وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَادِيْ عَنِّيْ فَاِنِّيْ قَرِيْبٌ ۗ اُجِيْبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لِيْ وَلْيُؤْمِنُوْا بِيْ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُوْنَ
wa iżā sa'alaka ‘ibādī ‘annī fa innī qarīb(un), ujību da‘watad-dā‘i iżā da‘ān(i), falyastajībū lī walyu'minū bī la‘allahum yarsyudūn(a).
மேலும், என் அடியார்கள் உம்மிடம் (முஹம்மதே!) என்னைப் பற்றிக் கேட்கும்போது, நிச்சயமாக நான் அருகிலேயே இருக்கிறேன். என்னிடம் பிரார்த்திப்பவர்களின் விருப்பங்களை அவர்கள் என்னிடம் பிரார்த்தனை செய்யும்போது நான் நிறைவேற்றுகிறேன். அவர்கள் என் கட்டளைகளை நிறைவேற்றி, என் மீது நம்பிக்கை கொள்ளட்டும், அதன் மூலம் அவர்கள் சத்தியத்தை அடைவார்கள்.
۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).
மேலும், அந்த சமுதுகளிடம் அவர்களின் சகோதரரான ஸாலிஹை நாம் அனுப்பினோம். அவர் கூறினார், "என் மக்களே! அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள். அவனைத் தவிர உங்களுக்கு வேறு இறைவன் இல்லை. அவன் உங்களைப் பூமியிலிருந்து படைத்து, உங்களைச் செழிப்பாக்கினான். எனவே, அவனிடம் மன்னிப்புக் கேளுங்கள், பின்னர் அவனிடம் மனந்திருந்துங்கள். நிச்சயமாக, என் இறைவன் (தன் கருணையால்) மிகவும் அருகாமையில் இருக்கிறான், மேலும் (தன் அடியார்களின் பிரார்த்தனைகளை) ஏற்றுக்கொள்கிறான்."
وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُوْنِيْٓ اَسْتَجِبْ لَكُمْ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِيْ سَيَدْخُلُوْنَ جَهَنَّمَ دَاخِرِيْنَ ࣖ
wa qāla rabbukumud‘ūnī astajib lakum, innal-lażīna yastakbirūna ‘an ‘ibādatī sayadkhulūna jahannama dākhirīn(a).
மேலும் உங்கள் இறைவன் கூறினான், "என்னிடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள், நான் நிச்சயமாக அதை உங்களுக்கு வழங்குவேன். நிச்சயமாக, ஆணவம் கொண்டு என்னை வணங்க மறுப்பவர்கள் இழிவான நிலையில் நரகத்தில் நுழைவார்கள்."