الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۙ
al-lażīna yu'minūna bil-gaibi wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
(йәғни) йәшерен нәмәләргә иман килтергәндәр, намаҙҙар уҡығандар һәм Беҙ биргән ризыҡтың бер өлөшөн сарыф иткәндәр
وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَبِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ
wal-lażīna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablik(a), wabil-ākhirati hum yūqinūn(a).
һиңә (Мөхәммәткә) иңдерелгән (Ҡөрьәнгә) һәм һинән элек иңдерелгән (китаптарға) иман килтергәндәр һәм улар теге донъяның барлығына ышанғандар
وَمَا يَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُّكْفَرُوْهُ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالْمُتَّقِيْنَ
wa mā yaf‘alūna min khairin falay yukfarūh(u), wallāhu ‘alīmum bil-muttaqīn(a).
Һәм улар ниндәй генә изгелек ҡылһалар ҙа, уны берәү ҙә инҡар итмәй. Тәҡүә булғандарҙы Аллаһ барыһын да белә.
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا اِذَا مَسَّهُمْ طٰۤىِٕفٌ مِّنَ الشَّيْطٰنِ تَذَكَّرُوْا فَاِذَا هُمْ مُّبْصِرُوْنَۚ
innal-lażīnattaqau iżā massahum ṭā'ifum minasy-syaiṭāni tażakkarū fa iżā hum mubṣirūn(a).
Ысынлап та, тәҡүәлеләр, шайтандан килгән яуыз уйҙар (гонаһтар ҡылыу) эҙәрлекләһә, шунда уҡ Аллаһты иҫкә алалар, шунан шул мәлдә (хаталарының яңылышлығын) күрәләр.
وَمَا لَهُمْ اَلَّا يُعَذِّبَهُمُ اللّٰهُ وَهُمْ يَصُدُّوْنَ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَمَا كَانُوْٓا اَوْلِيَاۤءَهٗۗ اِنْ اَوْلِيَاۤؤُهٗٓ اِلَّا الْمُتَّقُوْنَ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa mā lahum allā yu‘ażżibahumullāhu wa hum yaṣuddūna ‘anil-masjidil-ḥarāmi wa mā kānū auliyā'ah(ū), in auliyā'uhū illal-muttaqūna wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
Ә ни өсөн улар Оло мәсеткә (кешеләргә) ҡамасаулаһалар ҙа, уны идара итергә хоҡуҡлы кешеләр булмаһалар ҙа, Аллаһ уларҙы язаға тарттырмай? Уны контролдә тоторға хоҡуҡлы кешеләр генә тәҡүәлеләр, әммә уларҙың күбеһе белмәй.
ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ فَاِنَّهَا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوْبِ
Żālika wa may yu‘aẓẓim sya‘ā'irallāhi fa innahā min taqwal-qulūb(i).
Бына шундай (Аллаһтың әмере). Кем Аллаһтың аяттарын маҡтаһа, был күңелдең тәҡүәлегенән килеп сыға.
اِنَّ الَّذِيْنَ هُمْ مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُّشْفِقُوْنَ ۙ
innal-lażīna hum min khasy-yati rabbihim musyfiqūn(a).
Раббыларының аяттарына иман килтергәндәрҙе лә хәҙрәт бирҙеләр.
اُولٰۤىِٕكَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِ وَهُمْ لَهَا سٰبِقُوْنَ
ulā'ika yusāri‘ūna fil-khairāti wa hum lahā sābiqūn(a).
улар изгелеккә өлгәшергә ашыға, һәм улар уны тәүҙә ала.
اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).
Ысынлап та, Аллаһ Илсеһе янында тауыштарын түбәнәйткәндәр, улар Аллаһ тарафынан күңелдәрен диндар булыу өсөн һынаған кешеләр. Улар ярлыҡау һәм ҙур сауап аласаҡ.
اَلَّذِيْنَ يَجْتَنِبُوْنَ كَبٰۤىِٕرَ الْاِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ اِلَّا اللَّمَمَۙ اِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِۗ هُوَ اَعْلَمُ بِكُمْ اِذْ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاِذْ اَنْتُمْ اَجِنَّةٌ فِيْ بُطُوْنِ اُمَّهٰتِكُمْۗ فَلَا تُزَكُّوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقٰى ࣖ
allażīna yajtanibūna kabā'iral-iṡmi wal-fawāḥisya illal-lamam(a), inna rabbaka wāsi‘ul-magfirah(ti), huwa a‘lamu bikum iż ansya'akum minal-arḍi wa iż antum ajinnatun fī buṭūni ummahātikum, falā tuzakkū anfusakum, huwa a‘lamu bimanittaqā.
Атап әйткәндә) бәләкәй генә хаталарҙан башҡа ҙур гонаһтарҙан, йәмһеҙ эштәрҙән алыҫ торғандар. Ысынлап та, Раббыңдың ғәфү итеүе киң. Ул һинең хаҡта белә, сөнки Ул һине әсәйеңдең ҡарынында әле йөклөлөк сағыңда ерҙән яралтҡан. Шуға күрә үҙегеҙҙе изге тип һанамағыҙ. Ул тәҡүә кешеләр тураһында белә.