الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
(یعنی) کسانی که پیمان الله را پس از تثبیت (توافق) زیر پا می‌گذارند، و آنچه را که الله متعال به وصل شدن دستور داده است، می‌شکنند و بر روی زمین بدبختی موجب می‌شوند. آنها کسانی هستند که میبازند.
۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
و در میان اهل کتاب کسی است که اگر اموال فراوانی را به او بسپارید، حتماً آن را به شما باز می‌گرداند. اما (همچنان) در میان آنها وجود دارند که اگر دیناری را به او بسپارید، آن را به شما برنمیگرداند، مگر اینکه شما همیشه آنرا جمع کنید. این به این دلیل است که می گویند: "ما در برابر بیسوادان هیچ گناهی نداریم". علیه الله دروغ می گویند با آن که می دانند.
وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ
wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).
و برای (دفاع) کسانیکه به خود خیانت میکنند بحث نکنید. به راستی الله متعال انسانهایی را دوست ندارد که همیشه خیانت کنند و در گناه غوطه ور شوند،
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(مگر) بخاطریکه آنها پیمان خود را شکستند، ما آنها را لعنت کردیم، و ما قلب های آنها را سخت ساختیم. آنها کلام (الله) را از جای آن تغییر میدادند، و آنها (عمداً) بعضی از پیام های را که با آنها هشدار داده شده بودند فراموش میکردند. شما (ای محمد) همیشه خیانت را از آنها خواهید دید مگر گروه کوچکی از آنها (که خیانت نمی‌کنند) پس آنان را ببخشید و رها کنید. به راستی که الله متعال کسانی را دوست دارد که نیکی کنند.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).
ای کسانی که ایمان دارید! به الله و رسول خیانت نکنید و (همچنان) به امانت سپرده شده به شما خیانت نکنید، در حالیکه میدانید.
الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ
allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).
(یعنی) کسانی که به توافقی با شما پابند هستند، سپس هربار که وعده می‌دهند به وعده خود خیانت میکنند، در حالی که (از الله) نمی‌ترسند
وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ
wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).
و اگر تو (محمد) نگران (وقوع) خیانت از سوی یک گروه هستی، پس توافق را به صورت صادقانه به آنها برگردان. بیشک که الله متعال انسان های خیانت را دوست ندارد
وَاِنْ يُّرِيْدُوْا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ فَاَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa iy yurīdū khiyānataka faqad khānullāha min qablu fa amkana minhum wallāhu ‘alīmun ḥakim(un).
اما اگر آنها (اسیرها) بخواهند به شما (محمد) خیانت کنند، پس براستی قبل از آن به خدا خیانت کرده اند، پس او به شما قدرت داده است. الله متعال دانا و دانا است.
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔
Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).
(یوسف گفت) «این است تا او (العزیز) بداند که من واقعاً به او خیانت نکرده ام وقتی او آنجا (در خانه) نبود، و اینکه خداوند فریب کسانی را که خیانت می کنند، موافقت نمی کند
۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ
innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).
به راستی که الله متعال از کسانی که ایمان آورده‌اند دفاع می‌کند. به راستی که الله متعال کسی را که خیانت کند و به نعمت‌های او کفر کند، دوست ندارد.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
الله متعال برای کافران، همسر نوح و همسر لوط تمثیل ساخت. هر دو تحت نظارت دو بنده متقی در بین بندگان ما هستند؛ سپس آن دو زن به دو شوهر خود خیانت کردند، اما دو شوهر آنها نتوانستند از عذاب الله به آنها کوچکترین کمک کنند؛ و گفته شد (به دو خانم)، "هر دو تان با آنهاییکه به (جهنم) میروند به جهنم بروید. "