يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقُوْلُوْا رَاعِنَا وَقُوْلُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوْا وَلِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqūlū rā‘inā wa qūlunẓurnā wasma‘ū wa lil-kāfirīna ‘ażābun alīm(un).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Раа'инаа тип әйтмәгеҙ, «Унжурнаа» тип әйтегеҙ ҙә тыңлағыҙ. Ә кәферҙәргә ғазаплы ғазап биреләсәк.
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاِذَا كَانُوْا مَعَهٗ عَلٰٓى اَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوْا حَتّٰى يَسْتَأْذِنُوْهُۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَأْذِنُوْنَكَ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ فَاِذَا اسْتَأْذَنُوْكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِّمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī wa iżā kānū ma‘ahū ‘alā amrin jāmi‘il lam yażhabū ḥattā yasta'żinūh(u), innal-lażīna yasta'żinūnaka ulā'ikal-lażīna yu'minūna billāhi wa rasūlih(ī), fa iżasta'żanūka liba‘ḍi sya'nihim fa'żal liman syi'ta minhum wastagfir lahumullāh(a), innallāha gafūrur raḥīm(un).
(Мөхәммәт тип аталғандар) — Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә (Мөхәммәткә) иман килтергәндәр генә, уртаҡ эштә Уның (Мөхәммәт) менән бергә булғанда, (Аллаһ Рәсүленән) рөхсәт һорағансы, унан китмәйҙәр. Ысынлап та, һинән (Мөхәммәттән) рөхсәт һораусылар — Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә иман килтергән кешеләр. Шулай булғас, улар һинән мохтажлыҡ арҡаһында рөхсәт һораһалар, улар араһынан теләгән кешеңә рөхсәт бир һәм улар өсөн Аллаһтан ярлыҡау һора. Ысынлап та, Алла ярлыҡаусы, мәрхәмәтле!
اِنَّ الَّذِيْنَ يَغُضُّوْنَ اَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ امْتَحَنَ اللّٰهُ قُلُوْبَهُمْ لِلتَّقْوٰىۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّاَجْرٌ عَظِيْمٌ
innal-lażīna yaguḍḍūna aṣwātahum ‘inda rasūlillāhi ulā'ikal-lażīnamtaḥanallāhu qulūbahum lit-taqwā, lahum magfiratuw wa ajrun ‘aẓīm(un).
Ысынлап та, Аллаһ Илсеһе янында тауыштарын түбәнәйткәндәр, улар Аллаһ тарафынан күңелдәрен диндар булыу өсөн һынаған кешеләр. Улар ярлыҡау һәм ҙур сауап аласаҡ.
اِنَّ الَّذِيْنَ يُنَادُوْنَكَ مِنْ وَّرَاۤءِ الْحُجُرٰتِ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ
innal-lażīna yunādūnaka miw warā'il-ḥujurāti akṡaruhum lā ya‘qilūn(a).
Ысынлап та, (һинең) бүлмәңдән ситтән һине (Мөхәммәт) тип өндәшкән кешеләрҙең күбеһе аңламай.
وَلَوْ اَنَّهُمْ صَبَرُوْا حَتّٰى تَخْرُجَ اِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lau annahum ṣabarū ḥattā takhruja ilaihim lakāna khairal lahum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Һәм улар һин ҡаршыларға сыҡҡанға тиклем сабыр итһәләр, уларға хәйерлерәк булыр ине. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Рәсүл менән махсус әңгәмә ҡорғанда, әңгәмә башлар алдынан (фәҡирҙәргә) саҙаҡа бирергә кәрәк. Шул һеҙҙең өсөн яҡшыраҡ һәм таҙараҡ. Әгәр ҙә һеҙ (саҙаҡаға бирелергә тейешле нәмәләрҙе) алмаһағыҙ, ысынлап та, Аллаһ ярлыҡаусы, рәхимле.
ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
Рәсүл менән һөйләшкәнсе саҙаҡа биргәнегеҙ өсөн (ярлыланыуҙан) ҡурҡаһығыҙмы? Әгәр ҙә һеҙ уны эшләмәһәгеҙ һәм Аллаһ һеҙҙе ғәфү итһә, намаҙҙы уҡығыҙ, зәкәтте түләгеҙ, Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә итәғәт итегеҙ! Аллаһ һеҙҙең эштәрегеҙгә бик һаҡсыл.