۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
आ अल्लाह के इबादत करू आ हुनका संग कोनो बात नहि राखू। आ माता-पिता, करीबी रिश्तेदार, अनाथ, गरीब, नजदीकी आ दूरक पड़ोसी, सहयोगी, इब्न सबिल आ अहाँक कोनो नौकर पर दयालु रहू। सचमुच अल्लाह के एहन लोक पसंद नै छै जे घमंडी आ अपना पर गर्व करै छै,
وَاِنْ اَحَدٌ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ اسْتَجَارَكَ فَاَجِرْهُ حَتّٰى يَسْمَعَ كَلٰمَ اللّٰهِ ثُمَّ اَبْلِغْهُ مَأْمَنَهٗ ۗذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa in aḥadum minal-musyrikīnastajāraka fa ajirhu ḥattā yasma‘a kalāmallāhi ṡumma ablighu ma'manah(ū), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘lamūn(a).
आ जँ कोनो मुशरीक अहाँक रक्षा चाहैत अछि तँ ओकर रक्षा करू जाहिसँ ओ अल्लाहक वचन सुनि सकय, तखन ओकरा ओकरा लेल सुरक्षित स्थान पर पहुँचा दियौक। से एहि लेल जे ओ सभ एहन लोक छथि जे नहि जनैत छथि ।
وَيُطْعِمُوْنَ الطَّعَامَ عَلٰى حُبِّهٖ مِسْكِيْنًا وَّيَتِيْمًا وَّاَسِيْرًا
wa yuṭ‘imūnaṭ-ṭa‘āma ‘alā ḥubbihī miskīnaw wa yatīmaw wa asīrā(n).
आ जे भोजन नीक लगैत अछि से गरीब, अनाथ आ बंदी सभ केँ दैत छथिन।