يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
ឱពួកអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរកុំបំផ្លាញទានរបស់ពួកអ្នកដោយការលើកឡើងវា ហើយធ្វើឱ្យឈឺចាប់ (អារម្មណ៍របស់អ្នកទទួល) ដូចជាអ្នកដែលបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ខ្លួន ដោយសារតែគាត់កំពុងអួតអាងដល់មនុស្ស ហើយគាត់មិនជឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក។ គំរូ (របស់មនុស្សនោះ) គឺដូចជាថ្មរលោងដែលមានធូលីដីនៅលើវា បន្ទាប់មកនៅពេលដែលភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំងលើថ្ម ថ្មនោះនៅតែរលោងម្តងទៀត។ ពួកគេមិនទទួលបានអ្វីពីអ្វីដែលពួកគេធ្វើនោះទេ។ ហើយអល់ឡោះមិនណែនាំពួកអ្នកដែលមិនជឿឡើយ។
وَالَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ۗ وَمَنْ يَّكُنِ الشَّيْطٰنُ لَهٗ قَرِيْنًا فَسَاۤءَ قَرِيْنًا
wal-lażīna yunfiqūna amwālahum ri'ā'an-nasi wa lā yu'minūna billāhi wa lā bil-yaumil ākhir(i), wa may yakunisy-syaiṭānu lahū qarīnan fasā'a qarīnā(n).
ហើយ(និង)អ្នកដែលចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេសម្រាប់ការសប្បាយ និងលើអ្នកដទៃ (ចង់ឱ្យគេឃើញ និងសរសើរ) និងអ្នកដែលមិនជឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក។ អ្នកណាដែលចាត់ទុកស្ហៃតនជាមិត្តនឹងគេ (ចូរដឹង) គេ (ស្ហៃតន) គឺជាមិត្តអាក្រក់បំផុត។
اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ يُخٰدِعُوْنَ اللّٰهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْۚ وَاِذَا قَامُوْٓا اِلَى الصَّلٰوةِ قَامُوْا كُسَالٰىۙ يُرَاۤءُوْنَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُوْنَ اللّٰهَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ
innal-munāfiqīna yukhādi‘ūnallāha wa huwa khādi‘uhum, wa iżā qāmū ilaṣ-ṣalāti qāmū kusālā, yurā'ūnan-nāsa wa lā yażkurūnallāha illā qalīlā(n).
ជាការពិតណាស់ ពួកពុតត្បុតចង់បញ្ឆោតអល់ឡោះ ប៉ុន្តែអល់ឡោះជាអ្នកបញ្ឆោតពួកគេ។ នៅពេលដែលពួកគេក្រោកឈរអធិស្ឋាន ពួកគេធ្វើវាដោយខ្ជិលច្រអូស។ ពួកគេមានបំណងចង់មានសុភមង្គល (ចង់ឱ្យគេសរសើរ) នៅចំពោះមុខមនុស្ស។ ហើយពួកគេមិននឹកឃើញអល់ឡោះទេ លើកលែងតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ។
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّذِيْنَ خَرَجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بَطَرًا وَّرِئَاۤءَ النَّاسِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ بِمَايَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
wa lā takūnū kal-lażīna kharajū min diyārihim baṭaraw wa ri'ā'an-nāsi wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wallāhu bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).
ហើយកុំធ្វើដូចមនុស្សទាំងនោះដែលចាកចេញពីស្រុកកំណើតរបស់ពួកគេដោយមានអារម្មណ៍ក្រអឺតក្រទម ហើយចង់ឱ្យមនុស្សសរសើរ ហើយរារាំង (មនុស្ស) ពីមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ។ អល់ឡោះគ្របដណ្តប់លើអ្វីៗទាំងអស់ដែលពួកគេធ្វើ។
الَّذِيْنَ هُمْ يُرَاۤءُوْنَۙ
allażīna hum yurā'ūn(a).
អ្នកដែលធ្វើពិធីសប្បាយ