حَافِظُوْا عَلَى الصَّلَوٰتِ وَالصَّلٰوةِ الْوُسْطٰى وَقُوْمُوْا لِلّٰهِ قٰنِتِيْنَ
Ḥāfiẓū ‘alaṣ-ṣalawāti waṣ-ṣalātil-wusṭā, wa qūmū lillāhi qānitīn(a).
सारी नमाज ते वज़ूद दी नमाज कायम रखो। ते इन्हें अल्लाह दे वास्ते इज्जत नाल करो।
قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُوْنَ ۙ
qad aflaḥal-mu'minūn(a).
सचमुच भाग्यशाली हन जो विश्वास करदे हन,
الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ
allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).
(अर्थात) अपनी दुआएं च भक्ति करने आह्ला माह्नू,
اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ
utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).
किताब (अल-कुरान) जो तुहाडे (मुहम्मद) ते उतारी गई है, पढ़ो ते नमाज करो। सचमुच, प्रार्थना बुराई ते बुराई (कर्म) गी रोकदी ऐ। ते (जानना) अल्लाह (नमाज) दी याद (दुआ इबादत) तों वी वड्डी है। अल्लाह जानदा ऐ तुस के करदे ओ।
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).
ते जेड़े अपनी दुआएं गी बरकरार रखदे न।
اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ
ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).
सुर्ग च उंदी महिमा होंदी ऐ।