اَلَّذِيْنَ يَأْكُلُوْنَ الرِّبٰوا لَا يَقُوْمُوْنَ اِلَّا كَمَا يَقُوْمُ الَّذِيْ يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطٰنُ مِنَ الْمَسِّۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْٓا اِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبٰواۘ وَاَحَلَّ اللّٰهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبٰواۗ فَمَنْ جَاۤءَهٗ مَوْعِظَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ فَانْتَهٰى فَلَهٗ مَا سَلَفَۗ وَاَمْرُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ وَمَنْ عَادَ فَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِ ۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna ya'kulūnar-ribā lā yaqūmūna illā kamā yaqūmul-lażī yatakhabbaṭuhusy-syaiṭānu minal-mass(i), żālika bi'annahum qālū innamal-bai‘u miṡlur-ribā, wa aḥallallāhul-bai‘a wa ḥarramar-ribā, faman jā'ahū mau‘iẓatum mir rabbihī fantahā falahū mā salaf(a), wa amruhū ilallāh(i), wa man ‘āda fa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
Mɛi ni yeɔ shika ni akɛwoɔ mli lɛ nyɛɛɛ adamɔ shi shi moŋ amɛtamɔ mɛi ni daimonioi emɔ amɛ ejaakɛ amɛhe ejɔ amɛ. Nɔ hewɔ ji akɛ, amɛkɛɛ akɛ nihɔɔmɔ kɛ nihɔɔmɔ ji nɔ kome kɛ nyɔmɔwoo. Eyɛ mli akɛ Allah eŋmɛ gbɛ ni ahemɔ kɛ nihɔɔmɔ ni egu nyɔmɔwoo moŋ. Mɔ fɛɛ mɔ ni nine shɛɔ kɔkɔbɔɔ nɔ kɛjɛɔ e-Nuŋtsɔ lɛ ŋɔɔ, ni no sɛɛ lɛ ekpaa, no lɛ nɔ ni enine eshɛ nɔ tsutsu lɛ bafeɔ lɛ nɔ ni egbɛnaa nii (yɛ) Allah nɔ. Mɔ fɛɛ mɔ ni baatsi mli lɛ, no lɛ amɛji hɛlbii, amɛbaahi jɛmɛ kɛya naanɔ.
فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ
fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).
Kɛji nyɛfeee nakai lɛ, no lɛ nyɛtswaa ta kɛjɛ Allah kɛ E-bɔfo lɛ ŋɔɔ. Shi kɛji otsake otsui lɛ, no lɛ oyɛ hegbɛ akɛ onine shɛɔ onibii lɛ amli shika titri lɛ nɔ. Ofeee nɔ ko ni ejaaa (awui) ni afeee bo efɔŋ (awui).
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوا الرِّبٰوٓا اَضْعَافًا مُّضٰعَفَةً ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulur-ribā aḍ‘āfam muḍā‘afah(tan), wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
Nyɛ mɛi ni heɔ nyɛyeɔ lɛ! Kaaye shika ni akɛwoɔ mli lɛ shii enyɔ ni oshe Allah gbeyei koni oye omanye.
وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا
wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).
kɛ agbɛnɛ hu akɛni amɛfeɔ shika ni akɛwoɔ shika mli lɛ he nii, eyɛ mli akɛ agu amɛ kɛjɛ mli diɛŋtsɛ, kɛ agbɛnɛ hu akɛni amɛyeɔ gbɔmɛi anibii yɛ gbɛ ni ejaaa nɔ (batil). Ni wɔsaa toigbalamɔ ni yeɔ mɔ awui wɔha mɛi ni heee yeee ni yɔɔ amɛteŋ lɛ.
وَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ رِّبًا لِّيَرْبُوَا۟ فِيْٓ اَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُوْا عِنْدَ اللّٰهِ ۚوَمَآ اٰتَيْتُمْ مِّنْ زَكٰوةٍ تُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُضْعِفُوْنَ
wa mā ātaitum mir ribal liyarbuwa fī amwālin-nāsi falā yarbū ‘indallāh(i), wa mā ātaitum min zakātin turīdūna wajhallāhi fa'ulā'ika humul-muḍ‘ifūn(a).
Ni riba (ni fata he) fɛɛ ni okɛhaa koni gbɔmɛi anibii aya hiɛ lɛ, eyaaa hiɛ yɛ Allah hiɛ. Ni nɔ ni okɛhaa yɛ zakat gbɛ nɔ ni osusuɔ akɛ obaaná Allah hiɛkpɛlɛmɔ lɛ, nomɛi ji gbɔmɛi ni feɔ babaoo (nyɔmɔwoo lɛ).