فَاَنْجَيْنٰهُ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
fa anjaināhu wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
Соңра Без аны һәм аның әһелен коткардык, ләкин хатынын коткармадык, ул азгыннардан булды.
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).
Һәм Без аларга ташлар яудырдык. Гөнаһ кылучы кеше белән нәрсә булачагына игътибар итегез.
اِلَّا امْرَاَتَهٗ قَدَّرْنَآ اِنَّهَا لَمِنَ الْغٰبِرِيْنَ ࣖ
illamra'atahū qaddarnā innahā laminal-gābirīn(a).
Хатыныннан башка, Без аны (башка кәферләр белән бергә) калдырылганнардан дип карар кылдык."
اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ
illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).
калганнар төркеменә кергән карт хатыннан башка (аның хатыны).
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ
Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).
Соңра калганнарын һәлак иттек.
قَالَ اِنَّ فِيْهَا لُوْطًا ۗقَالُوْا نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَنْ فِيْهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهٗ وَاَهْلَهٗٓ اِلَّا امْرَاَتَهٗ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
qāla inna fīhā lūṭā(n), qālū naḥnu a‘lamu biman fīhā, lanunajjiyannahū wa ahlahū illamra'atahū kānat minal-gābirīn(a).
Ибраһим әйтте: "Чыннан да, ул шәһәрдә Лут бар". Алар (фәрештәләр) әйттеләр: "Без бу шәһәрдә кем барлыгын яхшырак беләбез. Без аны һәм аның иярченнәрен, әлбәттә, коткарачакбыз, хатыныннан башка. Ул (һәлак булучылардан)."
وَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالُوْا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۗاِنَّا مُنَجُّوْكَ وَاَهْلَكَ اِلَّا امْرَاَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغٰبِرِيْنَ
wa lammā an jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qālū lā takhaf wa lā taḥzan, innā munajjūka wa ahlaka illamra'ataka kānat minal-gābirīn(a).
Илчеләребез (фәрештәләр) Лут янына килгәч, ул аларның (килүләре) өчен кайгырды, һәм аларны якларга көче җитмәде, һәм алар (илчеләр) әйттеләр: "Курыкма һәм кайгырма! Без сине һәм синең кардәшеңне коткарачакбыз, ләкин хатының гына, ул (һәлак булучылардан)", - дип.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
Аллаһ кәферләргә Нух пәйгамбәрнең хатыны белән Лут пәйгамбәрнең хатынын мисал итеп китерде. Икесе дә Безнең колларыбыздан ике тәкъва колның карамагында. Аннары ике хатын ике ирләренә хыянәт иттеләр, ләкин ике ирләре Аллаһ газабыннан аларга бернинди ярдәм дә итә алмадылар. (Ике хатынга да): "Икегез дә җәһәннәмгә керүчеләр белән бергә җәһәннәмгә керегез", – дип әйтелде.