اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកណាដែលមានជំនឿ និងអ្នកណាដែលធ្វើចំណាកស្រុក និងតស៊ូក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ អ្នកទាំងនោះគឺជាអ្នកដែលសង្ឃឹមលើសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ។ អល់ឡោះជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
اِنْفِرُوْا خِفَافًا وَّثِقَالًا وَّجَاهِدُوْا بِاَمْوَالِكُمْ وَاَنْفُسِكُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
infirū khifāfaw wa ṡiqālaw wa jāhidū bi'amwālikum wa anfusikum fī sabīlillāh(i), żālikum khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
ចូរអ្នកចេញទៅ ទោះបីជាអ្នកមានអារម្មណ៍ថាស្រាល ឬធ្ងន់ក៏ដោយ ហើយចូរអ្នកខិតខំដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងព្រលឹងរបស់អ្នកក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ។ នេះជាការប្រសើរសម្រាប់ពួកអ្នក។
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ
innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).
តាមពិតទៅ អ្នកមានជំនឿពិតប្រាកដគឺជាអ្នកដែលជឿលើអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ បន្ទាប់មកពួកគេមិនស្ទាក់ស្ទើរឡើយ ហើយពួកគេខិតខំដោយទ្រព្យសម្បត្តិ និងព្រលឹងរបស់ពួកគេក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ។ ពួកគេគឺជាមនុស្សពិត។