۞ وَالْوٰلِدٰتُ يُرْضِعْنَ اَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ اَرَادَ اَنْ يُّتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۗ وَعَلَى الْمَوْلُوْدِ لَهٗ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِۗ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ اِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَاۤرَّ وَالِدَةٌ ۢبِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُوْدٌ لَّهٗ بِوَلَدِهٖ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ ۚ فَاِنْ اَرَادَا فِصَالًا عَنْ تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗوَاِنْ اَرَدْتُّمْ اَنْ تَسْتَرْضِعُوْٓا اَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِذَا سَلَّمْتُمْ مَّآ اٰتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوْفِۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wal-wālidātu yurḍi‘na aulādahunna ḥaulaini kāmilaini liman arāda ay yutimmar-raḍā‘ah(ta), wa ‘alal-maulūdi lahū rizquhunna wa kiswatuhunna bil-ma‘rūf(i), lā tukallafu nafsun illā wus‘ahā, lā tuḍārra wālidatum biwaladihā wa lā maulūdul lahū biwaladihī wa ‘alal-wāriṡi miṡlu żālik(a), fa'in arādā fiṣālan ‘an tarāḍim minhumā wa tasyāwurin falā junāḥa ‘alaihimā, wa in arattum an tastarḍi‘ū aulādakum falā junāḥa ‘alaikum iżā sallamtum mā ātaitum bil-ma‘rūf(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bimā ta‘malūna baṣīr(un).
און מוטערס זאָלן זייערע קינדער געבן ברוסט־מילך צוויי גאַנצע יאָר, פֿאַר יענע וואָס ווילן גאָר געבן ברוסט־מילך. און די פֿאַרפֿליכטונג פֿונעם פֿאָטער איז צו זאָרגן פֿאַר זיי און זיי אָנטאָן אויף אַ פּאַסיקן אופֿן. אַ מענטש ווערט נישט באַלאַסט מיט מער ווי ער קען טראָגן. לאָז נישט אַ מוטער ליידן צוליב איר קינד און לאָז נישט אַ פֿאָטער (ליידן) צוליב זײַן קינד. די יורשים זענען אויך (פֿאַרפֿליכטעט) אַזוי. אויב ביידע ווילן אָפּגעוואוינען מיט הסכמה און באַראַטונג צווישן זיך, דאַן איז נישטאָ קיין זינד אויף קיינעם פֿון זיי. און אויב איר ווילט געבן אייער קינד ברוסט־מילך צו עמעצן אַנדערש, דאַן איז נישטאָ קיין זינד אין דעם וואָס איר גיט באַצאָלונג אויף אַ פּאַסיקן אופֿן. האָט מורא פֿאַר אַלאַה און ווייסט אַז אַלאַה איז אַל־זעענדיק פֿון וואָס איר טוט.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
טאַקע, אַלאַה באַפֿעלט דיר איבערצוגעבן אַ בשורה צו די וואָס זענען באַרעכטיקט עס צו באַקומען, און ווען דו באַשטעטיקסט אַ געזעץ צווישן מענטשן, מוזסטו עס באַשטעטיקן אויף אַ גערעכטן אופֿן. טאַקע, אַלאַה איז דער בעסטער וואָס לערנט דיר. טאַקע, אַלאַה איז אַל-הערנדיק, אַל-זעענדיק.
سُبْحٰنَ الَّذِيْٓ اَسْرٰى بِعَبْدِهٖ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الْاَقْصَا الَّذِيْ بٰرَكْنَا حَوْلَهٗ لِنُرِيَهٗ مِنْ اٰيٰتِنَاۗ اِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْبَصِيْرُ
subḥānal-lażī asrā bi‘abdihī lailam minal-masjidil ḥarāmi ilal-masjidil-aqṣal-lażī bāraknā ḥaulahū linuriyahū min āyātinā, innahū huwas-samī‘ul-baṣīr(u).
כבוד זאָל זײַן צו אַלאַה, וואָס האָט געפֿירט זײַן קנעכט (מוחמד) בײַ נאַכט פֿון דער גרויסער מאָסק צו דער אַקצאַ מאָסק, וואָס מיר האָבן געבענטשט אַרום איר, כּדי מיר זאָלן אים ווײַזן עטלעכע פֿון אונדזערע וואונדער (גרויסקייט). טאַקע, ער איז אַל-הערנדיק, אַל-זעענדיק.
فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ
fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).
דעמאָלט וועסטו זיך אַמאָל דערמאָנען וואָס איך האָב דיר געזאָגט. און איך גיב איבער מײַנע ענינים צו אַלאַה. טאַקע, אַלאַה איז אַל-זעענדיק פֿון זײַנע קנעכט.
اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صٰۤفّٰتٍ وَّيَقْبِضْنَۘ مَا يُمْسِكُهُنَّ اِلَّا الرَّحْمٰنُۗ اِنَّهٗ بِكُلِّ شَيْءٍۢ بَصِيْرٌ
awalam yarau ilaṭ-ṭairi fauqahum ṣāffātiw wa yaqbiḍn(a), mā yumsikuhunna illar-raḥmān(u), innahū bikulli syai'im baṣīr(un).
זעען זיי נישט די פייגלעך איבער זיי, ווי זיי פארשפרייטן זייערע פליגלען און שליסן זיי צו? קיינער האלט זיי נישט (אין דער לופטן) אחוץ דער גנעדיגסטער. טאקע, ער איז אל-זעענדיק פון אלע זאכן.