адунеи аԥсҭазаара хәмаррақәеи алафқәеи, шәара шәыбжьара иҟоу аҩычара, аҽхәара, амали ахылҵшьҭреи рзы аицлабра, ақәа еиԥш, ақәаарыхҩцәа ргәы ҭызхуа аҵиаақәа еиҭаҳауеит, нас (аҵиаақәа) ҩоит, рыԥштәы ҟаԥшьны иубоит, нас урҭ ԥхасҭахоит. Насгьы, нарцәтәи аԥсҭазаараҿы, Аллаҳ иҟынтәи, Иара игәаԥхарала, ӷәӷәалатәи агәаҟреи анажьреи ҟалоит. Адунеитә ԥсҭазаарагьы амцтә гәахәара ада даҽакы акәӡам.
وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰىۗ
wal-ākhiratu khairuw wa abqā.
ԥсра ашьҭахьтәи аԥсҭазаара еиҳа ишеиӷьугьы, наӡаӡатәигьы.
وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ
wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.
Ииашаҵәҟьаны, аҵыхәтәантәи шәара шәзы еиҳа еиӷьуп, аԥхьатәи аасҭа.